Troost, in druk mij toegelegd

In de zaligsprekingen ligt de grondwet van het Koninkrijk der hemelen voor ons. Zó gaat het er naar toe, zó leven de onderdanen van dit Rijk, zó zijn zij. Allen, die hier door Jezus worden zaliggesproken zijn burgers van Gods Rijk.

Jezus prijst hen gelukkig. Hun leven wordt in allerlei facetten getoond. Kind van God en burger van Zijn Rijk te zijn, houdt een gevarieerd leven in. Het is niet in één woord te zeggen. Wat wel van ieder geldt is, dat zij sterke hoop hebben op de heerlijkheid van het Koninkrijk. In hun hart werkte de Heilige Geest een onberouwelijke keus. Het Woord, het koninklijke Woord, overwon hen, omdat het met macht was geladen en in eeuwige liefde was gedrenkt. Sindsdien zoeken zij een beter vaderland en zijn zij in deze wereld niet meer thuis. Deze wereld ervaren zij als één grote nood en verschrikking. Zo zetten zij hun verwachting op het Koninkrijk Gods. Ze vinden houvast in Gods beloften en weten van het Rijk der heerlijkheid. En daarom treuren zij. Over alles wat hier beneden ongelijkvormig is aan die komende heerlijkheid. Over de onvolkomenheid van hun eigen bestaan. Het is ten diepste een treuren vanuit de nood, dat het Koninkrijk nog niet in volkomenheid en volmaaktheid is doorgebroken. Wanneer zal ik ingaan en voor Gods aangezicht verschijnen? . .. Zo hunkert het heimwee naar de grote dag!

Zalig zijn, die treuren. Wel te verstaan, die zó treuren! Niet elke vorm van treuren valt onder deze zaligspreking van Jezus. Het heeft geen enkele zin al die vormen op te sommen. De kern van de zaak is hierboven genoemd. Daarin is alles geoordeeld, wat niets daarmee uitstaande heeft. Alle menselijke, sentimentele wildgroei wordt weggesneden. Het is een treuren over de zonde. De eigen zonde. En over hét feit, dat de Naam des Heeren in deze wereld belasterd wordt, geen hoogtij viert en met voeten wordt getreden. Dag en nacht zou ik de breuk van de dochter mijns volks bewenen, zegt Jeremia. Heere, waar is Uw heerlijkheid, waar is Uw glorie?

Het is een droefheid naar God zelf. Een heimwee naar de Levende. Hart en handen strekken zich uit. Naar Christus, naar de eeuwige gemeenschap met Hem.

Zalig zijn zij. Niet: wórden zij. Het heil is er nu! Verrassend hoe de Schrift altijd weer onze systemen en stellingen omver stoot. Wij hebben er al wat woorden over vermorst, wanneer een mens nu eigenlijk behouden is. Er worden grenzen getrokken. Hier of daar. Niet eerder dan of pas als... u weet hoe dat gaat. Harde keurmeesters werpen zich op en zachte heelmeesters dienen zich aan. Pas op, ze maken beiden stinkende wonden. Omdat de Ene niet genoemd, laat staan gepredikt wordt: Christus. Uit Hem vloeit de treurenden troost toe. Hij zegt het Zelf dat zij zalig zijn. Dat staat buiten kijf en keur. Hij is het, die treurigen troost en gebrokenen van hart heelt. Onze barmhartige Hogepriester! Hij spreekt tot u van troost en vree. Ontroerend zoals Hij treurde over de zonde en brak onder de gebrokenheid van het bestaan. Toen Zijn zweetdruppels bloed werd. Toen Zijn treuren vertolkt werd in de roep van de God-verlatenheid. Was dat geen treuren zónder vertroosting? Hangen wij . daarom niet aan Zijn lippen, waarin genade is uitgestort? Hij hoort mijn smekingen, mijn klagen!

Vergis u niet: die treuren zijn zalig in Christus. Worden getroost in en met Hem! Het getroost worden is één van de weldaden, die in Gods Rijk genoten worden. De reikwijdte ervan strekt tót in de eeuwigheid. Tot op dat wonderlijk ogenblik waarop God alle tranen van de ogen afwist. De volheid van de troost, het complete, ligt nog verscholen in de toekomst. Maar... dat is niet louter toekomstmuziek. Denk niet dat Jezus de Zijnen hier ongetroost laat leven. Het grondwoord voor 'getroost worden' is verwarmt met het woord voor de Heilige Geest: de Parakleet. Dat is iemand, die erbij geroepen wordt. Getroost door de Heilige Geest! Die nimmer wijkt van de Gemeente. Ook niet met Zijn troost. Hoe Hij troost? Nee, niet met onze goede kanten en beste bedoelingen. Die schuift een advocaat bij een proces nogal eens naar voren om zijn cliënt in een gunstiger daglicht te stellen. Wees ervan doordrongen dat er voor de Heilige Geest, wat ons betreft, daaraan geen beginnen is. Integendeel: hij overtuigt van zonde en oordeel. Daarom stelt Hij ook Christus in het midden. De volmaakt Rechtvaardige. Het Lam, dat de zonden wegdroeg.

Dit is troost in leven en sterven: als een goddeloze gerechtvaardigd te zijn en te worden, steeds opnieuw. Dan hebt u perspectief. En toekomst: een erfenis in de hemelen, een schat bij God, een Vader van barmhartigheid, het eeuwige leven, hemel en aarde. En al is er zoveel, dat bedroeft, wij zijn dan getroost. Midden in nood en dood, omdat Jezus leeft, om Hij onze Zaligmaker is. Omdat Hij de overwinning heeft behaald op alle machten. Wees gerust: het komt ervan! Straks volmaakt: vreugdeolie voor treurigheid, het gewaad des lofs voor een benauwde geest. Er is ook dat andere, dat huiveringwekkende: wening der ogen en knersing der tanden, altijddurend Voor hen, die zeiden: niet getreurd, leef er op los, er is geen koning dan ikzelf. En dat laatste doet zich onder ons veelszins voor in vroom gewaad. Het lachen zal u eens vergaan om om te keren in eeuwige wroeging. Ik doe een ernstig beroep op u om voor koning Jezus te buigen eer het voor altijd te laat zal zijn.

Hunner is het Koninkrijk der hemelen! Ja, voor hen die treuren en roepen om de doorbraak vanuit de hemel. De genade van God in het offer van Christus Jezus geneest het verbrijzelde hart. Bent u op dat éne, allèsbeslissende punt geholpen, dan krijgt u ook zicht op al het andere. Deel in dit Koninkrijk, zicht op dit Koninkrijk, doorzicht in en hoop op het eeuwige leven. Wat op aarde reikt zover? U mag het zoeken waar u wilt, vinden doet u het nergens. Zalig treuren! Want wie treurt is in hope zalig. Hoop, die reikt tot in het eeuwige leven, hoop die niet vergaat. Ook hoop, die brandt in liefde nu en straks. Straks zal alles weggenomen zijn: alle vragen, alle angsten, alle tranen. Omdat aan Koning Jezus nu en eeuwig is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Dit is mijn troost:

Want God is ons ten schild in 't strijdperk van dit leven en onze Koning is van Isrels God gegeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen