Ons jeugdwerk nu

Het vorige artikel gaf een globaal overzicht over de ontwikkeling in de 70 jaren, dat ons hervormd-gereformeerd jeugdwerk nu bestaat. Wanneer we nu iets schrijven over 'ons jeugdwerk nu' lijkt het goed om te beginnen met een korte schets van de huidige stand van zaken. Wie als belangstellend gemeentelid tegen het jeugdwerk aankijkt - en we gaan ervan uit, dat de lezers van dit blad zulke belangstellenden zijn - realiseert zich niet altijd wat er allemaal achter dat clubwerk steekt!

De organisatie van ons jeugdwerk

Om te beginnen moeten er in de gemeente de nodige mensen zijn, die bereid zijn de handen uit de mouwen te steken en een behoorlijk deel van hun vrije tijd te investeren in het werk met de jongeren van de gemeente. Landelijk gezien zijn dat er vele honderden: leiders en leidsters, jeugdraadleden, jeugdouderlingen, en hier en daar ook jeugddiakenen. Ze doen dat werk met de liefde van hun hele hart! Daarachter zit een stuk bewogenheid om jeugdigen en jongeren in aanraking te brengen met het Woord van God. Die liefde en bewogenheid zijn onmisbaar om dit kerkewerk te doen. Maar daar moet natuurlijk wel de nodige vorming en toerusting bij komen om zo goed mogelijk te kunnen werken. En daar besteden dan de verschillende provinciale jeugdwerkleiders veel aandacht aan in de vorm van kadercursussen en trainingen. De 'mensen van de provincie' proberen voorts in hun gebied het jeugdwerk zoveel mogelijk te begeleiden en te stimuleren. Ze geven adviezen aan kerkeraden en jeugdraden. Ze proberen mee te denken in plaatselijke situaties en samen met de ter plaatse verantwoordelijke mensen wegen te vinden waarlangs het jeugdwerk zich in positieve zin ontwikkelen kan. En dan zijn er tenslotte de medewerkers op het landelijk niveau, verbonden aan het bondscentrum 'Silvosa', die vanuit hun vele contacten het werk landelijk kunnen overzien en coördineren. Op Silvosa vinden regelmatig werkbesprekingen plaats tussen de landelijke en provinciale functionarissen. Vanuit Silvosa worden de bladen Bouwstof, Leiding en Op Weg het land in gezonden. Tenslotte vermeld ik nog - de opsomming is verre van volledig - , dat de landelijke stafleden de provinciale besturen en stafleden begeleiden.

En dat zijn dan de 3 kringen, waarbinnen het H.G.J.B, werk zich afspeelt: plaatselijk, provinciaal en landelijk. Al met al betekent dat, dat er nu bijna 20 mensen in dienst zijn van de H.G.J.B., de administratieve krachten meegerekend. Organisatorisch is de opzet zo: er is een landelijk centrum met een centraal bestuur en er zijn 4 provinciale centra met een provinciaal bestuur c.q. commissie, te weten in Zuid-Holland, Noord-Brabant, Gelderland en Overijssel (met de noordelijke provincies).

Naast de mensen die hierin hun dagelijks werk vinden zijn er vele tientallen medewerkers en medewerksters in de diverse landelijke en provinciale commissies en werkgroepen. Ik noem er enkele: commissies voor jeugd-en tienerdagen, bondsdagcommissie, kampcommissies, redacties en werkgroepen voor de bladen, werkgroepen voor muziek en lied, voor handenarbeid en spel. Deze opsomming is verre van volledig! We zijn bijzonder dankbaar, dat we telkens weer mensen bereid vinden dit werk met ons te doen. Zonder de inzet van vele vrijwilligers en vrijwilligsters plaatselijk, regionaal en landelijk zou dat niet mogelijk zijn!

En dat werk gebeurt dan allemaal ten dienste van de plaatselijke gemeenten en kerkeraden. Wij zijn principieel een dienstverlenende organisatie voor de plaatselijke gemeenten. Om het plaatje zo volledig mogelijk te maken: wij tellen op het moment ongeveer 580 aangesloten verenigingen met in totaal plm. 16.500 leden, en daarmee behoren de H.G.J.B, dan landelijk gezien tot de middelgrote jeugdorganisaties.

Identiteit

In de achter ons liggende jaren 70 is het werk flink uitgegroeid. De verwachting is, dat die groei zich nog wel door zal zetten, omdat we een toenemende behoefte signaleren aan be­ geleiding van plaatselijk jeugdwerk en een groeiende vraag naar goed werkmateriaal, ook van buiten de hervormd-gereformeerde kring, en zelfs van buiten onze kerk.

Die groei is verblijdend. We mogen daaruit afleiden, dat jeugdwerk in gereformeerde zin veerkracht en werfkracht bezit en toekomst heeft. Met nadruk schrijf ik: in gereformeerde zin. Dat is onze identiteit. Wij zoeken in al ons werken de lijn van de Schrift en van het gereformeerde belijden te volgen. In die zin is principieel gezien jeugdwerk nu niet anders dan jeugdwerk 70 jaar geleden, toen het begon. De wezenlijke boodschap van de bijbel én de wezenlijke nood van de mens, ook van de jonge mens is niet veranderd. Dat zal in al ons werken, ons bezinnen, onze publicaties duidelijk moeten zijn.

De wereld nu

Maar tegelijk mag ook het accent op het woordje nii vallen. De wereld van 1980, waarin wij leven en de jongeren opgroeien, is in veel opzichten anders dan die van de vorige generaties. Het zou dwaasheid zijn om dat te ontkennen. Dat zou nl. tot gevolg kunnen hebben, dat we antwoorden geven op vragen, die niemand meer stelt; terwijl we de brandende vragen van de huidige generatie laten liggen. En dan missen we pijnlijk de boot. Niemand zal willen beweren, dat de vragen van vandaag aan de hervormd-gereformeerde kring voorbijgaan. Vanuit de Schrift en de gereformeerde belijdenis mogen we de weg zoeken te wijzen in de grote vragen van de secularisatie, de vertechnisering en commercialisering van het leven, waarachter zo onnoemelijk veel eenzaamheid, angst en ontworteling schuil gaat. Om dan nog maar te zwijgen van de grote mondiale problemen, waar juist de jeugd vaak zo gevoelig voor is! Ik weet niet, of we terecht onze tijd een apocalyptische tijd kunnen noemen, maar soms voel je het wel zo aan! En 'wat in de lucht hangt' komt vaak het eerst en het scherpst aan het licht in de jongerenwereld. We mogen niet 'tijdloos' bezig zijn, maar 'actueel in de goede bijbelse, gereformeerde zin.

In de kerk

Wanneer we de kring wat nauwer trekken en naar het specifiek kerkelijk leven kijken, dan komen ook hier allerlei vragen op ons af, die we niet willen ontwijken. Ik denk aan de vragen rond 'Samen op weg'. De bezinning hierop in hervormd-gereformeerde kring is nog maar nauwelijks op gang gekomen. Natuurlijk krijgen we ook als jeugdbonden hiermee te maken. Ik denk verder aan een heel andere kant van het kerkelijk leven (eigenlijk kun je de term 'kerkelijk' hier moeilijk gebruiken): de zgn. vrije groepen. Ze blijken op jongeren vaak een grote aantrekkingskracht uit te oefenen. De directheid, de warmte, de gemeenschap die daar gevonden wordt mist men vaak in de kerk. Of dat helemaal waar is Iaat ik in het midden, maar dat we hierop attent moeten zijn is buiten kijf! Ik denk, dat het voor heel de hervormd-gereformeerde sector van de kerk een ontdekkende vraag is, of wij waarlijk levende mensen zijn in levende gemeenten; levend uit de Geest van Christus - en zo onze jongeren iets mogen meegeven, wat wezenlijk is. Uiterlijke bloei is nog iets anders dan geestelijke bloei en werfkracht.

En met dat laatste raak ik nog een kwestie aan, die ik hier zou willen noemen. Ik formuleer het voor mezelf meestal maar zo: we moeten heenkoersen tussen verstarring en verwarring. Er is onnoemelijk veel beweging in de kerk, waarin we toch niet de beweging van de Geest herkenen. Dat kan alleen maar uitlopen op grenzeloze verwarring. Aan de andere kant is het gevaar van verstarring niet denkbeeldig: koud conservatisme, traditionalisme zonder hart en leven. Daar moeten we tussen door! Ik ben ervan overtuigd, dat de prediking van de Schriften naar de belijdenis van de Reformatie pok in het laatste kwart van de twintigste eeuw een levende zaak mag zijn, die oud en jong de weg wijst in de richting van Gods toekomst. Gods Woord is niet gebonden!

Doelstellingen

Laat ik mogen eindigen met een beknopte formulering van wat ons voor ogen staat als wij hervormd-gereformeerd jeugdwerk willen bedrijven. We kunnen dat in vier trefwoorden samenvatten. In de eerste plaats willen wij graag werken aan de vorming van de jeugd. Vorming kunt u dan omschrijven als geestelijke vorming, gericht op het hervinden van de goede verhouding tot God, de naaste en de samenleving. In de tweede plaats gaat het om toerusting: we willen de jongeren wat wezenlijks meegeven met het oog op de taken in gemeente en samenleving die ze zullen krijgen. Het derde trefwoord is dienst: discipelschap is dienst, en denkt u dan b.v. maar aan diakonaat en zending. En tenslotte noem ik gemeenschap: hoe belangrijk is het, om met anderen in gemeenschap te leven, en vooral rhet anderen in gemeenschap kerk te zijn. Om dat te oefenen is er in het jeugdwerk ook ruimte voor het samen jong-zijn, voor vriendschap, gezelligheid, ontspanning en spel.

Zo werken wij er graag aan onze jongeren, onder het beding van de zegen van God en Zijn Geest, te vormen tot discipelen van de Here Jezus Christus, die een volwaardige plaats mogen innemen in de kerk. En daarom bevelen wij het werk van onze H.G.J.B, van harte aan in uw liefde, belangstelling en gebed!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen