Geen zelfbehoud

Als iemand lijdt en sterven gaat, worden wij in zijn of haar bijzijn stil. Stiller dan gewoonlijk. Hoe anders bij de Here Jezus Christus Die op Golgotha gekruisigd is! Daar is grof rumoer. Deze Lijdende wordt door niemand ontzien. Wat Hem naar het hoofd geslingerd wordt, is smaad en laster van de ergste soort. Het getal van hen die Jezus bespotten, wordt vermeerderd met voorbijgangers. In het voorbijgaan, komen zij niet onder de indruk, tonen beslist geen medelijden. Het is waar gebleken: 'Mijn broeders ben Ik vreemd, door élk onteerd'. Men heeft er zelfs een duivels genoegen in om Jezus verachting te laten zien en te laten horen. Zij die voorbijgingen, hebben geen goed woord meer voor Heem over. Het kan inderdaad verkeren. Na de Hosannaroep en het eerbetoon, is er nu de hoon en komt uit de mond, wat werkelijk in het hart leeft. Deze Jezus is niet de Messias naar eigen snit en smaak. Hun teleurstelling in Hem, vindt lucht in schampere woorden. Zij schudden het hoofd niet uit meewarigheid, maar als smaad. Zo was al aangekondigd in Ps. 22: 'allen die Mij zien, bespotten Mij; zij steken de lip uit, zij schudden het hoofd zeggende: Hij heeft het op de Heere gewenteld, dat Hij Hem nu uithelpe...' En in Ps. 109 horen wij eveneens: 'nog ben Ik hun een smaad, als zij Mij zien zo schudden zij het hoofd'. Je zou het kunnen vergelijken met het uitsteken van de tong tegen iemand; de ander uitfluiten. Zij bespotten Jezus in Zijn machteloosheid, naar het hun tenminste voor komt.

Daarbij gebruiken zij evenals de valse getuigen in de zaal van Kajafas het woord van Jezus over de afbraak van de tempel. Zij smaden de Heiland! Zijn woorden. Het is het oude liedje van ongeloof en onbegrip, waarmee de Zaligmaker wordt uitgejouwd. De schare heeft dat wonderlijke woord (Joh. 2-:18-20) van Christus gehoord; geproefd, dat daarin een geweldig machtsbewustzijn sprak, maar niet geloofd, laat staan begrepen. Hier aan de schandpaal blijkt het in hun ogen grootspraak te zijn, een leugen. Zijn pretenties zijn loze beweringen. Erger nog: Zijn kritiek op Gods tempel en op Gods volk wordt toch van Hogerhand aan deze schandpaal afgestraft! Naar Joodse visie maakt God in deze vervloekte dood Jezus van Nazareth te schande. Dit betekent het einde van Jezus en van Zijn werk. Tenzij... er een wonder gebeurt! Vandaar de uitnodiging om van het tegendeel te overtuigen: Behoud Uzelf en kom af van het kruis! Opnieuw vragen voorbijgangers om een teken. Maar wederom is er geen sprake van geloof. Zij begrijpen niet, waartoe het kruis en deze machteloosheid dient. Zij hebben er geen notie van, dat op deze wijze juist Christus woord over het afbreken van de tempel in vervulling gaat. Zij hebben geen zicht op de verzoening door deze Priester. Geen oog en oor, geen hart voor het offer van dit Lam van God. Geen begrip van de bouw van de Geestelijke tempel, waarvan Jezus Christus het fundament en de uiterste Hoeksteen is. Met hun woorden willen zij Jezus afmaken en zich van Hem afmaken!

Niet voor niets heten zij: en die voorbijgingen. .. Dat is letterlijk en figuurlijk waar. Moet het ook van ons gezegd worden door de Geest? Hoe beoordelen wij Jezus' lijden en sterven? Geloven wij in Hem en in Zijn verzoenend handelen vóór ons? Verstaan wij het bovenal, dat Hij gekruisigd is om God Zijn eer en recht. Zijn volk en Zijn schepping terug te bezorgen? Hoevelen gaan nu aan Jezus voorbij? Hebben geen belang bij Hem en Zijn offer en laten Christus - hoe rechts zij heten te zijn - toch links liggen? Zij willen zichzelf redden, op een andere manier, passend bij het vrome en goddeloze vlees. Hooguit is er in de lijdenstijd een vluchtige belangstelling, maar geen wezenlijke betrokkenheid op de Middelaar. Nog altijd beoordeelt de wereld het als een grote mislukking en ziet geen waardigheid in Jezus de Christus.

Let wel, het volk van het Verbond smaadde de Borg. Is het in en met de kerk van heden anders en beter gesteld? Wie zoekt de reiniging en zaligheid buiten zichzelf in Jezus Christus? Met het teken en zegel van het Verbond gaan velen Jezus voorbij. U, jij ook? Men zoekt het bij zichzelf en in zichzelf. Jezus wordt tot de Revolutionair, of de Machteloze, de Partijganger der armen en wat niet al, of met welk schokeffekt! Maar, Hij wordt niet gezien en geloofd, niet beleden als de noodzakelijke en bereidwillige Zaligmaker van zondaren. Opnieuw wordt Jezus gelasterd! Er wordt een woord gebezigd, dat betekent: blasfemie. Godslastering! Die zonde beging het Sanhedrin, de voorbijgangers. Maarevenzeer een ieder die niet in Hem gelooft, maar Jezus voorbijgaat. Het onrein achten van Zijn bloed is doodzonde. Ongeloof is niet zo onschuldig en normaal als wij beweren. Weet wat u doet: u lastert God en daarop staat de doodstraf! Het Kruisevangelie roept u tot inkeer, wil u van Godswege tot geloof in het Lam bewegen. Jezus bidt u door de mond van Zijn dienaren; laat u toch met God verzoenen. 'Want Dien Die geen zonde gekend heeft, heeft God zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem'. Dat ziet u nooit in het voorbijgaan aan het kruis. Maar wel als de Geest u leert zien op Het Lam van God, op Zijn liefde. Daarin mag u de opstanding tot een nieuw, godzalig leven ontdekken. Hij in mijn plaats; Hij voor mij, daar ik anders... Want Jezus zwijgt op al deze smaadredenen. Wat een lijden voor Hem in Wiens mond nooit bedrog en onrecht is gevonden. Die altijd Godverheerlijkend heeft gesproken! In dat zwijgen buigt Hij onder Gods oordeel in liefdevolle gehoorzaamheid. De Meerdere van David laat Zich door al die Simei's vloeken. Als Hij gescholden werd, schold Hij niet terug en toen Hij leed, dreigde Hij niet, maar gaf het over aan Dien Die rechtvaardig oordeelt. Ook deze lasteringen heeft Hij op Zich geladen, al die tempelschending, die hoogmoedige ongehoorzaamheid, dat schamperend ongeloof. Hij heeft tegenover liefdeloosheid en niet aangenomen worden, Zijn barmhartigheid betoond. Hij is te Zijner tijd voor goddelozen gestorven. Zijn kruislijden is geen fiasco, maar verzoening van onze zware schuld, die ons met schrik en schaamte moet vervullen. Hij laat Zijn tempel afbreken. Hij geeft Zijn leven tot losprijs voor velen. Hij schenkt Zijn bloed, dat reinigt van alle zonden, ook van deze Godslastering. Behoud Uzelf en kom af van het kruis... Wat een onbegrip, een verzwaring van Zijn lijden.

Wat een duivelse verzoeking om af te wijken van de door God bepaalde weg ten leven! O, hoe wordt Jezus uitgedaagd om te doen als de eerste Adam, als wij. Zelfbehoud en het als God willen zijn. Deze drinkbeker voorbij laten gaan! Hier is Uw kans. Eén knieval, één teken en zij zullen in U als Wonderdoener geloven...

— Goddank - heeft Jezus niet toegegeven. Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede! Hij volhardt tot het einde. Zalig is Die Man Die de verzoeking heeft verdragen. Want als Hij beproefd zal geweest zijn, zal Hij de kroon des levens ontvangen, welke de Heere beloofd heeft aan degenen, die Hem liefhebben. Dat is voor en door Christus Jezus heerlijk vervuld. Welnu, Hij heeft al deze vervloeking op Zich geladen om ons met Zijn zegeningen te verrijken. Hij heeft het behoud voor zondaren verworven. Het is geen onmacht, dat Hij aan het kruis blijft hangen, maar de overmacht van Zijn liefde voor God en naaste! Hij ging door laster en dood heen om anderen te behouden. Die eer moet ieder die Hem kent. Hem geven! Het aan het kruis blijven van Christus maakt overduidelijk, dat alle zelfbehoud van God vervloekt is. Houdt met al uw pogingen om uzelf en anderen te verlossen op! Het baat niet, maar schaadt eeuwig.

De Geest laat u weten: haast u om uws levens wil tot Christus. In Zijn offer, in Zijn overwinning is behoud voor eeuwig. Waar smaad mij op de lippen besterft, waar schuldbelijden loskomt, waar Jezus wordt aangeroepen: Here help toch, daar geeft de Geest uit Hem een nieuw lied in hart en mond. De lofzang op God en op Zijn verlossende daden, op Zijn uitnemende liefde en gehoorzaamheid. Van Christus en van Zijn gerechtigheid moet ik zingen; bij de kelk des heils Zijn Naam vermelden en anderen nodigen: Elk hef met mij de lof des Heeren aan! Het is een voorspel, een oefening in dit leven aan Zijn voeten, bij Zijn kruis en voor Zijn troon, totdat de lof en dankzegging compleet zal zijn voor de troon van Goden voor het Lam, in Zijn toekomst! Dan is de tempel Gods herbouwd, toebereid als een bruid voor haar Man.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen