G.O.S. Nîmes 1980 (4)

Inleiding

In dit - laatste - artikel in de eerste plaats iets over de behandeling van het omvangrijke rapport: 'De kerk en haar sociale roeping'. Dan volgt nog een kort afsluitend gedeelte.

De sociale roeping van de kerk

Daarover was een omvangrijk, rapport verschenen, dat als een aparte brochure was uitgegeven: 'The Church and its Social Calling', een uitgave van G.O.S. (prijs 2, 5 Am. Dollar). Een korte blik op de inhoudsopgave leert ons dat dit rapport eerst een overzicht geeft van de verschillende visies op de sociale roeping van.de kerk, zoals we die in de loop van de kerkgeschiedenis tegenkomen (dopers, luthers, gereformeerd, en bijv. die van het social-gospel (het sociale evangelie), om er een paar te noemen). Een tweede hoofdstuk gaat in op de bijbelse gegevens en spreekt over het Koninkrijk Gods; de verhouding Koninkrijk Gods tot de kerk; de kerk en de wereld; speciale opdrachten voor de kerk. Woord en daad, en over de vraag of er een directe sociaal-politieke taak voor de kerk is. Een derde hoofdstuk behandelt dan de sociale roeping van de kerk heden ten dage, waarbij wordt ingegaan op de boodschap van de kerk voor haar eigen leden en die boodschap voor de gemeenschap als geheel en de taak van de gelovigen in de wereld. Een slothoofdstuk spreekt dan over de begrippen verlossing, gerechtigheid en bevrijding, waarbij wordt geluisterd naar wat het Oude en Nieuwe Testament over deze begrippen zeggen, om dan te eindigen met de vraag wat dit voor het heden te betekenen heeft. De weergave van de inhoud van dit rapport doet zien dat het ons veel stof aanreikt. Tot de samenstellers van dit rapport behoorden twee Nederlanders, de gereformeerde hoogleraar Runia en Nederlandsgereformeerde professor Schuurman.

De aanbevelingen

De verleiding is groot om uitvoerig aanhalingen neer te schrijven uit de aanbevelingen van commissie vijf, die zich over dit rapport boog. Maar dat zou een artikel vergen met een omvang, die het bestek van deze verslaggeving te buiten gaat. Onderstreept werd echter, dat Christus Zich in Zijn rondwandeling op aarde door geen van de bestaande partijen liet annexeren en er zich niet mee vereenzelvigde. De komst van het Koninkrijk Gods brengt werkelijke veranderingen in deze wereld teweeg, waarin het toekomstig Koningschap van Christus in beginsel zichtbaar wordt. Wat de kerk als instituut betreft sprak de G.O.S. uit, dat er een viervoudige roeping is:1. de prediking van het Evangelie van het Koninkrijk en het winnen van de wereld voor Christus; 2. het mobiliseren, toerusten en trainen van haar leden voor hun opdracht in de wereld; 3. de voorbede voor de wereld en 4. het dienen van de wereld naar de diakonale roeping van de kerk. Dit is slechts een greep uit de niet mirider dan 21 aanbevelingen.

Niet het einde

De beslissingen betekenen niet de afsluiting van het gesprek over dit belangrijke onderwerp. De aangenomen aanbevelingen worden aan de lid-kerken toegezonden en de reacties van deze kerken worden ingewacht voor de volgende synode-zitting in 1984. Tevens gaat een studie-commissie zich nader over dit onderwerp buigen, waarbij de aandacht met name gericht zal zijn op de geestelijke crisis in onze samenleving veroorzaakt door de geweldige ontwikkeling en invloed van de wetenschap en de technologie op onze cultuur. Hierbij wordt dan gedacht aan zaken als de kernbewapening, de computertechniek, de bio-techniek (reageerbuisbaby) en proeven rondom de erfelijkheidsfactoren), milieuvervuiling, de uitputting van de natuurlijke hulpbronnen, abortus en euthanasie, de groeiende technocratie en de ontwikkeling in de richting van één wereldregering.

U ziet duizelingwekkende problemen, waar we niet straffeloos omheen kunnen omdat ze zich nu eenmaal aandienen. Een bijbels antwoord op deze vragen is dringend nodig.

Naar ik meen mogen we dankbaar zijn voor de weg die de G.O.S. tot nu toe in deze vraagstukken is gegaan. Een weg, die zich duidelijk onderscheidt van die van de bevrijdingsideologieën en evenmin blijft steken in wereldvreemd zich afwenden, van de problemen.

De mensenrecliten

Dat is een onderwerp nauw samenhangend zowel met het bovenstaande als met bijv. de rassenproblematiek in Zuid-Afrika. Een onderwerp, dat ook wat moeilijk in de synode lag. Enerzijds waren er geluiden als van de Argentijnse ds. Wolf, die de verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties wilde aangrijpen als legaal middel in de strijd, terwijl er anderzijds afgevaardigden waren, die duidelijk moeite hadden met het begrip 'mensenrechten' als zodanig vanuit de wetenschap, dat ons verzondigde leven voor Gods aangezicht geen reden meer heeft om over 'rechten' te spreken. De secretaris van de synode, de Australische (uit Nederland afkomstige) ds. De Graaf wilde benadrukt hebben dat de mens naast rechten ook.plichten heeft. De discussie eindigde vooral met de conclusie, die in een besluit werd omgezet, dat nadere studie nodig is over de bijbelse visie van de taak en de plaats van de mens in de wereld. Daarbij zal ook een kritische beoordeling van de 'Verklaring van de rechten van de mens' van de Verenigde Naties niet mogen ontbreken.

Hoe teer de zaken liggen, bleek uit wat eigenlijk een incident te noemen was. In de stukken werd gesproken over 'ontwikkelingslanden'. Dat bleek een woord, dat bij een aantal af­ gevaardigden uit die landen in het verkeerde keelgat schoot (met name bij afgevaardigden uit Indonesië). Shakespeare vroeg al 'Wat zegt een naam? ' In ieder geval kan er stof tot een pittig debatje inzitten. In dit geval had het verder weinig wezenlijke betekenis.

Andere onderwerpen

Nog tal van andere grotere en kleinere onderwerpen kwamen aan de orde. Over meer dan één daarvan zou nog wel wat te schrijven zijn. Naar ik meen is echter in deze vier artikelen een voldoende indruk gegeven van deze Gereformeerde Oecumenische Synode-Ongetwijfeld een wereldorganisatie, maar een van bescheiden omvang. Vanuit de Schrift weten we echter dat het waarlijk niet altijd om grote aantallen en indrukwekkende bijeenkomsten behoeft te gaan.

Wat is de G.O.S.?

De G.O.S. is een forum van een kleine veertig kerken verspreid over een aanzienlijk deel van de wereld. Kerken waarvan sommige uitgesproken klein te noemen zijn, andere relatief wat groter. Samen zijn ze verbonden door het bezit van de belijdenisgeschriften van de reformatie in gereformeerde zin (behalve de drie ons bekende formulieren van enigheid ook dus de Engelse Westminster Confessie en de Franse Confessie van La Roebelle).

Overwegend vertonen de aangesloten kerken een wat objectief karakter, nogal 'voorwerpelijk' van aard. Het meer 'onderwerpelijke', bevindelijke deel van de gereformeerde traditie, zoals dat gestalte kreeg in ons land in de 'Nadere Reformatie' en in Engeland en Schotland in de 'Second Reformation' ('Tweede Reformatie') is wat schaars vertegenwoordigd. Vanuit Schotland was er de 'Free Church' en vanuit Nederland de Christ. Ger. Kerken. Behalve uw verslaggever namens de Ger. Bond waren ook de Nederlandsgereformeerden als waarnemer aanwezig (tot voor kort bekend als 'Ger. Kerken artikel 31, buiten verband'). Aansluiting van deze kerk bij de G.O.S. is lang niet onwaarschijnlijk. Het toekomstig karakter van de G.O.S. zal in belangrijke mate bepaald worden door de positie van de Gereformeerde Kerken van Nederland. De G.K.N, heeft in Nïmes forse kritiek te verduren gekregen.

Ik behoor niet tot degenen, die in de eerste plaats zeggen: laat de G.K.N, nu zelf maar bedanken voor de G.O.S., waar zij een van de oprichters van waren. In de eerste plaats zou ik willen hopen, dat de G.K.N, willen luisteren naar de stem van Nïmes. Bekering is niet alleen in het persoonlijke leven een nodige zaak, het kan ook in het kerkelijke leven een nodige zaak zijn. Niemand behoeft te wensen, dat de Ger. Kerken nog verder weg raken van het gereformeerd belijden en al maar meer geïsoleerd raken van de gereformeerde belijders. Dit zou ik voorop willen stellen.

Wanneer de synode van de G.K.N, duidelijk andere wegen wil gaan, dan zou de eerlijkheid gebieden dat men zelfde gevolgtrekking maar maakt en zich terugtrekt uit de G.O.S. Dat ware te verkiezen boven een procedure waarbij in 1984 de G.O.S. de beslissing moet nemen over het lidmaatschap van de G.K.N.

Het meest onverkwikkelijke zou zijn dat een aantal lid-kerken van de G.O.S., voor welke dit jaar de beslissing om met de G.O.S. te breken al heel dicht bij leek, alsnog zouden bedanken en de G.K.N, zou blijven. Dat zou tegelijk betekenen, dat een aantal kerken, die nu toetreding overwegen daarvan zouden afzien.

Een G.O.S. met de Ger. Kerken als lid, die niet van koers veranderen, heeft naast de Wereldraad van Kerken geen werkelijke eigen reden van bestaan.

Voor het moment is de vraag naar aansluiting van de Ger. Bond bij de G.O.S. nog een louter theoretische vraag. Tot op heden kunnen nl. alleen kerken lid zijn. De Ger. Bond is geen kerk.

Wel is een wijziging van de G.O.S.-constitutie in studie genomen om de vraag te onderzoeken of ook voor organisaties, die geen kerk zijn, een vorm van geassocieerd lidmaatschap mogelijk is. Voor 1984 komt hierover geen duidelijkheid. Het karakter van de G.O.S. zal dan medebepalend moeten zijn voor het antwoord op de vraag naar het al of niet wenselijk zijn van een vorm van lidmaatschap. Alle reden om de ontwikkelingen in en rondom de G.O.S. met belangstelling te volgen.

Tot zover een al te sumrniere weergave van wat er deze zomer in Nïmes gebeurde. Twaalf dagen van intensief vergaderen in een temperatuur die soms hoog opliep (in dubbel opzicht!). Ook dagen waar met genoegen op kan worden teruggezien.

Moge de G.O.S. een middel blijken in de hand des Heeren tot bevordering van waarlijk gereformeerd kerkelijk leven over het wijde rortd van de aarde. De Reformatie vanuit Geneve heeft van meet af aan een universele trek vertoond, waarin de katholiciteit van de kerk tot uitdrukking kwam. Dat is een karaktertrek die het gereformeerd kerkelijk leven maar al te zeer in steeds meerdere mate dreigt te verliezen. Internationale contacten zijn voor de kerk geen luxe. De omvangrijke briefwisseling van bijvoorbeeld Calvijn leert ons wel anders. Zowel nationaal als internationaal zullen we hebben te worstelen om waarheid en eenheid zo samen te voegen dat het getuigenis naar de kant van de wereld duidelijk is, de kerk gebouwd en de eer Gods groot gemaakt wordt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen