Hoorzitting Eerste Kamer

Aan de Leden van de Vaste Commissies voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne en voor Justitie uit de Eerste Kamer der Staten-Generaal.

Dames en Heren,

Namens het hoofdbestuur van de Bond van Nederlands Hervormde Vrouwenverenigingen op Gereformeerde Grondslag, vertegenwoordigende ca. 9000 vrouwen, zeggen wij u hartelijk dank dat u ons in gehoor wilt ontvangen.

Graag willen wij het volgende onder uw aandacht brengen. Met verbijstering hebben wij kennis genomen van de aanvaarding door de Tweede Kamer der Staten-Generaal van het voorstel van Wet afbreking zwangerschap van de Ministers Ginjaar en De Ruyter.

Dit wetsvoorstel werd slechts met een krappe meerderheid aangenomen. Nu ons de gelegenheid wordt geboden alsnog onze verontrusting uit te spreken óver genoemd Wetsvoorstel, willen wij daar gaarne gebruik van maken.

Wij geloven dat ons goede God Schepper is van hemel en aarde. Die Zijn schepping onderhoudt en regeert.

Alle leven dankt zijn oorsprong aan deze Schepper, Die naar Zijn wijs bestel de man een vrouw, de vrouw een man geeft, zó dat deze beiden een unieke eenheid vormen.

Ondanks het vermogen kinderen voort te brengen, is het de mens niet gegeven leven te scheppen. Dat allergrootste wonder heeft God aan Zichzelf voorbehouden.

Dit leven omringt Hij met Zijn liefde - Zijn zorg. Dit leven neemt Hij in bescherming. Als zodanig zien wij Zijn gebod: 'Gij zult niet doden.' Dit gebod geldt alle menselijk leven, ook dat leven hetwelk in de moederschoot tot ontluiking komen gaat.

Dit wordende mensenkind heeft recht op bescherming, niet alleen van de ouders, maar ook van de overheid, die als dienaresse van God geroepen is te waken over de Goddelijke wet die heilig is en goed, maar eveneens heilzaam voor de mens.

De wetsregels van ongeboren leven dienen dit leven de meest optimale bescherming te bieden.

Wij kennen slechts één omstandigheid waarin de medicus gerechtigd is een zwangerschap voortijdig te beëindigen, nl. als het leven van de moeder door voortzetting van de zwangerschap bedreigd wordt. Abortus provocatus is niet slechts het moedwillig voortijdig beëindigen van zwangerschap, het is het in de kiem smoren van menselijk leven, met andere woorden: 'Moord'.

De leuze 'eigen baas', en wat dies méér zij, gaat niet op, in de eerste plaats omdat de mens onderworpen is aan het gezag van de Hoogste Wetgever, vervolgens omdat het niet geboren kind in deze geen enkel recht van spreken heeft.

Men spreekt vaak over een noodsituatie bij de zwangere vrouw. Wij vrezen dat in vele gevallen gemakzucht en egoïsme een rol kunnen spelen, en zeker ook de psychische druk van buitenaf, b.v. door ouders die de 'schande' niet willen dragen, of een jongen die dreigt de verkering uit te maken, als het meisje niet tot abortus overgaat.

In het wetsontwerp wordt gepoogd nog iets over te laten van het beginsel van eerbied voor het ongeboren menselijk leven door het invoeren van een zorgvuldige overleg procedure. De betrokken arts die deze medische ingreep tot abortus provocatus zal verrichten, moet verantwoorde vopriichting verstrekken over andere oplossingen van haar noodsituatie dan het afbreken van zwangerschap.

Theoretisch lijkt dit redelijk goed te klinken. In de praktijk zal blijken dat de ingebouwde zekeringen, inderdaad louter theoretisch zijn. Daarvan komt niets terecht.

De abortus-klinieken zijn er om vrouwen te aborteren, niet om sociale, maatschappelijke of financiële problemen op te lossen. Niet alleen in abortus-klinieken, maar ook in vele ziekenhuizen wordt geaborteerd. Hier ligt ook een stuk nood, gewetensnood van hen die medeplichtig worden gemaakt of onder druk tot medeplichtigheid komen te staan.

De vrouw zal steeds weer gewezen moeten worden op de verantwoording die zij heeft t.a.v. haar ongeboren kind dat in haar lichaam groeit en zich gaat ontwikkelen tot een uniek mensenkind.

Bovendien moet de mens de consequenties van zijn daden dragen. Dat er moeilijke en benarde omstandigheden kunnen zijn willen wij zeker niet tegenspreken, maar dat abortus provocatus dè oplossing zou zijn ontkennen wij ten stelligste.

Wij zijn dan ook van mening, dat alles in het werk moet worden gesteld om ongewenst zwangere vrouwen op zodanige wijze hulp te bieden, dat zij van abortus afzien. Wij willen daartoe vrouwen, die in nood verkeren door ongewenste zwangerschap of na verboden abortus, wijzen op instellingen die ook binnen onze kring in het leven geroepen zijn, om ieder die dit vraagt, hulp te bieden.

Onzes inziens is hetgeen het wetsvoorstel beoogt in flagrante strijd met Gods bedoeling met menselijk leven en bovendien in strijd met de verklaring van Geneve, in 1948 aangenomen door de Wereld Gezondheids Raad, als met de Universele verklaring van de Rechten van de Mens, eveneens van 1948. In beide verklaringen wordt gesproken over eerbied voor en recht op het menselijk leven.

We beseffen terdege, dat abortus provocatus niet een op zichzelf staand feit is, maar een onderdeel in een zeer zorgelijke ontwikkeling, nl. de vermaterialisering van het leven. Het leven, de mens, is dan niet meer een uniek 'iemand' maar 'iets', waarvan men zich desgewenst ontdoet, om het even of dit nog-nietgeboren leven is (dat heet dan: waarde-vrij). of het oude gebrekkige imbeciele leven, dat 'waarde-loos' zou zijn. Toegeven aan het één betekent de weg openen voor het ander.

Wij vrezen dat de gehele West Europese Cultuur degenereert. Zedenverwildering, gezagsondermijning enzovoort nemen hand over hand toe. Wij verwachten dat onze overheid de banier van de gerechtigheid en eerbied voor alle leven hoog zal houden, als dit niet zo zal zijn, wat onze God verhoede, wordt het leven ondragelijk.

Meer dan 2500 jaren geleden klaagde de profeet Jeremia dat er in het land Israël een verschrikkelijk en afschuwelijke zaak geschiedde. Hij constateerde echter dat het volk dit gaarne zo zag. Als profeet werd Jeremia geroepen het Woord van God te verkondigen. 'Zou Ik , over die dingen geen bezoeking doen? ' Spreekt de Heere. Jer. 5 : 29-31. Blijkbaar is de situatie van 600 voor en 2000 jaren na Christus niet zo bijster veel veranderd.

Wij voelen ons geroepen met klem u te smeken, niet alleen in ons belang, maar in het belang van onze zusters, die het leven dat zij in zich dragen op een mens onwaardige wijze laten vernietigen, al het mogelijke te doen, aanvaarding van het wetsvoorstel te voorkomen.

Ook voelen wij ons geroepen u dringend te wijzen op de plicht die u als overheid heeft alle leven te beschermen en door wetgeving en wethandhaving de eerbied voor het leven bij het volk in te prenten.

Het is voor volk en overheid een erezaak het op te nemen voor het recht der weerlozen. Moge de Heere u de wijsheid geven zodanige beslissing te nemen dat.God niet van Zijn eer beroofd wordt en uw besluit zijn zal tot Zegen van u en ons gehele volk.

Namens de Bond van Nederlands Hervormde Vrouwenverenigingen op Gereformeerde Grondslag verblijven met de meeste hoogachting:

A. C. Meijwaard-Fuite, presidente;

W. Franken-van Daatselaar, secretaresse;

T. A. van Bemmel-Mosterd, penningmegsteresse.

Impressies

Hier volgen nog enkele indrukken van het bezoek aan de Eerste Kamer voor de hearing n.a.v. het abortus wetsontwerp van de Ministers Ginjaar en De Ruiter.

De hoorzitting begon om 10.30 uur en eindigde 's avonds half acht.

Per organisatie was 20 minuten beschikbaar en daar werd strikt de hand aan gehouden. Er waren 24 aanvragen, waarvan 7 van 'links' en 17 van 'rechts'.

Het was een 'besloten' zitting, wat voor ons erg jammer was, omdat we elkaar graag wilden horen. Alle leden van de vaste commissies voor Justitie en voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne plus hun vervangers waren aanwezig.

De ontvangst was bijzonder prettig.

Van de vrouwenbonden was onze bond het eerst aan de beurt. 2-2.20 uur. Mevr. Meijwaard had voor haar stuk precies 15 min. nodig. Eerst was het nog wat rommelig, maar al snel werd het rustiger en werd er aandachtig geluisterd. Toen ze klaar was gaf de voorzitter gelegenheid tot vragen stellen. Dat leek ons wel moeilijk, want we waren door de heer K. Meuleman (1e Kamerlid voor de S.G.P.) al voorbereid dat er 's morgens heel vervelende vragen gesteld werden en in 5 min. kan er heel wat gevraagd worden. We hadden ons voor niets ongerust gemaakt, want er kwam geen enkele vraag.

Na ons was de Chr. Geref. vrouwenbond (mevr. Westerterp). Zij kreeg wel vragen, o.a. of één en ander wel met de achterban doorgesproken was.

Mevr. B. W. Hulsman, die voor de Ger. Gem. vrouwenbond het woord voerde had precies 20 min. volgepraat. Hoewel er toch nog gelegenheid gegeven werd, kregen ze geen vragen meer.

Ds. W. C. Hovius en dr. v. d. Brink, die er namens De Schuilplaats waren en ook ds. Stoutjesdijk kregen vele vragen op zich afgevuurd (...)

Heel erg fijn was hef dat namens de Geref. Bond ds. H. Visser kwam. Hij was nog net op tijd om met ons naar binnen te mogen. Dat hij er was hebben wij, en ook de dames van de andere bonden heel erg op prijs gesteld. Sterk voel je dan de band, die ons allen bindt. Voor hij om ca. 4 uur wegging heeft hij met ons de Heere gedankt voor de kracht die Hij aan allen die het nodig hadden gegeven heeft.

Later hoorden we nog van de heer Meuleman, dat de toespraak van mevr. Meijwaard erg veel indruk had gemaakt. Zelfs progressieve leden hadden gezegd dat dit toch heel iets anders en veel waardiger was dan wat ze vanmorgen van 'die rooie vrouwen' te horen hadden gekregen.

De heer v. d. Jagt (G.P.V.) noemde het 'een indrukwekkend betoog' en dat was volgens hem ook de reden dat zij geen vragen te beantwoorden kreeg.

Mevr. W. Franken-v. Daatselaar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen