De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

In Maassluis heeft enkele jaren gewerkt ds. Lukito Handojo, gekomen uit Indonesië om vandaar met het kerkelijk leven hier bezig te zijn; zoals wij vanuit het Westen met de mensen daar in Indonesië in de zending bezig zijn geweest. In een stuk, dat ter synodetafel lag, gaf hij iets van zijn ervaringen weer. Hij heeft ten aanzien van het omgaan met elkaar tussen leidinggevenden in kerk en gemeente kennelijk een duidelijk verschil ervaren in de situatie in Nederland en in Indonesië. Hier volgt zijn ontboezeming over 'collegialiteit en hartelijkheid'.

'Nog iets over wat ik persoonlijk belangrijk vind is de rol van de leidinggevende mensen in de gemeenten. Gelukkig is het niet altijd het geval, maar bij vele dingen is er bij de herders en leraars onderling te weinig overleg en geringe persoonlijke contacten. Dit wanneer wij niet hardop willen zeggen dat doordat er geen goede samenwerking is een geen goede communicatie, de verhoudingen en relaties vaak heel zakelijk geworden zijn. Het is niet eenvoudig om een gezonde sfeer op te bouwen maar een gezonde verhouding tussen de collega's is een noodzaak. Misverstanden, verschil van mening en principes e.d. kan altijd gebeuren. Wij moeten in de gemeente over conflicten en tegenstellingen beter met elkaar leren praten en er niet omheen draaien. Er is vaak een tekort aan openheid tegenover elkaar en er is veel houterigheid in de onderlinge omgang en een gebrek aan een hartelijke sfeer. Dit zijn juist kleine dingen die wel veel betekenis hebben voor de opbouw van de gemeente. Hoe zouden wij ons missionair kunnen bezig houden wanneer er geen hartelijkheid, begrip en liefde meer uitgestraald wordt? Wij vergeten vaak dat men van de kerkmensen meer begrip en hartelijkheid verwacht.'

***

We hebben de laatste tijd in ons blad één en ander geschreven over de vrijzinnigheid. In het verleden deed de vrijzinnige richting sluipend of abrupt intrede in bepaalde gemeenten. In Moordrecht b.v. kwam de kentering in 1880, toen ds. Jaques Anne Francois van der Meer van Kuffeler zijn intrede deed. Er kwamen toen 's zondags hoogstens 25 mensen onder de prediking. In zijn intredepreek zei hij:

'Ik aarzel niet om te verklaren dat ik de zoogenaamde moderne godsdienstrichting uit volle overtuiging aanhang. Let wel, dat ik zeg, dat onze richting godsdienst wil bevorderen. Ja! wij willen ook godsdienst, maar een godsdienst, die bestaat in aanbidding Gods in geest en in waarheid, een godsdienst, die de ware en niet de schijnbare vroomheid, die den heiligen levensernst en niet de afstootende stroefheid op den voorgrond stelt; den godsdienst, die afkeerig is even zoo goed van vrijzinnige lichtzinnigheid als van rechtzinnige schijnheiligheid!

Daar zullen er zijn die met mij en mijne geestverwanten en gevoelens verschillen zullen. Doch wat nood? Het is niet zoozeer de hoofdvraag welke uwe levens-en wereldbeschouwing, welke voorstelling en begrippen gij koestert omtrent den Bijbel, omtrent God en mensch; omtrent den persoon en het werk van den Christus, dan of gij handelt naar wat gij gelooft en aanneemt.'

Wat gij gelooft en aanneemt was kennelijk bepalend voor de vrijzinnigheid. Met alle consequenties vandien.

***

Hier volgt nog een ons toegezonden gedicht uit 'In Gods handpalm' van Christien van der Rest.

JEUGD IN DE BRANDING
Wat je moet doen, mijn lieve kind,
als 't leven je benauwt,
wanneer je nergens vrede vindt,
en niemand meer vertrouwt?

Als je geloof soms kwijnen gaat
omdat men je vertelt
dat de verzoening niet bestaat
en het verbond niet geldt?

Doe dan de wapenrusting aan,
God zegt het in Zijn Woord,
je kunt dan in de branding staan,
wat je ook ziet en hoort.

Het pantser der gerechtigheid
en 't schild van het geloof,
zij waarborgen je veiligheid,
geen pijl die dan niet dooft,

de helm des heils bedekt je hoofd
en 't wapen in je hand
is 't zwaard des Geestes, 't Woord van God,
je houdt dan zeker stand!

En bid aanhoudend in de Geest,
terwijl je wordt gevoed
doordat je in de Bijbel leest,
je krijgt dan nieuwe moed!

Want d' overwinning is behaald
op duisternis en dood,
mijn kind, al ben je afgedwaald,
misschien in grote nood,

weet dat je toekomst veilig is.
God heeft 't je zelf geleerd,
je bent door Gods genade
in Zijn handpalm gegraveerd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 december 1980

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 december 1980

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's