De vrouw in het wereldactieplan

Het wereldactieplan beoogt de verwezenlijking van de doeleinden van het Internationale Jaar van de Vrouw 1975. Het is een tienjarenplan, waarvan de eerste vijf jaar bijna om zijn. Aan het eind van die eerste vijf jaar zou minimaal het volgende bereikt moeten zijn: toename van opleidingskansen, maatschappelijke vorming – gelijke arbeidskansen en arbeidsomstandigheden – gelijke wetgeving voor man en vrouw – deelname van de vrouw op hetzelfde niveau als de man op alle gebieden van de samenleving. Kortom een volledige integratie van de, vrouw in het nationale leven.
Een aantal onderdelen hebben onze instemming, omdat we er in bijbels licht mee kunnen instemmen. Ook vrouwen hebben evenzeer als mannen de taak om door scholing bewust deel te nemen aan het maatschappelijke leven. Meer dan ooit hebben wij allen de opdracht om de geesten te onderscheiden. Ook vrouwen moeten ervan weten en ermee op de hoogte zijn. Toch keren we ons tegen dit wereldactieplan, waarvan de uitwerking – vergis u niet – gezien wordt in ons land, in uw en mijn woongebied (regio). Er zit namelijk een verkeerde geest achter dit grootscheepse wereldactieplan. Het is de geest van de mens, die los van God zijn weg gaat in dit leven. Wij hebben na te gaan waarom de geadviseerde grondbeslissingen zo gevaarlijk zijn. Je kunt wel ergens tegen zijn, maar je moet ook aangeven waarom en bovendien wat daar tegenover gesteld kan worden. Het moet onze bedoeling zijn in bijbels licht na te denken over de vrouw in het wereldactieplan.
Uiteraard beperken we ons. We komen de vrouw in het wereldactieplan tegen weggehaald uit een tweederangspositie – op zichzelf is dat positief! –. Vervolgens komen we haar achtereenvolgens tegen in een individuele benadering, in verband met een overgewaardeerde opleiding en een ondergewaardeerd huishouden, nadrukkelijk verbonden met de arbeid, met de regering en met regionale acties.

Tweederangspositie
Als het wereldactieplan beoogt onderontwikkeling tegen te gaan dan is dat een goede zaak. Ook als men sociaal-economische structuren doorlicht, die de vrouw in een tweederangspositie plaatsen, hoeft dat op zichzelf niet verkeerd zijn. De Bijbel heeft de vrouw nooit in een tweederangspositie geplaatst. Man en vrouw zijn gelijkwaardig, maar niet gelijk. Daar zitten we ineens bij de kern, want dat man en vrouw ook wezenlijk verschillend zijn, wordt in het hele wereldactieplan gemist. Als het jodendom de vrouw in een tweederangspositie terugdrong, dan is Jezus het Zelf geweest Die naar de scheppingsordening vrouwen opnieuw stelde in een geheiligd tegenover. Geen tweederangspositie, maar een eigen positie. Man en vrouw, beiden in een eigen positie. Afhankelijk, aanhankelijk, aanvullend, vervullend. 'Mijn hulp js van de Heere!' Zo heeft de Man zijn Manninne gekregen. Uit de Man genomen. Van de Heere gekregen. Niet 'hulp' in de zondige zin, maar in die diep bijbelse zin, zodat de man zonder de vrouw 'hulpbehoevend' is. De man-vrouw verhouding wortelt in het geschapen zijn naar Gods Beeld. In geslachtelijke verscheidenheid is de mens niet uniform, maar verscheiden geschapen. Niet eenvormig, maar tweevormig. Niet eenzaam, maar tweezaam.
Een tweederangspositie is onbijbels. Echter het wereldactieplan ontspoort, omdat daar geen verantwoording wordt afgelegd van het feit dat man en vrouw verscheiden geschapen zijn. Alles wordt gebogen naar een eenvormig mensbeeld. Het wereldactieplan baant de weg naar de vereenzaamde en eenzame mens. Het loopt uit op een vergaand individualisme, waarbij de enkele mens centraal staat. De man alleen en de vrouw alleen. Eenzaam èn alleen. Het is niet anders dan emanciperen tot eenzaamheid.

Individuele, benadering
Vandaar de nadruk op gelijke rechten, kansen en verantwoordelijkheden van mannen en vrouwen ten behoeve van de persoonlijke ontplooiing – dat staat voorop! – en ten bate van de gemeenschap. Vandaar de noodzaak tot een herwaardering van de functies en rollen die aan beide seksen binnen het gezin, en de gemeenschap in haar geheel van oudsher zijn toebedeeld. De noodzaak van een verandering in de traditionele rol van zowel de man als de vrouw moet worden erkend. Al gauw blijkt welke kant het op moet: 'Teneinde vrouwen de mogelijkheid te bieden op voet van volledige gelijkheid deel te nemen aan alle maatschappelijke activiteiten moeten er maatschappelijke diensten worden opgericht en in stand gehouden om de houshoudelijke taken te verlichten; en in het bijzonder moet er worden gezorgd voor voorzieningen voor de opvang van kinderen.' Gedeelde verantwoordelijkheid voor huis en kinderen door man en vrouw moet een aanvaarde zaak zijn. Nu zijn wij de laatsten om te beweren dat alleen de vrouw verantwoordelijk is voor huis en kinderen. Dat het op dit punt nogal eens verkeerd gaat, moeten we bekennen en bekritiseren. Man en vrouw samen delen de verantwoordelijkheid voor huis en kinderen. Samen een huis. Samen kinderen. Vader, moeder en kinderen. Toch heeft in de gezinssituatie een ieder een eigen plaats. Een vader kan niet gemist worden. Een moeder nog minder. Dat heeft niet met discriminatie te maken, maar met de eigenheid van het vrouw en moeder zijn. In het wereldactieplan vinden we een onderdeel: 'Het gezin in de moderne samenleving.' Onder dat hoofd komen we hierop terug. Nu gaat het ons om de individuele benadering van de vrouw in het wereldactieplan, zó individueel dat de vrouw losgeweekt wordt van haar vrouw- (in de man-vrouw verhouding, bijvoorbeeld in het huwelijk) en moeder-zijn (in relatie tot de kinderen). De individuele, mondige, hoogmoedige mens staat centraal: 'Voor werkelijke gelijkheid tussen de seksen is het recht noodzakelijk dat individuen en paren hebben om vrij en verantwoord te beslissen over het aantal en het leeftijdsverschil van hun kinderen en het recht op informatie en de middelen die hiertoe in staat stellen.' De vrije mens. De verantwoorde mens. De zelf beslissende- en de zelfplannende mens staat in het middelpunt. Deze individuele benadering kweekt een schijnvrijheid en onverantwoorde mensen. Bijbels gezien is de mens gevallen. Luther spreekt van een geknechte wil. Alleen door Woord en Geest worden we in verbinding gebracht met de ware vrijheid in Christus. Uitsluitend op deze wijze is er sprake van verantwoorde beslissingen. Maar we begrijpen het wel. De teneur is dat vrouwen geen huwelijksverband meer zullen aangaan en dat de vrouwen, die gehuwd zijn, een weg moeten vinden om zoveel mogelijk de handen vrij te hebben. Zo wordt er gesproken over voorzieningen voor kinderverzorging en kinderopvoeding als middelen om de vorming en verzorging aan te vullen die kinderen thuis krijgen. De regeringen zouden hier een taak hebben. Vrouwen moeten ontwikkelde vrouwen zijn. Welzijn van individue en gemeenschap moeten door ontwikkeling verhoogd worden. Daarvan moeten allen genieten.

Overgewaardeerde opleiding
Steeds wordt benadrukt van hoe groot belang het is dat regeringen de gelijkheid tussen man en vrouw waarborgen juist in de gelijke opleidingskansen en scholingsmogelijkheden, gelijkheid in arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van beloning en passende sociale zekerheid. Wie geen blinde is, ziet dat ook onze regering in die richting wordt voortgestuwd. De achtergrond daarvan vindt u in de emancipatiebeweging van het vrouwenwereldactieplan. Nu is er geen bezwaar dat vrouwen leren en studeren. Waar wel bezwaar tegen is…: de geesteshouding, die hierachter zit! De nivellering van het onderscheid tussen man en vrouw. Zij zijn bijbels gelijkwaardig, maar niet gelijk. Die verscheidenheid zal bijbels uit moeten komen in de samenleving. Vanuit de grondstructuur van de schepping van man en vrouw heeft God de Schepper niet bedoeld dat alle onderscheid tussen man en vrouw in scholing en arbeidsproces wordt weggevaagd. Daar is het specifiek mannelijke en het specifiek vrouwelijke. Dat heeft zijn consequenties voor het leven, met name ook in het van God rijk aanbevolen huwelijksleven. Het brengt zijn gevolgen mee in de beroepskeuze, waarbij het wel degelijk verschil uitmaakt of het beroep wordt uitgeoefend door een man of door een vrouw. Wat te denken van de overwaardering van de opleiding op deze wijze? Het brengt het huwelijk in discrediet. Het gezinsleven komt meer dan ooit op de tocht te staan. Waardeert men het huwelijksleven nog wel of is het in dit verband tekenend dat meer dan ooit tevoren de roep gehoord wordt om alternatieve samenlevingsvormen te legitimeren?

Ondergewaardeerd huishouden
Het wereldactieplan gaat er gelukkig nog wel vanuit dat er een huishouden is. In een tenslotte wordt aan het slot van een reeks – ná een pleidooi voor een leerplicht ten aanzien van het voortgezet onderwijs én ten aanzien van de gelijkheid in arbeidsvoorwaarden – de bescherming van het moederschap genoemd. De huishoudelijke taken van de vrouw moeten verlicht worden door maatschappelijke diensten. Er moet een opvangmogelijkheid van de kinderen zijn. Zijn de crèches in ons land voor kinderen beneden de vier jaar – hoe onschuldig vaak naar de buitenkant – soms vanuit deze invalshoek van de grond gekomen? Is financiering van deze peuterspeelzalen door ouders een tijdelijke zaak en gaat de regering dit soms in de lijn van het wereldactieplan overnemen? Bijbels willen we met nadruk stellen dat de spreukenlof op de godvrezende huisvrouw juist in onze tijd van kracht blijft. Wij verwijzen naar Spreuken 31. In een tijd van onderwaardering van de huisvrouw leert de Schrift ons vóór elke andere vrouw de huisvrouw te waarderen. Spreukenwijsheid gaat ons daarin voor en dat is wijsheid van de Heilige Geest. Het wereldactieplan stelt: 'De integratie van de vrouw in het ontwikkelingsproces vereist dat hun activiteiten worden uitgebreid tot alle gebieden van het sociaal, economisch, politiek en cultureel leven. Blijft er nog een plaats over voor de vrouw in het huishouden? Wel pleit het wereldactieplan voor erkenning van de economische waarde van het werk van de vrouw in het huishouden. Dat is echter veel te schraal. We moeten een pleidooi voeren voor de goddelijke waarde van het huishoudelijke werk. En dan besef ik heel goed, dat een vrouw en moeder geen gemakkelijke taak heeft en zij heeft zeker recht op hulp van man en kinderen. Waar het om gaat is dit: haar aanwezig zijn als vrouw van haar man en als moeder van haar kinderen in huis en huishouden is van goddelijke waarde. Juist als zij man en kinderen mag voorgaan in Godsvreze. Haar geloof mag gehoord worden in de poorten van de stad, dat is in de openbare volksvergadering. Laat de lof van de godvrezende huisvrouw gehoord worden tot in de kamers van de regering.

Vrouw en arbeid
Opvallend is de voortdurende overaccentuering van de arbeid voor vrouwen. De werkloosheid zal toenemen, waar meer vrouwen werken en minder vrouwen binnen het huwelijk hun plaats vinden. Nu mag dit geen doorslaggevend motief zijn om vrouwenarbeid tegen te gaan. De werkende vrouw in het arbeidsproces is er altijd geweest. Toch zullen vrouwen zich terdege hebben af te vragen op welke plaats zij de talenten zullen gebruiken op een manier zoals God dat in Zijn Woord bedoeld heeft. Dan blijven wij vaststellen, dat er duidelijk vrouwelijke werkterreinen zijn, die zich onderscheiden van mannelijke werkterreinen. Het is duidelijk dat de grenzen niet altijd even duidelijk te trekken en aan te geven zijn. Echter, dat weerhoudt ons niet het uit te spreken en u uit te nodigen hierover mee te denken. Uiteraard zijn er veel vrouwen, die buiten het huwelijk een levensvervulling vinden. Boven de partij van de arbeid staat de partij van het huwelijk en daar is de arbeid voor man en vrouw in opgenomen. Dat laat zich niet uit de Bijbel schrappen. Man, vrouw en kinderen hebben de hoogste aandacht in de Bijbel. Juist omdat het gezin de cel van kerk en samenleving is. Een aanval op het gezin is ook een aanval op kerk en samenleving. Is er in het wereldactieplan soms sprake van een antichristelijke aanval in het laatste van de dagen?

Regering
Regeringen moeten er aan te pas komen en regionale acties moeten de verwezenlijking van de doelstellingen van het wereldactieplan bewerken. U moet er maar niet van opkijken als er steeds van regeringswege signalen in deze richting gegeven worden. Het wordt via krant, tijdschrift en nieuwsdienst gedoceerd. Wees er op voorbereid dat in uw plaatselijke gemeente de bovenstaande gegevens verwerkt worden, zij het op soms zeer verborgen en geraffineerde wijze. Toch lopen we niet in het negatieve vast. Uiteindelijk heeft de kerk van Christus een rijke troost in een God-arme tijd.

De drieënige God regeert. Zijn wereldactieplan wordt uitgevoerd… ze zullen komen door goddelijk licht geleid: mannen, vrouwen en kinderen. Met oog op de werken Gods moeten we echter de werken van de boze onderkennen. Daarom schromen we niet om in afhankelijkheid iets weer te geven vanuit het wereldactieplan: 'Het gezin in de moderne samenleving.' Daarbij hebben we uw mee doordenken van deze dingen nodig.

C. v. Sliedregt, Wapenveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen