De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

5 minuten leestijd

In een (oud) nummer van Woord en Dienst, het orgaan voor hervormde ambtsdragers schreef ds. M. Groenenberg een verslag van de februarizitting van de hervormde synode. Daarin wordt ook melding gemaakt van het toch nieuw gekozen breed moderamen. In een kadertje boven het artikel werd de samenstelling van het moderamen als volgt weergegeven:

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

breedmoderamen

primi

p mw. M. W. van Beinum
p C. B. Bot
p L G. Zwanenburg (g.b.)
p S. Koolstra 
o mw. A. A. Veldman 
o D. Wassenaar 
o J.Haeck(g.b.)
o R.A.V. Oosten
k H. H. Hoedemaker
k mw. W. J. v.d. Schans

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Achter de namen van dr. Zwanenburg en oud. Haeck staat g.b., kennelijk om hun modaliteit aan te geven. Voor de andere moderamenleden was dat kennelijk niet nodig. Aanduidingen als cv. of m.o. of v.v.v.h., om confessioneel, midden-orthodox of vrijzinnig aan te duiden ontbreken.

Zulke berichtgeving werkt intussen vertroebelend. Synodeleden vertegenwoordigen niet hun modaliteit maar hun classis. Van hen allen mag verwacht worden dat ze g.h., gewoon hervormd zijn. Dat dit nu uitgerekend bij een artikel van ds. M. Groenenberg zo gedaan is, denk je dan. Ds. Groenenberg heeft nl. in de informatiekrant van de Hervormde Kerk 'Kijk op de Kerk' haarfijn uiteengezet, dat synodeleden niet hun modaliteit vertegenwoordigen. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat hijzelf verantwoordelijk is voor deze selectieve indeling in een vakje van bepaalde moderamenleden.

***

In Hervormd Nederland stipt ds. M. Groenenberg een belangrijke kwestie aan. Bij hoogleraarsbenoemingen duikt ook vaak het modaliteitenvraagstuk op. Wil men uit een bepaalde modaliteit hoogleraren kunnen benoemen dan moeten er ook doctores zijn. Voor men zich verongelijkt toont, aldus ds. Groeneberg, moet men eerst wel overwegen hoe de situatie is. Hij zegt dan:

'Kijk ik dan naar de vrijzinnigen dan ontdek ik dat er slechts vier doctores in de theologie zijn. Dat is maar weinig. Procentsgewijze is het misschien niet zo weinig, want het aantal predikanten, dat zich vrijzinnig noemt, is erg teruggelopen. Kijk ik naar de gereformeerde bond, dan vind ik daar zes gepromoveerden. Bij de confessionelen is dat moeilijker te zeggen, omdat de grenzen naar de midden-orthodoxie niet zo duidelijk zijn aan te geven. Ook daar kom ik niet verder dan zes. Bij wat we dan maar het midden noemen, kom ik tot een getal van twintig.

Misschien is deze telling wat vluchtig, maar veel zal het niet schelen. Niemand zal over één meer of minder struikelen. Het gaat om de verhouding van de getallen.'

Ds. Groenenberg heeft, wat de Gereformeerde Bond betreft, wel héél erg vluchtig geteld. Want nog afgezien van diegenen, die reeds hoogleraar zijn, zijn er in de kring van de Gereformeerde Bond twaalf gedoctoreerde theologen. Dat is precies het dubbele van het aantal dat ds. Groeneberg noemt. Maar recht overeind blijft zijn opmerking staan, dat men niet moet klagen bij benoemingen niet aan bod te komen als er te weinig gedoctoreerden zijn. Het onderstreept nog weer eens te meer de noodzaak ook onder 'ons' van doorgaande studie, terwille van de theologiebeoefening in gereformeerde zin, terwille ook van de opleiding voor dienaar des Woords.

***

Een opvallend artikel bevatte 'Die Kerkblad', uitgave van Die Gereformeerde Kerk in Suid Afrika, over 'Gereformeerde Lewe in Zimbabwe'. De schrijverds. Marius Schalekamp - zegt dat jarenlang gebeden is om beëindiging van het terrorisme in het voormalige Rhodesië, nu Zimbabwe, en dat het einde nu is een marxistische regering: 'ons het gebid vir vrede en die Here het met 'n marxistische regering geantwoord'. De schrijver signaleert vervolgens, dat de blanken in Rhodesië hun 'eie wereldjie' hebben gezocht en tevens door het zoeken naar rijkdom bezet zijn geweest.

'Ons moes egter in Zimbabwe leer dat God regeer Ons het vrede gekry. Maar God het dit so gegee sodat 'n dieper bewustheid van God se regeer mag gekom het Al val ons eie wêreldjie, bly God se wereld staan. Hoewel ons bestaan in Zimbabwe bale keer deur 'n soeke na rykdom gemotiveer was, het ons die afgelope maande geleer: Soek eers die koninkryk van God...' (Matt. 6:33). As dit vir die koninkryk van God nodig is, laat Hy ons koninkrykies val, hoe sterk hulle ook al staan.'

Maar - en dat is het opvallende in dit artikel - deze dopper-predikant meldt vervolgens opengaande deuren voor de kerk.

'Vir die kerk het daar tans eerder deure oopgegaan as wat hulle toegemaakis. Sending en evangelisasiewerk kan weer onder al die bevolkingsgroepe na die beëindiging van die oorlog hervat word. Reeds verlede jaar het Klassis Translimpopo in beginsel besluit om die Shona Reformed Church te nooi om by die klassis in te skakel. Gesamentlik kan ons ons roeping beter uitlewe. Zimbabwe het behoefte aan die suiwere verkondiging van God se Woord, en die lewe wat daaruit voortvloei. Ons is die HERE dankbaar dat belde Gereformeerde predikante juis nou in die Zimbabwe weer mag as kapelane kan dien. En dink ook daaraan dat terroriste, selfs onder streng bevele van hulle bevelvoerders om dit nie te doen nie in versamelpunte gretig Bybels ontvang het. Waarlik, dit is moontlik om jou vyande lief te hè, en die lewegewende Woord aan hulle te verkondig!'

Om deze eerste, prille berichten uit Rhodesië mogen we dankbaar zijn. Er zit een paradox in. 'We hebben gebeden om vrede en kregen een marxistische regering.' Maar de kerk kan momenteel haar vleugels kennelijk uitslaan, zoals ten tijde van het terrorisme niet mogelijk was. Dit zwaar geschonden land heeft de voorbede wel zeer nodig. Met name ook de kerk(en) daar hebben die nodig teneinde haar opdracht in vrijheid te kunnen verrichten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 juli 1980

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 juli 1980

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's