Globaal bekeken

Een hoofdredactioneel commentaar van het Friesch Dagblad zat er ten aanzien de behandeling van de kernwapenproblematiek in de hervormde synode lelijk naast. De commentator schreef:

'Er hebben 39 synodeleden voor gestemd en 13 tegen. Die tegenstemmers waren goeddeels confessionelen, terwijl de middengroepen en, de gereformeerde bonders in het algemeen vóór gestemd hebben. Het is dus niet een besluit van linkse groepen binnen de synode.'

Feit is dat drie hervormd gereformeerde synodeleden vóór de brief stemden, waaronder twee, die aan de opstelling hadden meegewerkt. Acht hervormdgereformeerde synodeleden stemden tégen. Van één van de tegenstemmers - ds. M. van Campen - gaven we in een vorig nummer van ons blad de tekst van zijn betoog, waarin zijn motivatie om tegen te stemmen duidelijk werd. We vermelden dit vanwege nodige juiste beeldvorming.

***

Een lezer zond ons onderstaand gedicht van Ida Gerhardt over 'de eerbied voor het leven'.

'Gij moet het eenzaam laten het zaad dat ligt te slapen en dat al kiem gaat maken.

Dit eerstelingsbewegen van leven binnen leven, vermijd het te genaken.

Laat het stil in zijn waarde, zaad in de donkere aarde;

en het zal groen ontwaken.'

***

Enkele jaren geleden schreef (wijlen) ir. G. B. Smit te Arnhem enkele artikelen in ons blad over Ceylon, waarheen hij een reis maakte en waar hij kennis maakte met o.a. de Wolvendaalsche Kerk in Colombo. De stichting Woord en Daad heeft daarna financiële hulp voor deze kerk, die de Drie Formulieren van Enigheid uit Nederland in het verleden meekreeg, geboden. We ontvingen nu een brief van de Stichting Nederland-SriLanka (Ceylon), Badhuisweg 251, 's-Gravenhage, die we hier geheel laten volgen.

De brief werd gevoegd bij een met foto's verluchte brochure, getiteld 'De Wolvendaalsche Kerk'. In de vloer van die kerk is een grafsteen opgenomen van Gouverneur Iman Willem Faick. Een foto ervan laten we hier óók volgen.

Gaarne wil ik uw aandacht vragen voor bijgaande brochure over de Wolvendaalsche Kerk in Colombo, die onlangs door de goede zorgen van de Netherlands Alumni Association of Sri Lanka op ons verzoek is herdrukt.

Naar u bekend zal zijn sluit de geloofsleer van de Gereformeerde Bond nauw aan bij die van de Dutch Reformed Church in Sri Lanka. De predikanten van deze kerk (ds. Thuring en ds. Ebenezer) hebben mijn hulp ingeroepen voor fondsenwerving tot herstel van de fraaie Wolvendaalsche kerk, die uit 1749 dateert. Het aantal gemeenteleden is de laatste 25 jaar aanzienlijk teruggelopen door emigratie van de Dutch burghers naar Australië en Nieuw-Zeeland.

De Dutch Reformed Church houdt nu ook kerkdiensten in het Tamil, terwijl ds. Ebenezer onlangsis verhuisd naar Kahatagasdagiliya in het binnenland, waar hij o.a. zendingswerk verricht.

Het is mij gelukt al wat bijdragen in te zamelen, maar ik neem aan dat er onder de lezers van de Waarheidsvriend ook wel belangstellenden gevonden worden, die bereid zijn om een gift voor de Wolvendaalse kerk af te zonderen.

Wij zullen het derhalve zeer op prijs stellen wanneer u een oproep hiertoe in uw blad zoudt willen plaatsen. Bij overmaking van minimaal f 25, - op ons postgirorekeningnummer 3559600 ten name van onze Stichting in Den Haag ontvangen contribuanten desgewenst een exemplaar van de brochure.

***

Ons land kent vele plaatselijke en streekdialecten. Door het onderwijs, waarin voornamelijk het Algemeen Beschaafd Nederlands, zoals dat heet, wordt gehanteerd lopen de dialecten kans te verdwijnen. De dialecten worden in allerlei plaatsen echter ook levend gehouden in de herinnering, door mensen, die verhalen vertellen in het plaatselijk dialect. Zo in Huizen Huizen (N.H.), waar 'Haindruk van 't Noorderainde' oftwel Hendrik Rebel, een begrip is. Verhalen vanaf 1957 tot 1978 (met uitzondering van 1969, toen de 20-jarige zoon Gert verongelukte), gepubliceerd in 'De Balascoop', personeelsblad van het bedrijf Balamundi te Huizen, zijn thans gebundeld in een boek, getiteld 'De aauwud vur Kursaauwud' (de avond vóór kerstavond). Het is voor de prijs van ƒ 29, 95 (tot 31 december voor ƒ 27, 50) verkrijgbaar bij drukkerij Visser te Huizen, Raadhuisstraat 2-4.

Over het verlies van zijn zoon zegt de schrijver:

'Dat leed is niet te peilen, en niemand kan 't verstaan, alleen, die in zijn leven éénzelfde pad moest gaan.'

Hier volgt een stuk van een verhaal en een gedicht over 'Bij dokter in de wachtkamer'.

"t Was 'n mooi glad luchie en de wijnd kwam van de kaei of, 't vreur nijt zoë harde, mar 't was toch nog bijterig. Effen later trukken ze 't eerste net naer boven. Wat vul dat teugen! Ze hadden uit alle vijf netten kwanug 'n bak zeutjen.

'We motten meer oëst óp, ta', zal Kréëlus. En daer gungen ze weer veder mót die slie. De klok van negenen had allang ëleuen - de wijnd kwam ómmerst van 't darp of-too ze teugen de knaar anzatten.En vur de tweede mol wurden d'r 'n varse bijt ëh ukken.

Mar hier wouwen ze wel in 't net hoor! Héële zwurmen zatten hier, want 't miegelden van de spiering too ze de netten vróm trukken. Ze zatten as haer óp 'n hóngd. Ze deejen in 't zelde gat nog 'n streek en too nog éën. En ónger de bedrijven deuratten ze 'n aindjen stuk. In de veerte hoorden ze nog meer minsen hakken óp 't ijs; d'r wazzen d'r dus nog meer an 't spieringen. De wijnd was nou héëlegaar gaen leggen, 't was zoë blak, je volden gien zuchie. 't Zal zoë teugen ellëven ëweest hemmen. Juist zouwen ze vur de darde mol de netten d'r uittrekken, too ze zaggen dat de boeitjies van de netten verleupen. Ze schrukken d'r van. D'r kwam juist ebbe. En van alle kangten hoorden ze in de veerte van minsen, die oëk an 't spieringen wazzen, ropen: "t ijs zet of, 't ijs zet of!"

'Un mins is mar 'n mins en hij is nooit tevreejen, mar - 't mooiste in 't leven is: gezóngd van lijf en leejen!

De éëne is an de pottebank, de are wurd neer-ëlegen, mar dat t'r nog 'n dokter is, dat zeg 'k, was dat 'n zegen!

En zoë krijg alleman soms wat waar niks is komt wat draigen, en iederéén volt welders wat, mar ellek volt z'n algen!

***

Hier volgt een gedicht, ons toegestuurd door iemand die zelf zijn strijden 'moe' was. Het is een gedicht van Jacqueline van der Waals. Misschien helpt het echter een eenzame. Onze tijd telt er zovelen.

'Ik ben mijn zonden moe en mijn berouw Ik ben mij zelve moede en ik ben Het zoeken moe naar God, die ik niet ken, En die ik toch zo gaarne kennen zou.

Ik ben mijn zwakheid moe en mijn verdriet. Mijn arbeid en mijn hoop en mijn genot. Maar boven al het zoeken naar mijn God! - Ik ben het zoeken moede - maar God niet.

Hij ziet en kent mijn zonde en vergeeft Ze zeventig maal zeven maal en meer. Hij wil niet, dat mijn ziele sterft maar leeft. O, wonderbare goedheid van de Heer. Die naar zo'n moedeloze ziel nog vraagt. Die alle dingen, en ook mij verdraagt.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen