Studiereis naar Israël (1)

Van 21 april tot en met 3 mei heeft voor de tweede maal een groep predikanten en theologische studenten een studiereis gemaakt naar Israël. In het voorjaar 1979 vond de eerste reis plaats. Ook deze reis werd georganiseerd door het Bezinningscomité Israël, dat sinds enkele jaren de theologische belangstelling voor Israël wil bundelen.

In enkele artikelen willen we u graag wat ervaringen van dit seminar doorgeven. Het eerste artikel zal vooral wat 'verslaggevend' zijn, de andere artikelen wat meer inhoudelijk.

Het was niet alleen voor de deelnemers van belang met Israël, met de beloften voor dit volk bezig te zijn, maar het is vooral ook van belang voor de christelijke gemeente Israël niet te vergeten. Het geheim en het raadsel van het volk Israël mag ons nooit met rust laten. Bovendien, de beloften aan dit volk zijn onberouwelijk, hoewel de Joden (nog) niet van de geschonken gerechtigheid willen leven, en hun eigen gerechtigheid zoeken op te richten. De oude stam van Israël is niet uitgehouwen, maar wij zijn als tegennatuurlijke takken daarin geënt. Het is een misverstand te menen dat de Heere Israël als volk heeft afgeschreven toen de Nieuw-Téstamentische gemeente ontstond. Niet de christenjoden zijn ingeënt in de stam van de gemeente, maar de christenen werden ingeënt op de oude stam van Israël. 'En tellen als in Israël ingelijfd en doen de naam van Sions kinderen dragen.'

Toekomst

Stond verleden jaar het thema 'Verbond en Verkiezing' centraal, voor deze studiereis was gekozen 'Israël en toekomstverwachting'. Het onderwerp is natuurlijk zo veelzijdig dat dit niet uitputtend behandeld kon worden. In een zestal studiedagen, in Silvosa te Bilthoven, hebben de deelnemers zich diepgaand voorbereid op deze thematiek. Vanaf oktober kwamen we 1 dag per maand bijeen. Telkens werd door een der deelnemers een bijbelgedeelte uitvoerig geëxegetiseerd, met daarnaast een inleiding betrekking hebbend op het thema van het seminar. Mede dank zij de stimulerende begeleiding van dr. S. Gerssen, die ook het seminar meemaakte, kon grondig over de problemen worden gesproken.

Het verblijf in Israël viel in twee delen uiteen, nl. een kort verblijf in Nes-Ammim, de christelijke nederzetting in Noord-Israël en de hoofdmoot in Jeruzalem.

Zowel in Nes-Ammim als in Jeruzalem zijn we begeleid door de aanwezige Nederlandse predikanten, ds. S. Schoon en dr. Schoneveld. De laatste is als hervormd predikant in Jeruzalem werkzaam en kon door zijn veelvuldige kontakten met Joodse theologen ons bij hen introduceren. Beide predikanten hadden een indrukwekkend programma samengesteld, bestaande uit een aantal lezingen van bekende Joodse theologen, zoals de orthodoxe rabbijn Aharon Keller, die voor ons sprak over de Toekomstverwachting van Israël. Prof. Eliëzer Berkovitz sprak op een indrukwekkend 'bevindelijke' wijze over zijn bekende boeken 'Faith after Ausschwitz' en 'With God in Hell'.

In Jeruzalem hoorden we o.a. de wereldberoemde Joodse nieuw-testamenticus, prof. David Plusser. Over de inhoudelijke kant van de lezingen zal in de volgende artikelen geschreven worden. Wel kan gezegd worden dat de elementen van herkenning en vervreemding, die ook verleden jaar zo kenmerkend waren, ook dit jaar bij allen aanwezig waren. En uiteraard, mede gezien de verschillende 'modaliteiten' in het Jodendom, overheerste nu eens het ene element, dan weer het andere.

Overigens is het gezien zo'n relatief kort verblijf (12 dagen) met zoveel lezingen en een veelheid aan indrukken moeilijk om verder te komen dan het stellen van vragen. Maar dat is in zo'n ontmoeting ook goed. Om met anderen werkelijk te kunnen communiceren is het goed de ander helemaal uit te laten praten. En het is in de afgelopen eeuwen niet zo vaak het geval geweest dat de Joden tegen de Christenen uit konden spreken. Ze zijn vaak, te vaak, ontijdig geïnterrumpeerd. Nu ze die mogelijkheid hebben in hun eigen land past het ons in de ontmoeting tijdens zo'n seminar bescheiden te zijn, mits die bescheidenheid niet de duidelijkheid over het eigen geloofsverstaan doet verstommen. Indien ergens, dan is het zeker hier nodig om met geestelijke fijngevoeligheid te onderscheiden waar het op aan komt.

Mettullah

Overigens, niet alleen uit lezingen aanhoren en uit discussiëren bestond deze studiereis. De ontmoeting met land en volk hield meer in. Dankzij dr. Schoneveld en ds. Schoon hebben we dat ook uitvoerig ondergaan.

Twee elementen zijn daarvan vooral het vermelden waard, zonder de overige aspecten te minimaliseren. In de eerste plaats het bezoek aan het grenshek bij Metullah, de noordelijkste plaats van Israël. De Zuid-Libanezen, meestal christenen, hebben de mogelijkheid sinds enkele jaren in Israël te werken, waardoor ze een redelijk inkomen kunnen verwerven, 's Morgens komen ze uit hun dorpjes naar de grens gereden en gaan dan door het zgn: ' goede hek', The good Fence' naar Israël waar ze hun werk gevonden hebben. Aan het eind van de dag zie je ze in groepen weer terugkomen, vaak bepakt met allerlei levensmiddelen. Tevens kunnen ze in Israël medische verzorging ontvangen.

Het is ontroerend als je juist op dit punt staat, waar de gevolgen van de oorlog in Libanon te zien en te horen zijn, de tekst ziet aangebracht: '... en zij zullen hun zwaarden slaan tot spaden, en hun spiesen tot sikkelen; het ene volk zal tegen het andere volk geen zwaard opheffen en zij zullen de oorlog niet meer leren.'

Israël met zijn grote interne en externe politieke problemen doet op die manier een geweldig goed werk, door de Zuid-Libanezen zo daadwerkelijk te steunen. Beschamend voor vele christenen, deze vorm van Joods 'diakonaat'.

Koliek

De andere ontmoeting die diepe indruk maakte was die met de burgemeester van Jeruzalem, Teddy Koliek, mr. Jeruzalem, zoals hij wel genoemd wordt. Ruim een uur gaf hij ons de gelegenheid vragen te stellen over de economische en sociale situatie van de zo verschillend geaarde bevolking Joden en Arabieren in één stad. Met enige terughouding sprak hij tenslotte - desgevraagd - over de nederzettingen politiek van premier Begin. Terughoudend, omdat hij zei: 'Voor die problemen moet u niet bij mij zijn, maar bij het kabinet'. Toch liet ook hij duidelijk uitkomen niet gelukkig te zijn met deze politiek, waardoor Israël in internationaal verband veel van zijn goodwill verspeelt.

Christenen in Israël

Een tweetal ontmoetingen waren er met vertegenwoordigers van christenen in Israël.

Ds. Ibrahum Sim. An, een Arabisch baptistenpredikant uit Haifa, sprak met ons over de christelijke kerken, nu en in de toekomst. Beschamend is het te horen dat de christenheid, grotendeels Arabisch overigens, zozeer verdeeld is. Er zijn namelijk ongeveer 40 verschillende denominaties. Daarbij moet bedacht worden, dat het totaal aantal christenen in Israël slechts 120.000 bedraagt, zodat de christelijke presentie als zodanig nauwelijks jaloersheid vermag te wekken.

Onder de christenen zijn enkele Messias-belijdende Joden. De opgegeven aantallen variëren van enkele honderden tot 2000.

Met de voorganger van de Messianic Assembly te Jeruzalem, Victor Smadzja, hadden we een gesprek. Kenmerkend voor deze groep is dat ze veel Joodse gebruiken handhaven, juist als Joden die Jezus als de Messias belijden. Daardoor willen ze als echte 'Israëlieten' leven in een zo groot mogelijke solidariteit met hun landgenoten, juist ook ten aanzien van hun burgerlijke verplichtingen. Op de sabbat houden ze hun godsdienstoefening, die we helaas niet konden bijwonen.

Zinvol en bemoedigend

We hebben deze reis en de gezamenlijke voorbereiding erop in studie en persoonlijk contact, als uiterst zinvol en bemoedigend mogen ervaren. Zo regelmatig samen bezig zijn, in intensieve studie en gesprek over een onderwerp, dat de bijbel zo duidelijk aanreikt, heeft een diepe verbondenheid en gemeenschap met elkaar doen ontstaan.

Vaak komen we daar door de dagelijkse drukte helaas veel te weinig aan toe, aan het gesprek met elkaar in een intensieve ontmoeting. Het is niet teveel gezegd dat we in de gezamenlijkheid van dit seminar iets hebben mogen ervaren van de gemeenschap, die we belijden te geloven. Maar hoe fijn dat ook was, toch was het een bijkomend geschenk. Het belangrijkste was niet alleen over Israël te spreken, maar om met Israël te kunnen spreken.

Een ontmoeting met hen is ook voor ons geloofsleven van belang, persoonlijk en kerkelijk. De zaligheid is uit de Joden.

Dat wil uiteraard niet zeggen, dat we teruggekomen zijn met antwoorden op de vele vragen die we hadden en hebben. Integendeel. De vragen zijn talrijker geworden.

Maar als God Zijn volk niet heeft verstoten, dat Hij tevoren gekend heeft dan mogen wij Israël niet afschrijven. En het is een schuld van de christenheid, dat we dat zo vaak wel gedaan hebben. Weest niet hooggevoelende, maar vreest.

Het zou wel eens kunnen zijn dat door het bezig zijn met Israël, het worstelen om het geheim van de beminden om der vaderen wil, ons kerkelijk en persoonlijk leven aan diepgang zou winnen. Dat het geestelijker werd. Het werk voor en onder Israël, en de bezinning erop in al zijn facetten, mag niet beperkt zijn tot de liefhebbers. Het is een taak voor ieder. Israël heeft niet een eigen Verlosser, maar dezelfde Verlosser als allen die Hem door een waar geloof zijn ingelijfd. Daarom is het werk ten aanzien van Israël een gemeentewerk, óók diakonaal.

Het mag en moet erom gaan dat Israël tot jaloersheid wordt gebracht opdat ze gaan geloven in Hem, Die God verhoogd heeft tot een Vorst en Zaligmaker om Israël te geven bekering en vergeving van zonden. En dit getuigenis heeft alles te maken met wat God aan Israël zal doen. En van de God van Israël hebben we grote verwachtingen. Ook en juist voor Zijn volk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen