Vruchtbaar: beheersing, of beter beheer?
Vanuit de huisartsenpraktijk
De natuur is niet de norm, maar het krachtenveld, of de akker waarop alles zich afspeelt. God heeft daarin warme en koude, vochtige en droge, vruchtbare en onvruchtbare dagen gegeven en aan ons de taak om dat in alle afhankelijkheid te beheren als rentmeesters. Dat is wat anders, 'geheel anders' dan eigen baasje willen spelen en het zelf beter te weten.
De natuur is niet de norm, maar het krachtenveld, of de akker waarop alles zich afspeelt. God heeft daarin warme en koude, vochtige en droge, vruchtbare en onvruchtbare dagen gegeven en aan ons de taak om dat in alle afhankelijkheid te beheren als rentmeesters. Dat is wat anders, 'geheel anders' dan eigen baasje willen spelen en het zelf beter te weten.
God heeft ons steeds meer inzicht gegeven in zijn Schepping en laat aan ons ten volle onze verantwoordelijkheid. Goede rentmeesters zullen noch de akker braak laten liggen nóch roofbouw plegen.
Waarom schrijf ik dit allemaal? Wel, uit diverse schriftelijke en mondelinge reakties op de eerdere artikelen bleek, dat mijn pleidooi voor de periodieke onthouding niet door iedereen in dank werd afgenomen. Begrijp me goed, het betrof reakties uit eigen kerkelijke kring. Daarbuiten is een afkeurende reaktie te verwachten. In alle week-en damesbladen die wekelijks vol staan met verhalen over sexuele voorlichting is steeds weer te lezen dat periodieke onthouding een zeer onbetrouwbare methode is, en dat er wel geen dokter in Nederland meer te vinden zal zijn, die deze methode zal aanraden. Dat geluid zijn we gewend en we weten dat het vanuit een bepaald gedachtenklimaat komt, waarin alle ethische, medische en psychologische bezwaren tegen de andere methoden ontkend of gebagatelliseerd worden en waarin het predikaat 'onbetrouwbaar' wordt afgegeven na een vergelijkend onderzoek tussen de diverse methoden bij een vooronderstelde frekwentie van de sexuele contacten. Dit geluid komt weer uit de 'kunstmatige' wereld, waar niets aan het toeval wordt overgelaten. Dat hiertegen vanuit een christelijke levensovertuiging veel bezwaren zijn, heb ik hopelijk genoegzaam aangetoond.
Neen, de reakties die mij bereikten kwamen zoals gezegd vanuit eigen kring. Enkele kwamen eigenlijk volledig overeen met wat in de zojuist genoemde damesbladen stond. Omdat, ik geen zin heb, om steeds langs elkaar heen te praten, wil ik hierop alleen maar zeggen dat zij en ik op een andere golflengte zitten. Zij vinden de 'kunstmatige' middelen en de 'natuurlijke' methoden in principe gelijk, en zien die evenzeer als de gave van God, zónder overigens de natuurlijke te prefereren. Op de principiële gelijkheid of het principiële verschil wil ik in het vervolg nog nader in gaan, evenzeer op de gedachte, die wellicht gewekt is, dat 'kunstmatigheid' voor mij een vies woord is. Nu wil ik hierop reeds antwoorden dat het aanwenden van deze of gene methode, niet zozeer met de methode te maken heeft, maar met onze handel en wandel voor Gods aangezicht. We danken God nogal eens voor zaken, die we zelf uitgezocht hebben, en vergeten Hem te bidden om een verlicht verstand en een vernieuwde geest om op Zijn wegen te kunnen wandelen. Zijn wegen, zijn dat ook niet de regels en wetten binnen Zijn Schepping?
Is die zogenaamde natuurlijke methode wel natuurlijk? zo luidde een andere reaktie, want de natuur is juist zo (dat was dan in het geval van de vraagsteller blijkbaar zo) dat rondom de eisprong de sexuele begeerte en voldoening het grootste is. Dus onthouding in deze periode zou dan juist tegen-natuurlijk zijn. Ik zou daarop willen antwoorden, dat hiernaar in de medische wereld diverse malen onderzoek is gedaan, zonder dat er een duidelijk verband tussen eisprong (ovulatie) en sexuele aktiviteit is aangetoond. Van dieren is dat uiteraard wel bekend. Zoals al eerder gezegd is daar het sexuele leven driftmatig en een instinctief gebeuren, wat gepaard gaat met hormonale veranderingen met als het ware een eisprong 'op commando'. Bij de mens is dat niet bekend. Persoonlijk vind ik achter bovengenoemde vraag iets zitten van: de 'natuur' bepaalt mijn sexuele leven. Ik dacht dat we als christenen ons daar toch ver boven moesten verheffen, al lukt dat niet altijd. Maar ons leven als man en vrouw wordt toch niet bepaald door wat onze hormonen ons zeggen, maar toch wat de liefde van ons vraagt? Prikkel die overigens niet, eer dat het haar behaagt!
Er blijkt steeds weer dat het woord 'natuurlijk' verkeerd verstaan wordt. De natuur is geen norm, nogmaals. Zeker onze oude natuur niet, want die zou het liefst willen, dat we als het ware een schakelknop op de standen 'vruchtbaar' of 'onvruchtbaar' konden zetten, om het maar eens plastisch uit te drukken. Onze oude natuur vindt geen enkele methode ideaal, wees eerlijk!
En toch geloof ik dat we bij een ongestoorde gezondheid (inclusief cyclus, zwangerschappen en psychische gesteldheid) onze keuze moeten laten vallen op de zogenaamde natuurlijke methode. Niet vanuit een negatieve waardering van de andere methoden alleen! Maar ook vanuit een positieve beleving van deze manier van leven, t.a.v. elkaar en t.a.v. God. 'Natuurlijk' is niet wat ons hart ons ingeeft, maar wat God ons ongekunsteld schenkt in Zijn Schepping. Aanvankelijk was dat een goed uitgevoerde en lang doorgevoerde borstvoeding (er was immers geen 'menselijk' alternatief!), wat een stabiele gezinsopbouw gaf; tegenwoordig mogen we dankbaar zijn dat een ander scheppingsgegeven dit verloren gegane element kan vervangen.
Door eigen schuld, door eigen cultuur is de klad gekomen in de orde die God gegeven had, we moeten daar altijd de prijs voor betalen, we zullen ons nu voor een periode moeten onthouden, dat hoefde uiteindelijk eerst niet!
Toch moeten we ook dat weer positief duiden. In het Oude Testament moesten de Israëlieten zich evenzeer, om andere redenen dan vruchtbaarheid, onthouden en dat had ook medische, hygiënische voordelen. Baarmoederhalskanker kwam bij de Joodse vrouwen niet voor. Dat heeft niet alleen met de besnijdenis van de man te maken, maar veel meer nog met de frekwentie van het geslachtsverkeer. Een tomeloos, onbelemmerd sexueel leven geeft zeker meerdere medische risico's.
En dan moet ik weer 1 Corinthe 6 in herinnering roepen. Laat via onze lichamen, via de Schepping de relatie met de Schepper niet verstoord worden. Opdat ons gebed niet verhinderd worde!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 juni 1980
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 juni 1980
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's