Pasen, feest van de wedergeboorte

Misschien is de titel niet helemaal correct. Het woordje 'ook' moet erbij. Pasen, ook feest van de wedergeboorte. Het heilsfeit van de opstanding is immers niet slechts pijler van een aspect van de heilsorde. Wie de opstanding van Christus in gedachtenis houdt, met name door nauwkeurig Schriftonderzoek, bemerkt dat de werkingskracht van de opstanding van Christus een uitwaaiering heeft in vele gebieden van het geschapen en herschapen leven. De levende Heere heeft door de opstanding alle macht in hemel en op aarde ontvangen. Door de opstanding is de ban van de dood doorbroken en komt de nieuwe schepping, de nieuwe eeuw openbaar. De geschiedenis van wereld en mensheid komt door dit heilsfeit te staan in het licht van de heerlijkheid van Christus, die eens compleet zal worden geopenbaard. Dan zal Christus zijn de grote overwinnaar over alle vijanden, de laatste vijand de dood incluis.

Naast die grote heilshistorische en eschatologische achtergronden zijn er de typisch persoonlijke aspecten van de opstanding. De enkele mens wordt in zijn individuele bestaan door de opstanding fundamenteel veranderd. Tenminste, wanneer het getuigenis van de op­ standing in hem geloof ontmoet. Dat geloof houdt in dat ik besef dat de gang van Christus door het lijden, het kruis en het graf naar de opstanding en de heerlijkheid ten volle te maken heeft met mijn levensgang. Hij is de Middelaar, die mijn bestaan opneemt in zijn Mens-zijn onder ons. Hij heeft voor mij geleden. Hij is voor mij gestorven, Hij is voor mij opgewekt. Hij is overgeleverd om onze zonden en opgewekt om onze rechtvaardigmaking (Rom. 4 : 25).

Zo neemt de levende Christus mij geheel en al voor zijn rekening, maar ook in beslag. Hij vult mijn leven met zijn Geest. Wanneer het oude, de zonde, mijn vlees door Christus' kruis de dood is aangedaan, dan komt ook het nieuwe, de gehoorzaamheid, de nieuwe mens door Christus' opstanding als een nieuwe schepping, een wedergeboorte te voorschijn. Wie Christus kent in de kracht.van zijn opstanding wordt een veranderd, een wedergeboren mens, met een nieuw levensprincipe.

Nu hebben wij scherpe kritiek op hen, die naar onze mening de heiliging van het leven los­ koppelen van verzoening, rechtvaardiging van de goddeloze om niet, vrijspraak alleen op grond van het borgwerk van Christus. Wij verwerpen een vrijheid, die bevochten wordt door een eigengerechtigd mens. Toch zijn wij in Christus tot vrijheid geroepen, met name daarin dat wij, indien, wij dood zijn voor de zonde, maar voor God levend in Christus, de zonde niet laten heersen, maar ons ten dienste stellen van God, als uit de doden levend geworden, wedergeboren mensen. De nieuwe gehoorzaamheid is een zaak van het totale leven, 'van ganser harte, van ganser ziele, van gansen gemoede, en met alle krachten'. Wie onder de heerschappij van de genade van kruis en opstanding verkeert, wordt van top tot teen gemotiveerd om Christus te belijden in woord en daad. Zij zullen als lichtende sterren temidden van een geslacht dat niet naar God vraagt, schijnen. Zij zijn kinderen van het licht.

Is op dit terrein onder ons ook geen grote nood? De eenvoudige godsvrucht, met kleine pretenties, maar met grote uitstraling en daadkracht, wordt een schaars verschijnsel. De levensstijl van velen in onze gemeenten heeft niet die werfkracht, die vanuit het beleden beginsel verwacht mag worden. Wereldgelijkvormigheid, een kritiekloze houding tegenover menig massaproduct uit de winkel van de tijdgeest, bewerken een matheid in het geestelijk leven. Daarbij komt vaak een hang naar goedkope genade, naar minimalisme, waarin men wel het behoud zoekt, maar zichzelf aan Christus niet heeft verloren.

De gedoopte gemeente heeft hoofd voor hoofd hef teken en zegel van de inlijving in de gemeenschap van kruis en opstanding ontvangen. De wedergeboorte vanuit de kracht van Christus' kruis en opstanding heeft geen ander doel dan dat het beeld van God in ons hersteld wordt, dat we nieuwe mensen zonden zijn, die geschapen zijn naar God in ware gerechtigheid en heiligheid. Het is belangrijk om de gedurige oproep tot levensvernieuwing vanuit het volbrachte werk van Christus, zijn gerechtigheid en heiligheid, in de Schrift te onderscheiden. Dat vraagt inzet, strijd, inspanning, geestelijke oefening om te beproeven wat Gods wil is, wat Hem welbehagelijk is of niet. Dat heeft niets te maken met een wettische drang naar eigengerechtigheid, een schijnvrome status. Het is de gloed van de liefde, die in het.hart is uitgestort door de Heilige Geest. Die gloed wordt niet gedoofd, maar verlicht, verwarmt, doortrekt tintelend ons bestaan, zodat gerechtigheid en heiligheid in dit leven reeds bij Gods kinderen, zij het ten dele, openbaar komen.

Het Paasfeest vieren betekent: gedenken dat Jezus Christus uit de doden opgewekt is. Gedenken is iets totaal anders dan een datum jaarlijks oppoetsen tot een kerkelijk feest met veel werelds toebehoren. De gemeente viert, als het goed is, getuigend feest. Zij stelt zich onder het Evangelie van Christus, onder de Heilige Geest, die het uit Christus neemt en ons verkondigt. En dan gaat het erom of hetgeen 'eenmaal' geschied is aan het kruis en in de opstanding mijn leven zo vult, mij zoveel te denken, te overwegen geeft, dat ik, door de opstanding van Christus wedergeboren tot een levende hoop, de God en Vader van Jezus Christus loof om zoveel genade aan mij blijvend bewezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen