Gestalten van Christus (2)

a. De predikende Christus

Als ik eerst met u nadenk over de predikende Christus, dan heeft deze keus een reden. Niet omdat ik dominee ben en zelf zo graag preek, dat zou een onjuist motief zijn voor deze keus, maar omdat de Schrift met grote nadruk de Christus der Schriften als de predikende en lerende Christus zo sterk naar voren doet komen.

Het allereerste

Als de evangelist Marcus weergeeft het optreden van de Zaligmaker, nadat Johannes de Doper overgelverd was. Zijn eerste optreden dus, schrijft hij '... kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods'. Hij begon dus met... te preken! Daarop wijst ook Mattheüs in 4 : 23: en Jezus omging geheel Galilea, lerende... en predikende het Evangelie des Koninkrijks'. Waarom toch direct zulk een nadruk op dat prediken? Wel, dat was Zijn zending, dat was Zijn opdracht van de Vader. Het Woord Gods moet openbaar worden alom. Met name gebeurde dat geregeld in de synagogen, want daar stond de leer centraal, daar was, in onderscheiding van de ceremoniële offerdienst in de tempel, de geregelde 'oefening in het leerhuis', maar ook buiten de synagoge, openlijk, op het strand van de zee, op de straten en de pleinen en ook in huizen van dorpen en steden. Juist als de Christus predikt Hij. Geheel enig bedient Hij het Woord. Christus wordt door Christus verklaard in het hart van al de gelovigen. In de Heidelberger wordt dan ook in Zondag 12, als het gaat over de uitleg van de naam 'Christus', beleden, dat Hij van God de Vader verordineerd is, met de Heilige Geest gezalfd, tot onze hoogste Profeet en Leraar, ...'! Het eerste wat wij van Hem bemerken in ons leven, is Zijn profetische bediening. Buiten deze om zijn en blijven we stekeblind voor Zijn hogepriesterlijke verzoeningsarbeid en voor Zijn koninklijke verlossing en bewaring.

Goddelijk onderwijs

Ik wilde er u nog op wijzen, hoe vaak in de evangeliën het prediken van Christus in verband staat met het leren, het onderwijzen, 'didaskein', staat er. Onderwijs, lering is nodig. Er heerst algemene blindheid en domheid, overal, toen en nu. En die lering gaat uit tot ieder. Nu zijn wij geen profeten of apostelen, die rechtstreeks spreken vanuit God, door Geestesinspiratie. Bij de prediking gaat het allereerst om de uitleg der Schrift. Die Schrift mogen we hebben, in het Oude en het Nieuwe Testament als volgroeide openbaring gegeven. En van de grote Leraar mogen en moeten we leren, dat de prediking onderwijs moet geven. Dat is het eerste waar Hijzelf op wijst. U bent terecht niet tevreden, als u in de kerk hoort, wat u eigenlijk al lang wist. Elk schriftgeleerde, in het koninkrijk der hemelen onderwezen komt met nieuwe, dat staat voorop(!), en oude dingen. Biddend Schriftonderzpek doet ervaren, dat de Heere zorgt voor steeds nieuwe voorraad. U leert telkens bij. U leert ook steeds meer af als het Woord opengaat. Verrassend gaat u, oprecht gemaakt, het licht op in de duisternis. En dan kunt u ook niet tevreden zijn, als u in de preek 'uw eigen wegje hoort verklaren'. Zeker, de predikende Christus kan zo heerlijk en verrassend u doen delen in Zijn heilgeheimen, en opklaren en bevestigen Zijn wegen met u, maar nooit is uw levensleiding maatstaf in Gods hand voor ieder ander. Er is ook nooit stilstand in Zijn onderwijs, al leert Hij Zijn volk wel 'herhalingsoefeningen'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen