Globaal bekeken

Ds. C. van Rossem, tot voor kort predikant te Daade (Ov.) is thans als legerpredikant bij de Nederlandse militairen, die gedetacheerd zijn in het zwaar geteisterde Libanon. Hij schreef ons dezer dagen een brief met zijn ervaringen, die we hieronder laten volgen:

'Op dit moment verblijf ik hier nu een vijf weken in dat zo bijzondere land, niet alleen bijzonder vanwege de onderlinge strijd, maar ook het oude land van ASER, dat hem was toegewezen bij de verdeling van het beloofde land. Om een indruk te krijgen van mijn werk als geestelijk verzorger wil ik trachten een overzicht te maken van het werk. Allereerst valt direct op dat de militair, die hier meestal voor zes maanden verblijft, ieder bezoek als bijzonder prettig ervaart, daar veel mensen op kleine posten zitten en daar vaak weken achter elkaar met zijn zessen of achten samen zijn. Vaak is het niet mogelijk veel contact te krijgen met het dorp, waardoor een stuk isolement vaak voor komt. Reikhalzend wordt dan ook uitgezien naar de post, die meestal zo'n drie keer per week bezorgd wordt. Het komt helaas ook voor dat er geen postbestelllng is door stakingen of geen vliegtuigen op BEIROUT door beschietingen.

Zo'n bezoek van de ds. aan zo'n groep mensen loopt vaak als volgt. Meestal zijn het individuele gesprekken van man tot man over problemen thuis, angsten die er toch echt wel zijn als er iets gebeurd is, een beschieting of ook een gijzeling van een paar uur. Vragen over dood en leven, erg veel komt het voor dat er vragen zijn over leven na de dood. Het is moedgevend dat in zo'n gesprek ook het Woord aan het woord kan komen. Zo heb ik nu al een tiental BIJBELS uitgegeven. Wekelijks wordt er in Hans een kerkdienst gehouden, waar niet alleen wat soldaten aanwezig zijn; ook de officieren en onderofficieren zijn aanwezig. Wel is het kerkbezoek erg gering. Velen gingen thuis wel, maar de laatste jaren waren ze dat niet meer gewoon. Daardoor is het persoonlijk bezoeken van de posten van het grootste belang, zoals een generaal dezer dagen zei: 'Uw opdracht is zaaien en vertrouwen op de Heere der Oogst'. De plaats die je hier hebt is bijzonder groot, de medewerking is zonder meer verheugend, en het advies van een geestelijk verzorger wordt op prijs gesteld.

Wekelijks is er een gesprek van de commandant met de RK geestelijk verzorger en de legerpredikant, hetgeen in een open sfeer plaats vindt, waar ook persoonlijke zaken aan de orde komen. Over het algemeen mag ik zeggen: een erg intensieve tijd met zeer lange dagen, temeer daar ik het persoonlijk nogal belangrijk vind om bij de mensen te zijn dus ook mee te gaan op patrouilles en het mee te maken wat het is om een nacht op een post te zitten en door de duistere nacht te kijken en te luisteren, maar dan ook te mogen meemaken dat de zon opgaat boven de HERMON en de besneeuwde top te zien; maar ook om moe te zijn en dankbaar te zijn om na een beklimming uit een diep dal een beker water aangeboden te krijgen of te kunnen schuilen onder een struik, waar je het waardeert om te kunnen zitten op een steen, zo verbonden met de mens. Dan gaan de woorden van Jezus leven toen Hij liep door de landstreken van Caesarea Philippi (dat moet in deze buurt geweest zijn) en Hij de vraag stelde: Wie zeggen de mensen dat Ik de ZOON des mensen ben? Hier wordt de mens teruggeworpen op de diepste vragen van het leven.'

Er zal ook vanuit de gemeente in de voorbede meegeleefd worden met dit werk onder de militairen, dat namens onze kerk geschiedt. Ds. Van Rossem mag zich van ons meeleven verzekerd weten.

Vorig jaar waren we een zondag te gast in het Hamlin Hospital, Hammana, in de omgeving van Beiroet in Libanon. Daar werkt Nans Groeneveld voor de Morgenlandzending. Uit liet septembernummer van 'Morgenland', het zendingsblad van de Morgenlandzending, nemen we het volgende over:

'Een paar jaar geleden schreven wij, dat Nans Groeneveld tijdelijk in het Hamlin Hospital zou werken, omdat zij in haar dorp Balt Shama en omgeving niet kon werken, tengevolge van de burgeroorlog. Dat is helaas nog steeds het geval. Nans is nog steeds verantwoordelijk voor de geestelijke verzorging van patiënten en personeel van het Hamlin Hospital, een ziekenhuis van de Arabische Prot. Kerk, gelegen in een bergkom In het midden van het land.

Samen met haar medewerkster, Amèle Ishaq, verricht zij haar taak met vreugde. Zij hebben veel kansen om van hun geloof te getuigen en zowel kinderen als volwassenen en bejaarden (sommigen christen, anderen moslim) te wijzen op de verzoening in Christus. Zij doen dit door ziekenbezoek, ochtendwijding, vertel-en zanguren met kinderen, bijbelstudie-uren, huisbezoek bij het personeel, enz. Ook onder de vele moslim-patiënten zijn er vaak, die heel graag het evangelie horen en het ook aannemen. Kerst-en Paasfeest zijn hoogtepunten.

Kort geleden schreef Nans ons over een bemoediging die zij ontvangen had: Een aantal dames en meisjes van de t.b.-afdeling had gevraagd om 'een echte bijeenkomst', eens per week. Op die afdeling wordt op dinsdag handwerken gedaan en het was (en is) regel, dat Nans of Amèle dan terwijl men aan het werk is, een verhaal vertelt, of een onderwerp behandelt. Meestal duurt dit een kwartier. De dames - waren hier niet tevreden mee. Nu houden Nans en Amèle met hen op maandag een bijbelstudie-bijeenkomst. Allen zijn moslim, voor het merendeel sji-ieten.

Een gift van f 15.000, — van de Generale Diakonale Raad (hervormd werelddiakonaat) was zeer welkom, want de financiële positie van het ziekenhuis is vrij moeilijk. U moet weten, dat er In de burgeroorlog verliezen geleden zijn: belangrijke goederen werden ónderweg gestolen, veel patiënten (o.a. gewonden) konden niet voor de behandeling en verpleging betalen, enz. Sinds jaren betaalt de regering een deel van het verpleeggeld voor tuberculosepatiënten (die er sinds 5 jaar weer veel meer zijn dan daarvoor). Die betalingen komen echter veel te laat.

In de afgelopen winter werkte de verwarming soms alleen 's avonds, omdat de olie op was. Olie is te duur geworden. (...)'

vanwege inlas mej. Groeneveld Nu we in dit nummer van ons blad toch uitgebreid aandacht geven aan de financiën binnen kerk en gemeente, laten we hier een stelling volgen bij een proefschrift van M. P. van Overbeek, over 'winst en pensioen', waarover het laatste woord nog niet gezegd zal zijn (de heer Van Overbeek is oud-voorzitter van de kerkvoogdij in Haarlem). De stelling ontlenen we aan het blad 'De Kerkvoogdij' van september jl.:

'Het laten voortbestaan van twee scherp van elkaar onderschelden financiële hulshoudingen binnen eenzelfde hervormde gemeente, te weten een kerkvoogdelijke hulshouding en een diakonale huishouding, miskent de kerkelijke en maatschappelijke ontwikkeling en kan daarmee de uitdrukking vormen van een gebrek aan verantwoord'slijkheidsbesef binnen de Nederlandse hervormde kerk.'

Op een predikantenconferentie van het Confessioneel Gereformeerd Beraad te Ermelo, heeft prof. dr. H. N. Ridderbos, hoogleraar (in ruste) aan de Theologische Hogeschool (geref.) te Kampen, gezegd (geciteerd uit het Nederlands Dagblad):

'Aan politieke prediking hebben de mensen geen behoefte. Zij hebben daar geen interesse voor. Als je het evangelie verkondigt en je daarbij aan de tekst van de Bijbel houdt, luisteren de mensen wel.'

Waarvan acte!

***

De Bond tegen het Vloeken is nogal in het nieuws geweest, omdat in gemeenten en provincies overheidssubsidies werden aangevochten. Maar - aldus het jaarverslag over 1979 van de Bond - 'tegenover het verlies van overheidssubsidies staat nog steeds een toenemende steun van de kerken'. Het aantal afwijzingen van subsidies door de overheid bleef beperkt tot vier provincies (Drenthe, Groningen, Friesland, Zuid-Holland) en tot twintig gemeenten. In Zuid-Holland zorgden CDA, SGP en allerlei ambtenaren er overigens voor, dat het subsidiebedrag drievoudig terugkwam.

Wat de kerken betreft zegt het verslag:

'De stijging van de bijdragen beliep een bedrag van ruim f 5.000, - , waarmee het percentage van onze Inkomsten uit de kerken op ruim 25% kwam! Dat betekent tevens weer een stijging van het aantal bijdragende kerken, dat toenam van 1285 tot 1422 oftewel 137 kerken, die ons voor het eerst of na lange tijd een gift deden toekomen. We krijgen dan het volgende staatje (tussen haakjes de aantallen van 1978): Hervormde Gemeenten Chr. Geref. Kerken Geref. Kerken in Ned. Geref. Kerken vrijgem. Ned. Geref. Kerken Geref. Gemeenten Geref. Gemeenten in Ned. Vrije Evang. Gemeenten Oud Geref. Gemeenten Evang. Lutherse Kerk Pinkstergemeente Totaal 429 134 554 73 28 137 25 16 23 1 1 1421 ( 362) ( 129) ( 520) ( 69) ( 25) ( 124) ( 23) ( 14) ( 18) ( 1) ( 1) (1285)

Het verslag besluit met een woord van Guido Gezelle: 'Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog den heilige Name van God.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen