Globaal bekeken

Er is opgericht een vereniging 'De gemeenschap van Vietnamese Vluchtelingen in Nederland', welke zich ten doel stelt 'een begeleidende en helpende hand te bieden om het hen mede mogelijk te maken een nieuw leven op te bouwen'.
De vereniging respecteert daarbij ieders godsdienst of religie, 'uitgezonderd de marxistische levensbeschouwing in al haar geledingen, waarom men immers het vaderland diende te verlaten'.
Een brief waarin oprichting van de vereniging, met doelstelling en uitvoering is vermeld, is gericht aan premier Van Agt.

Zomaar in een kerkblaadje, stond het volgende uit het boek van wijlen koningin Wilhelmina 'Eenzaam maar niet alleen':

‘Hoeveel onstoffelijke ballast voert men niet op zijn levensweg mee, die niets uitstaande heeft met de binding met Christus, ja een gevaar is voor innig contact met Hem en dit dreigt af te snijden.
Toen God mij dit gaf in te zien, was mijn besluit dadelijk genomen. Ik wierp de ballast overboord en brak tevens alle staketsels, die mijn opgang tegenhielden, tot de grond toe af.'
‘Er ligt een vacuüm, een God-kwijt-zijn achter de veelheid van verontrustende verschijnselen, die wij waarnemen. Dientengevolge: een handelen zonder zich te storen aan hoge leiding. Hetgeen een ten hemel schreiende geestelijke nood veroorzaakt. Het is temidden van dat vacuüm, dat ik mij bewust werd, dat Christus mij tewerkstelde.'

Een woord ter overdenking!

In het blad Patrimonium stond het volgende lezenswaardige bericht over 'recordcijfers en autorijden'.

‘Meer dan vijfeneenhalf miljoen kilometer achter het stuur, zonder één aanrijding. Voor die prestatie werd Lee Wik, een 64-jarige vrachtwagenchauffeur uit Dallas, Amerika, onderscheiden als de meest veilige rijder In de Verenigde Staten. Hij heeft al 43 jaar zijn rijbewijs.
Dat bericht las ik in een Duitse krant. Ik heb het in de Nederlandse bladen gemist. Misschien zijn de problemen in ons land rond benzine-schaarste té groot om grapjes over autorijden te publiceren.
En dat terwijl de autobrandstof in de Bondsrepubliek al sneller stijgt dan bij ons. Een brandstoffenhandelaar vertelde mij dat de hele energiecrisis meer een kwestie is van geldgebrek bij de overheid dan olleschaarste in de wereld. 'Als je genoeg betaalt', aldus deze kleine zelfstandige, 'krijg je best benzine. Of het nu stookolie is voor de bouw of brandstof voor wegenbouwinstallaties'. Ik vind het overigens typerend dat men in Amerika nog wel over prestaties van chauffeurs durft te schrijven. Tenslotte waren lange rijen bij benzinestations in de Verenigde Staten eerder bekend dan in Nederland. Hier rijdt men nog redelijk vlot met de vlam in de pijp langs de wegen.
Er was nog een opmerkelijk bericht, waar ik even verbaasd over heb nagedacht. Duitse ingenieurs hebben uitgerekend dat autobezitters, nadat de kilometerstand op rond de 100.000 staat, het portier 77.000 keer hebben dichtgetrokken. Niet minder dan 630.000 maal werd de koppeling gebruikt. En ze trapten ook nog eens 450.000 keer op de rem.
Zelf las ik eens In een stationstaxi: volgens statistieken is elke auto gemiddeld veertien keer (!) betrokken bij een aanrijding. Deze wagen heeft die veertien botsingen al lang achter de rug. U kunt dus rustig instappen…
Er zijn nog meer statistische gegevens die mensen met stomheid zouden kunnen slaan. Niemand weet bijvoorbeeld hoe je het bedrag moet uitspreken. Maar de belasting-inspecteur zal er wel een antwoord op vinden.
In de Verenigde Staten is het nationaal inkomen, dus alle salarissen van de Amerikanen bij elkaar, uitgerekend op 23.000.000.000.000 gulden. Het was het loonzakje van drie jaar geleden.
Het fraaiste is de geschiedenis van die Italiaanse vrouw die op haar 96e jaar nog een derde tand er bij kreeg. Haar hele leven had zij niet meer dan twee tanden ter beschikking gehad. Dat was voor de krasse Siciliaanse geen probleem. Ze dronk altijd een halve liter rode wijn bij het eten.
Toen eenmaal de derde tand doorbrak was er geen houden meer aan. Want er groeiden in korte tijd nog vier hoektanden bij. 'Een pijnlijke geschiedenis', bekende de patiënte. 'Maar de dokter heeft me gezegd: even de kiezen op mekaar, mevrouwtje. Het is gewoon een kwestie van dapper doorbijten…'

Het bulletin van de Reformed Ecumenical Synod (RES) meldde dat de kerk in Korea groeit, zelfs de sterkst groeiende kerk in de wereld is: Elke tien jaar verdubbelde de laatste tien jaren deze kerk.

We laten hier de getallen volgen. In 1940: 370.000 leden, in 1950: 600.000; in 1960: 1.340.000; in 1970: 2.250.000. Thans, nog twee jaar voor de volgende decade (tien jaar) is het aantal leden 4.000.000. Daarmee is het aantal christenen thans 14% van de bevolking van Korea.
Zestig procent van de Koreaanse christenen behoort tot de presbyterianen.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen