Boekbespreking

J. Douma: Euthanasie. Groningen 1979 (2). Uitg. De Vuurbaak B.V. Ing. ƒ 10, 05.

Dit boekje van prof. dr. J. Douma, hoogleraar in de ethiek aan de hogeschool van de Geref. Kerken (Vrijgemaakt) te Kampen is een herziene uitgave. De herziening bestaat vooral hieruit dat meer recente literatuur is verwerkt. Het bevat 13 hoofdstukjes; het laatste biedt een heldere samenvatting van het betoog. Het notenapparaat is zeer uitvoerig en biedt veel stof voor verdere studie. De auteur wijst op bijbelse gronden actieve euthanasie af: een mens heeft niet het recht 'zinloos leven' of 'zinloos lijden' op eigen initiatief, op actieve wijze te beëindigen. Wel acht hij op een bepaald moment stopzetting van een medische behandeling gerechtvaardigd; de auteur wil hier - met Velema - niet van passieve euthanasie spreken. Het standpunt van Douma is duidelijk: als God iemand aan het eind van zijn leven plaatst, mag de mens met zijn medische macht niet oeverloos met levensverlenging bezig zijn. Samenvattend: een helder en overzichtelijk boekje, dat principieel-bijbelse lijnen aangeeft.

P. Jongeling: Een vast verbond. De Unie van Utrecht in haar historische context. Publ. v.d. Groen v. Prinsterer St. Groningen 1979. Uitg. De Vuurbaak B.V. Ing. ƒ 10, 75,

Dit boekje is een herdenkingsgeschrift m.b.t. de Unie van Utrecht die in 1579 tot stand kwam. Deze unie was een militair bondgenootschap van de gewesten ten noorden van de grote rivieren, gericht tegen de Spaanse landvoogd Parma, die de meeste zuidelijke gewesten had verenigd in de Unie van Atrecht. De akte werd indertijd getekend door: Jan van Nassau, broer van Willem van Oranje, vier Gelderse edelen, afgevaardigden van Holland, Zeeland en Utrecht en vertegenwoordigers van de Groningse Ommelanden; hierna traden nog allerlei steden en streken, zowel benoorden als bezuiden de grote rivieren, tot de Unie toe.

De schrijver, het bekende oud-kamerlid van het GPV, laat vooral uitkomen dat de Unie een schakel is in een keten: de Unie was een belangrijke stap in de richting van een zelfstandige natie. Hij tekent het verzet tegen Spanje als een opstand met een lange voorgeschiedenis, waarbij nationale, humanitaire en sociale factoren in het geding waren, maar waarbij het religieuze aspect ten diepste de bezielende factor was: de gereformeerden vormden de beginselvaste, harde kern van het verzet. Door dit laatste element verschilt z.i. de opstand van de Nederlanden nadrukkelijk van de Amerikaanse opstand in 1779.

Mijn conclusie is dat het geschrift in beknopt bestek iets te veel wil geven: de geschiedenis van ca. 1500 tot ca. 1584 en vervolgens nog lijnen naar het heden en een vergelijking tussen de Unie van Utrecht en de Amerikaanse opstand. Met name de niet-religieuze factoren bij de opstand - van humanitaire of sociale of nationale aard - worden daardoor wat onderbelicht. Het boekje is niettemin voor een eerste oriëntatie goed bruikbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen