Uittocht in de vreze des Heeren

Marcus 16 : 7 en 8

Het Paasevangelie brengt ons letterlijk van ons stuk. Gods ingrijpen is overweldigend en toch als het suizen van een zachte stilte: weest niet verbaasd. Hij is hier niet. Hij is opgestaan. Dat werd zelfs met de stukken aangetoond: ziet de plaats waar zij Hem gelegd hadden. Hij ging van hier in het eeuwige opstandingsleven!

De reaktie van de vrouwen op Pasen is anders dan gewoonlijk. Zij vragen niets, zij antwoorden niets. Als zij het Evangelie horen uit engelenmond, blijven zij als aan de grond genageld staan. Het gaat hun verstand en gevoel ver te boven. Het was hun om Jezus te doen - dat wist de hemel. Maar nu zij de levende Jezus gepredikt krijgen, weten zij niet hoe zij het hebben. Weet u er ook van? Je kunt op zoek zijn naar Jezus, Hem willen dienen, maar als Hij tot ons komt in het Woord is er eerst alleen maar verbazing. Je komt zelfs niet van je plaats, omdat de Opgestane zo anders, zoveel heerlijker is dan je dacht. Hij komt om te dienen. Hij Die Zijn leven gegeven heeft tot een losprijs voor velen. Hij is nu gekomen om u te dienen vanuit Zijn heerlijkheid. Wie kan dat in het graf verwerken en vermoeden? In deze verlegenheid verschaft God raad. De hemelbode stuurt de vrouwen weg uit het graf. Daar hebben zij verder niets te zoeken. De opdracht luidt: gaat snel heen. Hoort u wel, dat het Woord des Heeren bekering schenkt en onze gang verandert; ons van eigen ideeën afbrengt. Deze vrouwen mogen niet in ongeloof en in de dood blijven steken. Zij worden uitgezonden. Nu hun Meester is opgestaan en is uitgegaan, hebben zij Hem te volgen. Ook op en na Pasen geldt: Volg Mij! Met dit bevel van Hogerhand hebben de vrouwen het in Jozefs hof moeten doen. Er viel niets te bespreken, te veranderen aan de zaak van het lege graf. Op gezag van het Woord moesten zij uitgaan, gehoorzamen. Paasfeest valt uitsluitend te vieren in de ruimte: buiten het graf gezet!

Tegen de gewoonte in maakt de Rechter van hemel en aarde van de dienst der vrouwen gebruik om getuigen te zijn. De schat van het Evangelie wordt echt in een zwak, een aarden vat gelegd. Niet voor niets mogen de dochters van Eva door wie de dood in de wereld kwam de blijde boodschap van het Leven de wereld indragen. Hij zal genade en eer geven! En het goede in nood niet onthouden. Evenmin aan de discipelen.

Met de boodschap van de Exodus moeten zij naar de discipelkring uitgaan. Niet alleen weg bij het graf, maar ook weggaan uit Jeruzalem. Dat accordeert met het lijdensevangelie. Zoals hun Meester weggegaan is uit de tempel, uit Jeruzalem en buiten de poort heeft geleden, zo moet ook Zijn Gemeente het levend geworden Woord volgen tot ver buiten de stad van David.

Zegt Zijn discipelen, dat Hij u voorgaat naar Galiléa. Als Goede Herder Die Zijn leven gesteld heeft voor Zijn schapen zal Hij Zijn kudde achter Zich vergaderen in Galiléa. Dat is een ongedachte, zelfs onaantrekkelijke weg. Tegen ons gevoel en verstand in. Bij het oude weg Naar Galiléa. Is Jezus daar? Ja. Uitgerekend in dat verachte gebied is Hij te vinden. Daar gaat de belofte van Jesaja in vervulling: .. het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot Licht zien; degenen die wonen in het land van de schaduw des doods over dezelve zal een Licht schijnen. Zij zullen blijde wezen voor Uw Aangezicht... (Jes. 8 : 23-9 : 2)

De discipelen waren daar trouwens op bekend terrein. Maar er is meer troost voor hen in Galiléa weggelegd. Want in Jeruzalem - achter gesloten deuren - moesten zij zich allemaal wegschamen. Daar konden zij zich niet goed vertonen, na al wat gepasseerd was. Daar stond hun schuld, hun ontrouw hen voor ogen. Daar loerde de dood.

Naar Galiléa. Daar wilde Jezus hen ontmoeten in vrijheid en vrede, in rust en ruimte, in alle openheid van hernieuwd liefdebetoon. Hij gaat hen vooruit om de schande uit te wissen; om in het land van zondaren hen van Zijn vergeving en hartelijke liefde en trouw te verzekeren. Daar zullen zij Hem zien en tot hun verwondering ontdekken, dat Hij hen weer bijeenvergadert. Zijn belofte: Maar nadat Ik zal zijn opgestaan, zal Ik u voorgaan naar Galiléa (14 : 28) komt Hij heus na. In het uur van ergernis en ongeloof waren zij dat woord kwijtgeraakt, maar Jezus niet. Hij heeft het door de dood heen gehaald, opdat zij gerechtvaardigd zouden worden en konden heengaan in vrede. Zijn heerlijkheid en onbezweken trouw zal Hij openbaren. Ook aan Petrus. Die was al eerder naar buiten gegaan, bitter wenend. En Jezus was verder gegaan, onbereikbaar. Niet in de zonde blijven liggen, ja dat wist Petrus. Maar volgt er niet: en aan Gods genade niet vertwijfelen? Kon dat nog, mag dat? Goddank wel. Want Jezus is, nadat Hij Petrus heeft aangezien, hem niet uit het oog verloren, niet uit Zijn hart en gebeden kwijtgeraakt. Hij zoekt dit verloren, dwaalzieke schaap om ook hem door Zijn opstandingskracht op te wekken tot een nieuw leven. Christus blik wordt met dit opstandingswoord bevestigd! Hij noemt hem zelfs bij de naam die Hij hem gegeven heeft. Zo wordt al hooren zichtbaar: Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude!' In het noemen van deze naam steekt Jezus deze discipel opnieuw de hand toe: kleingelovige, wat hebt gij gevreesd'.

Zegt Zijn discipelen en Petrus, dat Hij u voorgaat naar Galiléa, aldaar zult gij Hem zien, gelijk Hij gesproken heeft.

Wat is dat bemoedigend voor u die met uw schuld tegenover God zit; met uw verloochenen van Christus. U hebt uzelf afgeschreven; dood in zonden en misdaden; de duivel verzekert u, dat het voor u nooit meer kan en zal!? Het Paasevangelie van Jezus Christus laat juist in het graf deze genade en waarheid horen: hoe diep u bent gevallen en weggezonken, de levende Christus is nog dieper afgedaald! Hij is bij machte èn bereid u te vergeven en te verlossen! Hij wil u voorgaan en daarmee uit diepte van ellende bevrijden, u heil en leven zenden. Deze Goede Herder Die het verlorene zoekt, is immers het Lam Gods. In de ontmoeting met Hem overwint de liefde alles. Een liefde die ons dodelijk wondt, die ons doet sterven aan al onze grote woorden, want 'Sion wordt door recht verlost en haar wederkerenden door gerechtigheid'. Petrus sterft onder de liefde van Christus vraag: Hebt gij Mij lief? om voortaan te leven uit en voor Jezus! Deze liefde is sterker dan de dood. Deze liefde trekt ons weg uit het graf, uit de macht van de aanklagers naar Galiléa, waar Jezus Zich aan zondaren geeft, opdat zij Zijn uitnemendheid zullen belijden en zullen opstaan tot een nieuw, godzalig leven. En dat zoals Hij gezegd, beloofd heeft!

De toepassing van dit Paasevangelie is anders dan wij dachten. De vrouwen vluchtten weg, er is beving en ontzetting, zij zeggen niemand iets. De vreugde van Pasen schokt en breekt ons tot in het binnenste van ons wezen. Het is een ont-zettende boodschap, die ons verstand en gevoel te boven gaat. Waar de wereld om lacht, daarvoor siddert de Kerk. Beving en ontzetting had haar bevangen. Letterlijk staat er: zij waren in extase, buiten zichzelf. Dat gebeurt meer bij diep ingrijpende gebeurtenissen. Je bent buiten jezelf van vreugde of verdriet. Is deze extase van blijdschap of louter van schrik? Gelukkig heeft Marcus dit woord al twee keer eerder gebruikt nl. bij de genezing van de verlamde in Marcus 2 en bij de genezing van het dochtertje van Jaïrus in hst. 5. Beide malen lezen we, dat de mensen zich ontzetten... We mogen zeggen: deze extase kent zowel de schrik als de vreugde. Deze vrouwen zien en horen hier ongelooflijke dingen. Zij worden in de nabijheid van God Die Zich in de levende Christus openbaart, getrokken. Daarom beven zij. Maar tevens geeft dat de diepste blijdschap: God is nabij - Immanuël. Dat beven en zich ontzetten gebeurt nog, wanneer nl. door de Geest God Zich aan ons te kennen geeft in Christus. Wanneer Hij Zich aan ons als Vader geeft en Zijn liefde en heerlijkheid openbaart, is er ontzetting. Dan is er tevens een blijdschap die alle verstand en gevoel te boven gaat. Een vreugde die ons lichaam zelfs aangrijpt. Mattheüs schrijft daarom, dat de vrouwen 'met vreze en grote blijdschap' uit het graf gingen. Bij deze vrouwen treffen wij op Pasen de vreze des Heeren aan.

Die vreze des Heren is gewekt door het Woord en die wordt toegepast, wanneer wij in het graf de woorden van het eeuwige leven gehoord hebben. Dan zijn wij in de tegenwoordigheid van God. Nee, de Paasvreugde is geen oppervlakkige vreugde. Deze vreugde breekt het hart, want wij zochten de Levende bij de doden. Midden in onze schulden dood openbaart de hemel ons echter: Hij is hier niet! Dan gaat ons levenshuis als een kaartenhuis tegen de grond. Want het fundament is onder ons uitgehaald. Onze oude mens... begraven. Waar? In Christus graf! Maar waar de vrees geboren wordt uit het Woord, uit de heerlijkheid van Christus Die het graf achter zich liet, daar is het fundament buiten onszelf... in Christus Jezus: Ik voor u, daar gij anders de eeuwige dood had moeten sterven! Wanneer God dit wonder geeft: u heeft Hij mede levend gemaakt met Christus, zien wij Gods vriendelijk Aangezicht. Dan is er een vreugde die ons uit het graf voert! Ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij.

Kunnen we dat wónder aanstonds vatten en uitspreken? Nee. Het is aanvankelijk niet in woorden weer te geven: en zij zeiden niemand iets. Met vrees en beven gaan wij hoe meer wij Christus en Zijn woorden leren kennen, eerst in de binnenkamer. En vandaaruit al stamelend naar buiten; in de gemeente, in de wereld getuigen door de Pinkstergeest. Maar het voornaamste kunnen wij niet uitzeggen: ons leven is met Christus verborgen in God! In de vreze des Heeren gaan wij uit, totdat geopenbaard wordt, wat wij zijn zullen. Dan heeft de volmaakte liefde de vrees voorgoed buiten gedreven en geeft God ons eeuwig te spreken van Zijn goedertierenheid. Want: wij zullen Hèm zien, gelijk Hij gezegd heeft!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen