Globaal bekeken

uit een enquêterapport, dat in 1978 door het Reformatorisch Dagblad werd uitgegeven - het blad had toen ongeveer 43.000 abonnees - blijkt hoe de aanmelding van nieuwe abonnees naar kerkelijke gezindte toen was (elke 40e nieuwe lezer ontving een formulier ter invulling). We laten die getallen hier volgen, alsmede die van de aantallen abonnees op dat moment naar kerkelijke gezindte: De nieuwe opgaven:

240 Nederlands Hervormd 38, 0% 210 Gereformeerde Gemeenten 33, 2% 73 Christelijk Gereformeerd 11, 6% 44 Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland 7, 0% 35 Gereformeerde Gemeenten in Ned. .. 5, 5% 12 Gereformeerde Kerk 1, 9% 7 Gereformeerd Vrijgemaakt 1, 1% 11 Overige kerkgenootschappen 1, 7% 632 100%

Abonnementenbestand: Nededands Hervormd 16.340 Gereformeerde Gemeenten 14.276 Christelijk Gereformeerd 4.988 Oud Gereformeerde Gemeenten in Ned... 3.010 Gereformeerde Gemeenten in Nederland . 2.365 Gereformeerde Kerk 817 Gereformeerd Vrijgemaakt 473 Overige kerkgenootschappen 731 • 43.000

Graag willen we in deze rubriek speciaal attenderen op een drietal uitgaven.

* Bij uitgeverij De Groot te Goudriaan verschijnt dezer dagen een uitgave, getiteld 'Bij brood en beker', over 'leer en gebruik van het heilig avondmaal in het Nieuwe Testament en in de geschiedenis van de westerse kerk', onder redactie van prof. dr. W. van 't Spijker, dr. W. Balke, drs. K. Exalto en L. van Driel; m.m.v. dr. T. Blenen, prof. dr. J. van Genderen, prof. dr. J. Versteeg, drs. A. G. Knevel en prof. dr. C. Graafland, (456 pagina's, ƒ 69, 50; na 1 juli ƒ 75, —). De toelichting vermeldt:

'Met name ten aanzien van de avondmaalspraktijk leven er vele vragen en zijn er ook wel moeilijkheden onder gemeenteleden. Vandaar dat in deze uitgave naast ruime aandacht voor de leer ook de praktijk van het avondmaal sterk accent krijgt. Begonnen wordt met een exegetisch gedeelte, waarin op heldere wijze de gegevens uithef Nieuwe Testament, gezien in hun context, belicht worden. Vervolgens wordt in het historisch gedeelte nagegaan, hoe in de loop van de geschiedenis, met name in het gereformeerd protestantisme, deze gegevens verwerkt zijn. Hierbij wordt ook ruime aandacht geschonken aan de vragen van de moderne tijd, die o.a. opgeroepen worden door de oecumenische beweging.

Ten slotte wordt in het afsluitende praktische gedeelte een duidelijke uiteenzetting gegeven over het klassieke avondmaalsformulier, waarbij o.a. ook de vraag naar de kindercommunie ter sprake komt

Daar het doel van deze uitgave is een brede laag van het kerkvolk te bereiken en te dienen is er naar gestreefd niet alleen op theologisch en historisch verantwoorde wijze bezig te zijn, maar tegelijk in een begrijpelijke stijl te schrijven.

Een persoonsnamen-en een tekstregister completeren dit fraai geïllustreerde handboek over het heilig avondmaal.'

* De Stichting Comité Hulpverlening Zuid-Oost-Azlë (Postbus 1527 te Groningen) heeft een zwartboek uitgegeven over de opvang van Vietnamese vluchtelingen In Nederland; een bundeling van persberichten, artikelen e.a. Eén van de conclusies is:

‘Gebleken is, dat de Vereniging Vluchtelingen Nederland (VVN) onvoldoende oog heeft voor de specifieke, psychologische en cultureel-antropologische situatie van de Vietnamezen zelf. Hierdoor zijn grote problemen ontstaan In het opvangwerk.’

* ‘De strik is gebroken'. Dat is de titel van een tweedelig werkboek voor resp. de klassen 1, 2 en 3 en 4, 5 en 6 van de basisscholen, handelend over de jaren '40-'45. Samenstellers: J. v. Beusekom en A. G. Eggebeen. Fleurig uitgevoerd met tekst, illustraties en invuloefeningen.

Besteladres: redactiebureau 'Zeeland', Jul. v. Stolberglaan 4 te Goes (prijs ƒ 2, 19).

De heer L. M. P. Scholten-deskundig als journalist - legt in 'De Wachter Sions', orgaan van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland op haarscherpe wijze een verschijnsel van onze tijd bloot, dat we hier graag weergeven. Leven vanuit louter verontrusting of reactie is steriel, onvruchtbaar, maar komt op den duur als dubieus aan de dag. Dat is wat hij zeggen wil. Hier volgt zijn ontboezeming:

‘Opnieuw is een aantal stichtingen in opspraak gekomen, omdat er gegronde twijfels bleken te bestaan of de gelden, die ingezameld werden, wel besteed zijn aan de goede doelen, die werden opgegeven. Men heeft er het een en ander in het RD over kunnen lezen: 'stem der stommen', 'verontruste ouders' enz.

Het is bepaald niet de eerste keer, dat men dit verneemt. Het zal ook wel niet de laatste keer zijn. Heeft men weleens opgemerkt, dat al dat soort stichtingen bepaalde trekken gemeen hebben? 1. Zij spelen altijd in op bepaalde volkssentimenten. Zij schreeuwen b.v. altijd flink hard

tegen Rusland en het communisme;

tegen linkse krachten in Nederland;

tegen sensitivity-training;

tegen verlinksing in het onderwijs;

tegen abortus;

tegen pacifisten;

tegen de Wereldraad van kerken;

tegen verloedering van de samenleving;

voor verdrukten in Oost-Europa;

voor Zuid-Afrika;

voor Oranje;

voor een sterk leger,

(Het lijstje zou zonder moeite veel langer gemaakt kunnen worden, maar men herkent het ook zo wel) en men doet dat op een zeer lawaaierige manier, doch zonder veel werkelijke kennis van zaken. 2. Een tweede kenmerk is, dat de organisatoren van zo'n stichting altijd wat in het duister blijven. Zij maken niet graag hun naam bekend (doen gewichtig en geheimzinnig, dat ze anders gevaar lopen van de Russische geheime dienst of iets dergelijks) en indien men al namen hoort, dan zijn het altijd geheel onbekende mensen.

3. Hoewel zij doorgaans zélf niet tot 'onze kringen' behoren, doen zij wel graag een beroep op 'onze kringen', omdat zij weten, dat er in 'onze kringen' nogal wat geld zit én dat 'onze mensen' er nogal gemakkelijk inlopen.

4. Een probaat middel is vervolgens, een 'raad van advies' of een 'comité van aanbeveling' aan te zoeken, bestaande uit predikanten en anderen, die in 'onze kringen'wel enige bekendheid hebben, even goedgelovig en ook wat gevleid zijn, dat zij hiervoor uitgenodigd worden, maar die nooit helder inzicht krijgen in het feitelijke doen en laten van de 'stichting', in de inkomsten en in de besteding van de gelden.

5. De publiciteitskanalen zijn dan doorgaans gewillig genoeg, om er veel bekendheid aan te geven, want het doel is toch zo goed (bestrijding van het communisme enz.) en we moeten tegenwoordig toch wat ruimer denken dan vroeger, wat meer buiten onze kerkelijke kring kijken en samenwerking zoeken om één front te vormen tegen communisten enz...

En zo lopen de mensen er weer in... Voor de zoveelste maal...

Wij willen niet beweren, dat de mensen die achter dergelijke stichtingen staan, bij voorbaat oplichters zijn. Meestal beginnen zij ais goedwillende mensen, die een misstand willen bestrijden. Maar goedwillendheid is nog geen waarborg voor deskundigheid. En altijd bezwijkt men voor de verleiding, er voor zichzelf toch ook een centje aan over te willen houden om een bureau te stichten, een apparaat op te bouwen, men verdrinkt in de problemen en uiteindelijk blijkt al het geld, dat goedgelovige mensen op het gironummer hebben gestort, over de balk te zijn gegooid (..).’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen