In memoriam

Vrijdag 1 februari jl. is op de leeftijd van ruim drieënzeventig jaar overleden de eerwaarde heer Adriaan Terlouw, in leven hulpprediker der Nederlands Hervormde kerk.

De heer Terlouw werd geboren in 1906 te Goudriaan. Reeds vroeg voelde hij de roeping tot de ambtelijke dienst des Heeren, de kerkelijke voorbereiding werd in 1943 bekroond met de benoeming als godsdienstonderwijzer in de Hervormde gemeente Giessendam-Hardinxveld. Daar heeft hij tien jaar gestaan. In 1953 volgde zijn benoeming tot hulpprediker van de gemeente Middelharnis. Ruim negentien jaar tot aan zijn emeritaat heeft hij deze gemeente, die hem zeer lief was, samen met vele predikanten in grote trouw gediend. Daarnaast bewoog hij zich in ringverband onder de mannenverenigingen en met jeugdig élan was de leiding van de plaatselijke jeugdvereniging jarenlang bij hem in goede handen. Bijna vijfentwintig jaar, tot ver na zijn emeritaat, heeft hij met grote toewijding de pastorale zorg verleend aan de bewoners en het personeel van het verzorgingshuis De Goede Ree te Sommelsdijk.

Allen, die hem van nabij hebben gekend, en dat waren er velen, weten hoezeer hij tot zegen mocht zijn van hen, die de Heere op zijn weg heeft gesteld. Eerst bij het verscheiden van een mensenleven komt de werkelijke waarde en de waarheid van de overledene tot zijn volle recht.

Terlouw was een man van diepe eenvoud, die de plaats, welke hij in mocht nemen tenvolle bezette, maar nooit provocerend daarbuiten trad. De woorden toewijding en trouw stonden in zijn hart geschreven en zij kwamen tot gelding met name in zijn pastorale arbeid. Wie naar het geheim zoekt van zijn werkzame leven eindigt in de Goddelijke opdracht, waarvan hij zich vervuld wist 'als een aarden vat de schat met zich te dragen en uit te dragen onder alle gemeenteleden'.

De laatste jaren werd het lichamelijk lijden hem niet bespaard. In het einde toen de dag van de dood ook voor hem snel naderbij kwam, werd de strijd met de dood in geloof gestreden. Het (bewuste) sterven is immers de laatste en beste biechtstoel voor de ontroerende eerlijkheid en kinderlijke eenvoud van het ware geloof. Daarin wist hij zich één met de apostel Paulus, die in 2 Timotheus 4 vers 6 tot en met 8 zijn levens-en geloofstestament heeft overgeleverd. Daar is sprake van strijd, inspanning, overgave en overwinning. Het was deze tekst, die afgedrukt stond op de rouwannonce en de kern vormde van de uitvaartdienst in de Nederlands Hervormde kerk van Middelharnis.

In deze kerkdienst waren vele oud-predikanten en talrijke gemeenteleden met vrienden van ver en nabij samengekomen om zijn leven en werken te gedenken en de overledene de laatste liefde te bewijzen. Een liefde die geplaatst werd onder het licht van Gods Woord, zodat de eer gegeven werd aan Hem, die Zijn dienstknecht en kind gesierd heeft met gaven voor anderen. Zo heeft hij onder ons geleefd, heeft zich in zijn sterven gelegd in de hand des Heeren om te wachten op de dag van de verschijning van onze Heere Jezus Christus.

Allen, die deze verschijning lief kregen en krijgen en van nu af leven in hoopvolle verwachting zullen ook hun loop beëindigen en het geloof behouden. In die strijd, waartoe ook smart en verdriet voor echtgenote, kinderen en familie besloten liggen, ligt tevens de troost der overwinning. Want de Heere zal dezulken bewaren tot Zijn hemels Koninkrijk, Denwelken zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid (2 Timotheus 4 : 18).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen