Geijkte waarden?

In de eerste week van het nieuwe jaar keren de zaken weer terug tot hun normale proporties. De feestdagen zijn voorbij. De sfeer is gebroken. De werkelijkheid dient zich aan. En wij staan in dit nieuwe jaar, in deze tegenwoordige wereld, met een eigen roeping, op onze eigen plaats. Dit alles mag wat nuchter aandoen, het is niettemin waar. Christenen zijn in de eerste plaats geroepenen, uit deze wereld, tot het Koninkrijk van God, tot het Licht, tot de Zaligmaker. Wie Christus heeft leren kennen, in Zijn vernedering voor ons en in Zijn verheerlijking voor ons, hij zal zich richten op de toekomst van Christus, waaraan hij deel mag hebben. En die toekomst ligt niet in het hier en nu verborgen, maar in het ginds, waar Christus is in de troon van God. Van daaruit zal de nieuwe hemel, de nieuwe aarde, de herschepping zich baan breken.

Dat houdt niet in, dat wij in deze werkelijkheid, in 1980, zonder wezenlijke interesse staan. Wij zijn hier niet noodgedwongen. Wij zijn hier op deze aarde gesteld, opdat de Heere aan ons zou openbaren dat Hij ons en de wereld liefheeft en dat Hij daarom Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren zou gaan, maar het eeuwige leven zou hebben. Wie van deze liefde deelgenoot is geworden, hij wordt door die geloofskennis aangezet, vernieuwd, om in deze wereld te verkeren als een lichtende ster. Hij staat onder het gebod om, als kind van het Licht, in deze wereld licht te verspreiden. Tot Gods eer, en behoud van zondaren.

Nu vraagt deze opdracht een zeer bewuste levensinstelling. Een christen leeft niet bij simpele vanzelfsprekendheden. Het bijbelwoord dat hierboven genoteerd staat heeft als kernwoord: bedenken, overwegen. Het gaat dus om een innerlijke actie, vanuit ons hart, het centrum van onze gedachten, de commandopost van ons leven. Het is namelijk een levensgroot gevaar dat je met je lippen, je woorden, met je uitwendig gedragspatroon een zekere mate van godsdienstigheid ten toon spreidt, terwijl je innerlijk daar ver van verwijderd bent. Ook in onze tijd wordt juist de gemeente van het verbond met dit uithollingsproces bedreigd. U hebt misschien in de laatste tijd wel eens een noot gekraakt. Daar stond op de buitenkant een kwaliteitsstempel. Op het eerste gezicht heb je geen enkel vermoeden van wat je te wachten staat. Want als je hem kraakt, kan het gebeuren dat je een zwarte, vergane, verdorde rest van een noot aantreft. U verstaat dit voorbeeld. De apostel Paulus roept op vele plaatsen de gelovigen op tot denken, bedenken, bestuderen, de hersens gebruiken. Dat is een geloofswerkzaamheid bij uitstek. Tenminste, wanneer die gedachten niet op wereldse maatstaven, maar op het Woord van onze God zijn georiënteerd. Als er één wens is, die in het nieuwe jaar ons allen mag vergezellen, dan deze: veel overwegingen vanuit Woord en Geest!

Allerlei deugden houdt de apostel de gemeente van Philippi voor. Zijn het algemene fatsoensnormen? Waarachtigheid, eerbaarheid, rechtvaardigheid, zuiverheid, vriendelijke bescheidenheid, een goede toon, een beschaafde omgangsvorm. Zijn deze deugden onder ons zo algemeen? Staat ons dit alles op het lijf geschreven?

Ik denk dat we moeten belijden dat het denken zoals de wereld doet, zoals de geest der eeuw voorschrijft, ons op het lijf geschreven staat. Daar zijn we in doorkneed. Het is niet vanzelfsprekend dat we een leesbare brief van Christus zijn. Daar moeten we in geoefend worden. Daar moeten we ons zelf toe zetten, in een bewuste afkeer van het leef-en denkschema van deze wereld, en in een bewuste toewending naar de geboden van God, om naar die heilzame leefregels in deze tijd te leven.

Passen u en ik op onszelf de hierboven vermelde deugden eens toe. Waarachtigheid: laat uw ja ja, uw neen neen zijn. Uw woorden worden voor Gods aangezicht gesproken. Niet wat die ander kan verdragen, met wat uw doel dient, maar wat bestaan kan voor Gods aangezicht moet norm zijn. In onze tijd, waarin haalbaarheid, tactiek, psychologische manipulatie hooggenoteerde denk-en werkvormen zijn, zal trouwhartige, ongecompliceerde eerlijkheid ons gedrag moeten stempelen.

Eerlijkheid of eerbaarheid: Een eenvoudige levensstijl, waarin de teugel van Gods Woord ons behoedt voor hoogmoed en pronkzucht, is bepaald geen schande. Het ware wordt gekenmerkt door eenvoud en orde. Overdaad, een uitbundig bestedingspatroon leiden sterk af van de schat en erfenis, die voor ons bewaard worden. Rechtvaardigheid: wij zijn geroepen om recht te doen aan een ieder, zonder bedrog of uitbuiting. In een tijd van opvliegerige polarisatie wordt de waardige rechtvaardige zeldzaam. Zuiverheid, lieflijkheid, welluidendheid; deze deugden zijn het contrast van agressie, verloedering, ongepaste en onsmakelijke uitingen, die een decadente cultuursituatie doen vermoeden. Vooral gezien het wegvallen van de beteugeling van de driften van de mens in het openbare leven, zullen we een eigen stijl, geheel anders dan die van de wereld, moeten voeren. De aan onze tijd vreemde elementen als ootmoed, zachtmoedigheid, matigheid, barmhartigheid zullen daarin als jaloers makende aspecten van het christelijke leven aanwezig zijn.

Wij moeten dit alles bedenken. En een eerste meditatie in het nieuwe jaar mag als aansporing dienen voor goede voornemens. Een revisie, een herziening van ons leefpatroon, een ijken van oude vertrouwde waarden in ons leven mag best eens plaats vinden. De vraag kan zijn: hoe moet je dat doen?

Hetgeen gij ook geleerd, en ontvangen en gehoord, en in mij gezien hebt, doet dat. Wat is dat voor een leren, ontvangen en horen? Het gaat niet om een reeks christelijke spelregels, een deugdenlijst, die je moet trachten je eigen te maken.

Het gaat om niemand anders dan om Christus Zelf. In Hem en door Hem komt tot ons, wat wij verloren hebben, het Beeld van God. Maar nu is Hij tevens degene, die als Tweede Adam de diepte van onze verlorenheid kent en overwint. Daar is verzoening in Christus, die vernieuwend, louterend, tuchtoefenend ons leven binnentrekt. Het gaat niet om een christelijke prestigeslag. Waar de Geest van Christus woont, daar gaat Zijn Beeld ons leven in beslag nemen, vooral in zelfverloochening en dienst aan hen, voor wie de wereld zich schaamt.

Waar Christus in ons leven komt, daar is God Zelf bij ons. De God des vredes is aan mijn zijde. Die ervaring geeft moed en vertrouwen ook voor het pas begonnen jaar. Vrede: als het vrede is tussen God en mij in Christus, dan heb ik vrede in mijn hart, dan ben ik vredestichter, en beërf het Koninkrijk van de vrede. Rijker kan het niet. Minder hoeft het niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen