Boekbespreking

Prof. dr. D. C. Mulder: sraël tussen dialoog en oecumene; serie verkenning en bezinning; 13e jaargang no. 1; los nummer ƒ 3, 75; Kok Kampen 1979:32 blz.

De godsdiensthistoricus van de VU, voorzitter van de onderafdeling van de Wereldraad van Kerken voor de dialoog met aanhangers van levende religies en ideologieën, gaat in deze brochure in op een uitspraak van Moltmann, die de gesprekken van de kerken met Israël en omgekeerd graag zou zien plaatsvinden binnen het kader van Geloof en Kerkorde i.p.v. binnen de afdeling waar Mulder voorzitter van is. Het voor en tegen van dit standpunt wordt besproken, de begrippen dialoog en oecumene worden uitgediept. Opvallend is de uiterst heldere betoogtrant van de schrijver en de evenwichtige manier van formulering van zijn argumenten. Vooral in het tweede gedeelte van deze brochure breidt hij de begrippen dialoog en oecumene uit tot 'de drie zonen van Abraham' (de moslims erbij) en aan het einde schildert iiij het wereldwijde perspektief van de oecumene, zoals zijn collega Wessels dat kortgeleden ook op onomwonden wijze heeft gedaan.

Mulder hoedt zich in het algemeen voor theologische uitspraken, die het orthodox-christelijke geloof (de basisformules van de dogmatiek) in diskrediet kunnen brengen. M.i. gaat hij echter over de schreef waar hij o.g.v. zwakke argumenten stelt dat de God van Israël de God der christenen èn de God der moslims is. Dit is mijn algemeen bezwaar tegen zijn brochure: dat hij de openbaring van God in Christus niet voldoende honoreert t.a.v. de verhouding der godsdiensten en hun aanhangers.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen