Vrouwenliedboek

Er is ook een vrouwenliedboek al vanaf september 1977. Ik wist dat er een nieuw liedboek was, maar een vrouwenliedboek dat was nieuw voor mij... Door een vrouw kreeg ik het adres om het te bestellen. Zij maakte mij er op attent, omdat in dit liedboek duidelijk wordt wat de huidige emancipatiegeest in zich bergt. Zo ontvingen we uit de vrouwenboekwinkel Xantippe te Amsterdam het Vrouwenliedboek 'Sansevieria'. Die naam Xantippe spreekt boekdelen. Een liedboekdeel inbegrepen. U weet misschien dat Xantippe eens de boze vrouw van Socrates was. Vandaar deze benaming voor een boze vrouw, kijfachtig wijf, helleveeg (feeks). Je weet gelijk wat de achtergrond van zo'n vrouwenboekwinkel is. Het is wel eerlijk, maar je vraagt je onthutst af wat vrouwen bezielt om déze negatieve boosaardige kant van het vrouw-zijn in het vaandel te voeren. De inhoud van het Vrouwenliedboek is helaas in overeenstemming met de boosaardigheid van Xantippe. Boosaardig en strijdvaardig. Bij nader inzien moeten we er maar niet teveel woorden aan verspanderen. De naam liedboek is veel te mooi. Er staan straatdeunen in, door vrouwen 'gezongen'.

Gebroken verhouding

Laten we stellen, dat de verhouding tussen man en vrouw door de zondeval gebroken is. Inderdaad zijn er misstanden. Ze zijn er, als een man liefdeloos heerst over zijn vrouw. Zij is geen slavin, maar een van God gegeven hulp tegenover de man, dat wil zeggen dat zij gegeven is vanuit de hulp Gods. Adam mag zeggen: ' Mijn hulp is van de HEERE!' En dan is dat geen hulp in de zin van hulp in de huishouding, maar oneindig veel rijker om in wederzijdse eigenheid en betrokkenheid samen de weg te gaan. Het is een grote zonde, als de vrouw tot een lustobject van mannen is geworden en allerwege de reclame eraan mee­ doet om dit vuile vrouwenbeeld hoog te houden. De vorst der duisternis ziet zijn kans om velen te verleiden. Het seksuele leven van mannen en vrouwen wordt duivels beïnvloed. En echt niet alleen buiten de kerk. Was dat maar waar. Het heeft echter geen enkele zin vanuit boosheid te reageren. Dan worden vrouwen des duivels. Zij worden niet geleid door de Heilige Geest, maar misleid door een duivelse geest. De macht van de duisternis is inspirator van dit Vrouwenliedboek. Als we iets van de inhoud weergeven dan is dat onder andere om ons ervan te overtuigen dat deze vrouwenbeweging afbraak brengt. Alleen door vernieuwing van ons hart door wedergeboorte vanboven, door het geloof in Hem, Die van Boven gegeven is tot zaligheid, wordt het gebrokene geheeld. In Jezus Christus wordt de man-vrouw verhouding gesteld in ongebroken Licht.

Sansevieria

Kenners van kamerplanten weten dat 'Sansevieria' een kamerplant is. Het Vrouwenliedboek draagt de naam van deze plant. Denk echter niet dat de vergelijking ligt in het huiskamerplant zijn. In een boek over kamerplanten lezen we: 'Bestaat er werkelijk wel een plant, die zó huis aan huis verspreid is als de Sansevieria? Ze is eigenaardig gevormd, bestaat uit zes tot acht bladeren per scheut, die een lengte van 70-80 cm. kunnen bereiken. Aan de typische zwaardvorm danken ze de bijnaam 'vrouwetongen". Het Vrouwenliedboek, uitgegeven op stencilpapier, laat voorop het vrouwelijk biologisch teken zien en twee vrouwen hebben de mond geopend, waaruit een blad van de Sansevieria als een zwaard omhoog steekt. Vrouwetongen in zwaardvorm. De apostel Jacobus heeft over elke mensentong - van mannen en vrouwen - een vernietigend oordeel uitgesproken (Jak. 3:6). Zonder vernieuwing van de Heilige Geest is er geen tongentaal naar het Woord Gods en wordt geen lied vruchtbaar gezongen. Dat blijkt al aan het begin van dit Vrouwenliedboek. We lezen daar uit 'Om te beginnen' (de inleiding): Wat hebben we gepraat... in de vrouwengroepen, die na 1968 ontstonden. Gedemonstreerd, geprotesteerd, onszelf ontdekt, enfin, je kent het rijtje. En schoorvoetend in het begin... gefeest. In andere landen en ook in Nederland werd gezongen. De rubricering in dit liedboek is heel soepel en natuurlijk subjektief, maar het gaf ons een beetje houvast. Er zijn heel feestelijke strijdliedjes en strijdbare herkenningsliedjes en herkenbare feestnummers...'

Hela gij bloempjes

Zonder verder kommentaar een bevrijdingslied:

Hela gij vrouwen, slaap je nu nog?
Kom uit je huizen, haast je dan toch.
Het uur van de vrijheid dat heeft nu geslagen,
je hebt zoveel dagen teveel al verdragen,
laat je niet leven, maar worstel je los!
 

Hela gij vrouwen, slaap je nu nog?
Kom uit je huizen, haast je dan toch.
De tijd is voorbij van het vriendelijk vragen,
stel nu je eisen dan zullen we slagen,
laat je niet leven, maar worstel je los!

Strijdliederen

Een kouplet uit 'Vrouwen wij strijden samen':

Onze eisen, het zijn er vele.
Gelijkheid staat daarbij voorop.
Maar in deze wereld eerlijk delen
daarvoor moet alles op z'n kop.
Verbinden wat nu nog is gescheiden.
Ieder mens aanvaarden naar zijn aard,
zodat in onze nieuwe wereld er geen angst is voor elkaar.

Uit het vrouwenstrijdlied:

Toch zijn er vrouwen die de moed opbrengen om te strijden voor haar onafhankelijkheid, lieve zusters laten wij dat voorbeeld volgen, voorwaarde tot bevrijding is opstandigheid. Slechts als wij onze slavernij verwerpen en de mannen niet meer naar de ogen zien zal alle zelfhaat, tweederangsgevoel verdwijnen en ontdekken wij onszelf, je zult het zien!

We noemen enige titels van andere liederen: Op de barrikaden, Amsterdams vrouwenhuislied. Ik stond laatst voor een vrouwenhuis, Bloemenhove blijf bestaan, Kindjes van Van Agt, Abortuslied. Weerzinwekkend is dit laatste 'lied', op de wijs van 'en datteme toffe jongens zijn...':

En datteme vrije vrouwen zijn,
dat willen we heten
en daarom eisen wij
en daarom eisen wij
En datteme vrije vrouwen zijn,
dat willen we heten
en daarom eisen wij:
Abortus vrij!
In het ziekenhuisfonds,
dat eisen wij!
Abortus vrij!

VOS-vrouwen

In diezelfde zin zongen VOS-vrouwen op het Kanaleneiland in Utrecht. Vorige keer signaleerden we dat de VOS-cursus uit een verdachte koker komt en dat veel christenvrouwen er aan meedoen. (V.O.S. is Vrouwen Oriënteren zich in de Samenleving). Op de melodie van 'Dat is uit het leven gegrepen' is daar het lied 'Wij vrouwen van de VOS'. Vooraf het refrein:

Wij vrouwen van de VOS kunnen 't weten,
we zijn voor geen kleintje vervaard, - pompom -
We laten ons niet meer misleiden,
al gaat het met veel strijd gepaard! - pompom

Dan de drie coupletten:

Wij vrouwen van de VOS, wij hebben veel ervaren.
Al kwam er van de man behoorlijk veel bezwaren.
Onze rol werd uitgediept en verder goed doorsproken,
en door ons samenzijn hebhen we veel taboes doorbroken! refrein

De vrouw wil wel een baan, maar hoe dat te kombineren
met ons huisvrouwen-bestaan? Da's moeilijk te realiseren.
De hulp van onze man, die kunnen we goed gebruiken,
maar hoe krijg je het voor elkaar dat bij hem te laten ontluiken? refrein

De vrouw is er voor de man, zo wordt het altijd gesteld.
De vrouw op de tweede plaats, dat was ons altijd verteld.
Maar dat wordt ouderwets, wij willen dit niet meer nemen.
Een gedeelde éérste plaats al geeft dat veel refrein problemen!

Levensdoel

Als bezongen levensdoel: (Refrein van een lied)

Ik wil een vrouw zijn en mijn vrouwelijkheid bewaren hoe kombineer ik nu verstand, sex en gevoel dus wat kan anders in het leven aan een vrouw vervulling geven dan de bevrijding van de vrouw als levensdoel.

Het bijbels levensdoel werd eens door een vrouw bezongen. Wij willen daarmee dit zingen uit de afgrond besluiten. Voor ons is er evenwel de taak om samen in bijbels licht door te denken over het man-en vrouw-zijn in een tegenover en in een samengaan. Met oog op het gezin en met oog op de samenleving in brede zin. In die weg mogen we bidden om de leiding van de Heilige Geest. Zijn tongenvuur doet zingen met Mirjam het lied van Gods bevrijding, tot Gods eer: 'Zingt den HEERE; want Hij is hogelijk verheven! Hij heeft het paard en zijn ruiter in de zee gestort!' (Exodus 15 : 20, - 21). Dat is het bevrijdingslied onderweg, van Egypte naar Kanaan. Uit het diensthuis geleid op weg naar het beloofde land! Het beloofde land van het Vrouwenliedboek 'Sansevieria' blijkt bij nadere beschouwing het diensthuis van Egypte te zijn. Het Vrouwenliedboek is een dienstboek, geïnspireerd door de overste van deze wereld. Slavinnen zingen in een ingebeelde vrijheid de zang van het diensthuis. Zo'n Vrouwenliedboek geeft wel achtergrondinformatie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen