De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Daar en hier

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Daar en hier

Wat ontvangen we van de Afrikaanse kerk?

7 minuten leestijd

Reeds in de vroeg-christelijke kerk en het Nieuwe Testament zien we heel duidelijk dat zending geen éénrichtingsverkeer is.

Bijgaand volgen de samenvattingen van de lezingen, die ds. W. J. Bouw en drs. J. J. Visser op de predikantenconferentie te Woudschoten hebben gehouden over de missionaire roeping van de gemeente. Beiden hebben in Kenya gewerkt in dienst van de zending (G.Z.B.). Ds. Bouw is thans in dienst van de Inwendige Zending (I.Z.B.). De titel 'Daar en hier' duidt op wederkerigheid. Zending is geen éénrichtingsverkeer.


Wat ontvangen we van de Afrikaanse kerk?

Samenvatting lezing ds. W. J. Bouw

1. Zending is geen éénrichtingsverkeer

Reeds in de vroeg-christelijke kerk en het Nieuwe Testament zien we heel duidelijk dat zending geen éénrichtingsverkeer is. Het verrassende is dat de gemeente in Macedonië, ondanks de diepe armoede en vele verdrukkingen, waarin zij leefde, heel graag haar bijdrage wilde geven, in dit geval aan de gemeente van het thuisfront in Jeruzalem, de plaats waar oorspronkelijk de apostelen waren uitgezonden (zie 2 Kor. 8 : 1-9). Ook nu blijkt uit de praktijk van de zending dat de kerken in de zg. derde wereld een heel belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de vernieuwing van de kerken in het westen. Het is van groot belang hiervoor open te staan.

2. Wat ontvangen we van de partnerkerken in de derde wereld?

In een nadere kennismaking met de partnerkerken in Azië, Afrika en Latijns-Amerika valt op hoezeer we als westerse kerken beïnvloed zijn, niet alleen door sekularisatie, maar ook door allerlei theologische, wijsgerige en historische ontwikkelingen, zodat we zonder het ons voldoende bewust te zijn dikwijls ververwijderd zijn geraakt van het grondpatroon van de nieuwtestamentische gemeente.

Zonder de kerk in Afrika te willen idealiseren - er zijn ook daar heel wat kinderziekten en gebreken - valt het in het kontakt met vele Afrikaanse gemeenten op dat in die gemeenten de werkelijke gemeenschap, het gezamenlijke gebed en de lofprijzing, de gastvrijheid, het rentmeesterschap en het priesterschap van de gelovige - om maar enkele zaken te noemen - vaak meer funktioneren dan in de meeste kerken in het westen. De wijze waarop de Afrikanen dikwijls met de Bijbel omgaan, is vaak verrassend en voor ons beschamend. Zijn wij niet dikwijls veel van de verwondering over Gods Woord en over Zijn macht en heiligheid kwijtgeraakt?

3. Het geheim van de missionaire gemeente

Vanuit onze ervaring in de kerk in Afrika wordt het nieuwtestamentische gegeven bevestigd dat hoe meer de gemeente zal zijn, wat zij naar Gods wil en haar wezen behoort te zijn, hoemeer zij oók missionaire (d.w.z. een wervende en getuigende) gemeente zal zijn. Het feit bijv. dat de gemeente in Jeruzalem dagelijks groeide, was Gods soevereine werk. God werkt echter ook middellijk, het hield met andere woorden onlosmakelijk verband, met het feit dat we lezen van de christenen in Jeruzalem dat 'zij volhardden in de leer (het onderwijs) van de apostelen, de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden' (Hand. 2 : 42). Zij hadden alles gemeenschappelijk, loofden God en hadden genade - stonden in de gunst - bij het gehele volk.

Afgezien van de noodzaak tot georganiseerde evangelisatie in bezoek-en lectuurwerk etc, ligt de kracht en het geheim van het evangelisatiewerk ook in Nederland in de bewustwording van de opdracht tot het persoonlijk getuige-zijn in woord en daad van ieder gemeentelid en de gestalte en het funktioneren van de gemeente als geheel.

4. Gemeente als (groeiende) gemeenschap

Het is opmerkelijk hoe in het Nieuwe Testament wordt benadrukt dat de gemeente als het goed is een gemeenschap is, die niet alleen bepaald wordt door de genade en de geloofsverbondenheid met haar Hoofd, Jezus Christus, maar ook door de verhouding van de leden onderling. Het funktioneren van deze gemeenschap heeft heel veel te maken al of niet missionair zijn en de groei van de gemeente. Een uitermate boeiend voorbeeld hiervan vinden we in een kerk in Zaire, waarschijnlijk een van de snelstgroeiende kerken ter wereld. Opvallend in deze kerk is de plaats, welke het gemeenschap-zijn, de verzoening en heiliging en het priesterschap van de gelovige daar in­ nemen. Dit komt met name tot uiting in de wijze, waarop het Heilig Avondmaal wordt gevierd. Hieraan gaat namelijk een uitvoerige voorbereiding vooraf, waarbij iedere gelovige zich niet alleen vergewist of hij wel met God in het reine is, maar zich ook afvraagt of er iets mocht zijn tussen de leden van de gemeente onderling, zodat onderlinge vergeving en verzoening nodig is. Genade roept immers op tot een nieuw leven van gehoorzaamheid. Als Christus ons aanvaard heeft en doet delen in Zijn heil, hoezeer hebben we dan ook elkaar te aanvaarden.

In feite noemt Jezus de liefde tot elkaar het doorslaggevende kenmerk tegenover de wereld van echt discipelschap (Joh. 13 : 35). Daarom maakte de gemeente te Jeruzalem door haar ootmoed, nederigheid en onderlinge gemeenschap zo' n diepe indruk op de buitenstaanders, die hierdoor werden overrompeld.

Aan de ene kant schiep dit een eerbiedige afstand - de Heilige Geest werd niet gehinderd - aan de andere kant werkte het als een magneet, werd de gemeente werkelijk wervende gemeente.

5. De gemeente is zowel groot- als kleinschalig

Een ander heel belangrijk punt, dat we via de partnerkerken in de derde wereld weer gaan ontdekken, is het feit dat de gemeente in het Nieuwe Testament zowel grootschalig als kleinschalig is. Het beeld van de gemeente als het Lichaam van Christus zegt het al: van de leden, de 'oren', 'ogen', 'handen', etc. zijner slechts een beperkt aantal. Dit duidt op het kleinschalige. Bovendien hebben de leden elkaar nodig voor onderlinge toerusting en dienstbetoon, om elkaar tot een hand en een voet te zijn, elkaar te vermanen en aan te scherpen in geloof en liefde, tot gezondmaking en opbouw van het gehele Lichaam. Door de historische ontwikkeling in de westerse kerk is het aksent steeds meer komen te liggen op grootschalige samenkomsten in grote gebouwen. Deze zijn ook erg belangrijk, de gemeenschap der heiligen is immers allereerst iets, dat we in verbondenheid met Christus, de Koning der Kerk, mogen belijden en ervaren. Hierbij kan en mag het gemeentezijn echter niet beperkt blijven, willen we als zovele grote en onpersoonlijke instellingen in de wereld niet vervallen in een kil en ongeestelijk individualisme en het gemeenteleven verarmen en tekort doen door zoveel leden van het Lichaam geen kans te geven hun gaven te besteden tot welzijn van allen en tot uitbreiding van Gods Koninkrijk.

Als het goed is, bestaan er naast de zogenaamde grootschalige bijeenkomsten in de gemeente kleinschalige gemeenschappen of gemeentekernen, waar er voldoende ruimte is elkaar te ontmoeten en elkaartoe te rusten tot dienstbetoon en getuigenis door gezamenlijke lofprijzing en gebed, bijbelstudie en zich samen te bezinnen op de diakonale en evangelisatorische noden en mogelijkheden, veraf en dichtbij (Efeze 4 : 1-16), bovenal om te groeien tot de volle kennis, de mannelijke rijpheid en volheid in Christus, om ook des te meer missionaire gemeente te kunnen zijn.


Samenvatting bijdrage drs. J. J. Visser.

Samenvatting: 'Daar en hier'

Daar in Pokot ontmoeten we een geheel andere samenleving met geheel andere waarden. Men leeft binnen een gemeenschap, waarin vee de hoogste plaats inneemt, volgens vaststaande regels in vaste verbanden.

Men voelt zich bedreigd door ziekte, droogte en 'machten'. Ook wordt het traditionele patroon aangetast door de oprukkende modernisering. Men antwoordt op deze dreigingen met rituelen. Toen wij daar het zendingswerk aanvatten werden wij geconfronteerd met vele vragen over benadering, maar ook naar jezelf toe. Op deze vragen geeft de Schrift antwoord. Het Woord neemt gestalte aan in een andere cultuur.

Terug in 'hier' ontmoet je een zwaar geseculariseerde cultuur, waarin de kerk veel terreinen heeft moeten prijsgeven. Het blijkt ook hier een hele onderneming om het getuige zijn gestalte te geven of juist ook niet als wij dicht bij het Woord, in het Licht leven. Kunnen wij in dezen leren van een vertroost worden door de overzeese zendingssituatie?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 1981

De Waarheidsvriend | 18 Pagina's

Daar en hier

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 1981

De Waarheidsvriend | 18 Pagina's