Globaal bekeken

In het blad Credo, uitgaande van het gereformeerd confessioneel beraad in de Gereformeerde Kerken, schreef dr. B. van Oeveren een artikeltje over de toekomst, daarbij aandacht gevend aan hen, die menen dat door de weg van revolutie het Godsrijk komt. Hij schenkt daarbij aandacht aan de wederdopers in de zestiende eeuw, die het nieuwe Jeruzalem hier wilden vestigen èn de links-radicalen van nu, die ook het rijk hier en nu langs de weg van de revolutie willen vestigen.

In dit verband citeert hij het 'Bazuinlied' van Anneke Jansdochter (behorend tot de wederdopers) uit Rotterdam, die op 23 januari 1538 om haar ketterse gevoelens in Delft werd verdronken.

'Staat op o Zion, wapent u leden
en maeckt u totter strijdt bereydt;
Want ghy moet eenen wech betreden
Is maer eens menschen voetstap breydt.
O ghy wachters tot Sion, siet int verren,
My dunckt ick sie dat swaert bereydt
Laet u Basuynen noch eens scherren,
Ofter noch yemant tot Sion in rusten leyt.
Wilt u van des landsheeren vleysch voeden.
So sy deden, wordt hen gedaen.
Op ghy knechten des Meeren,
syt vroom te moede,
Wascht u voeten in der Godlozen bloede.
Dit loon sullen onse roevers ontfaen.'

Dr. Van Oeveren vindt het ten onrechte, dat gedachten als deze door de moderne revolutionairen worden aangegrepen voor hun visie. Bij de wederdopers - zegt hij - was er sprake van 'ontspoord, maar brandend geloof', bij de moderne revolutionairen van 'een laatste pokerspel'.

Toch zou er - zo zou ik willen zeggen - wel eens meer verwantschap tussen de wederdopers en de huidige revolutionairen kunnen liggen dan menigeen waar wil hebben.

Door omstandigheden verlaat willen we hier graag nog aandacht geven aan een promotie, die enkele weken geleden heeft plaats gevonden aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. Ds. G. J. van der Heide, voorheen predikant te Reeuwijk en Klaaswaal, thans legerpredikant te Kampen, promoveerde bij de hoogleraar op een proefschrift, getiteld 'In hoc signo vinces' (in dit teken zult ge overwinnen); een studie over 'christendom en politiek in de tijd van Constantijn de Grote'. We zullen dit proefschrift, dat bij Kok te Kampen ook als handelseditie verscheen, binnenkort bespreken in ons blad. Thans op deze plaats een hartelijke gelukwens aan ds. Van der Heide met deze bekroning van zijn studie. We laten hier alle stellingen volgen, die bij het proefschrift waren gevoegd. De duidelijkheid van deze stellingen, die leesbaar zijn voor ieder, is al een woord van waardering op zich waard.

* Er is in de vroege kerk geen eenheid van opvatting geweest ten aanzien van de verhouding kerk en staat

* Wat keizer Constantijn de Grote voor en aan de kerk gedaan heeft dient als geheel positief te worden beoordeeld.

* De oorsprong van het Caesaropapisme (de keizerverering, red.), dient gezocht te worden bij Origenes.

* In Num. 31 : 50 betekent het offer, dat zelfs in een heilige oorlog het doden van de vijanden een daad is, die verzoening behoeft.

* De gelijkenis van de zaaier (Matth. 13:1-9 en 18 : 23) dient men te verstaan als een uitzendingsrede voor de discipelen.

* Voor een juist verstaan van het Nieuwe Testament zal een bijbelse Theologie vooral uit moeten gaan van de eenheid van het Nieuwe Testament en dienen de verschillen in opvatting daar niet als tegenstellingen te worden behandeld. (Tegen H. Conzelmann).

* In het geschriftje van Jan van Ruusbroec, 'Van seven trappen in den graed der gheesteleker minnen' gaat zondebesef op in een gevoel van onvermogen. Daardoor ontgaan hem de worsteling en het schuldbesef die voor het verstaan van Luther essentieel zijn.

* De hedendaagse z.g. prot. christelijke politiek in Nederland is meer afgestemd op de opvattingen van Luther dan op die van Calvijn.

* Tijd verhoudt zich tot eeuwigheid als een lijn tot ruimte.

* Gezien de industrialisatie in ons land is het noodzakelijk, dat de pastor inzicht heeft in de sociaalculturele gevolgen die het industrialisatieproces heeft voor de leefwerkelijkheid van mensen. Bovendien vraagt pastoraal functioneren in deze tijd om een kritische beoordeling van de deskundigheden en vaardigheden, welke in de gedragswetenschappen ontwikkeld zijn en waarmee medewerkers in de bedrijven benaderd worden.

* De benaming 'predikant voor buitengewone werkzaamheden' duidt op kerkelijk onbegrip voor de hedendaagse pastorale werksituatie.

* Het alleenrecht van de parochiale gemeenten is een belemmering voor het goed functioneren van de categoriale zielzorg.

* De polemische aanpak van het interkerkelijk vredesberaad maakt zijn vredesboodschap ongeloofwaardig.

* Het begrip recreatie te verengen tot ontspanning is een misvatting en leidt tot misverstaan van het begrip arbeid.

* Het verschoningsrecht voor degenen, die opgeleid worden of werkzaam zijn in een geestelijk ambt, dat hen vrijstelt van het vervullen van de militaire dienstplicht dient opgeheven te worden en vervangen door een regeling naar analogie van die, welke geldt voor medici. (Die worden, na afloop van hun studie als officieren van gezondheid tewerkgesteld).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen