Boekbespreking

Günther Eisele en Reinheid Lindner, Hulp voor helpers, omgang met mensen in geestelijke nood, in serie pastorale handreiking, vertaald door ds. H. J. Teutscher Voorhoeve, Den Haag, 1976.

Dit boekje probeert kerkeraads-en gemeenteleden wat handreiking te geven om mensen in nood te kunnen helpen. Het gaat allereerst om de techniek werkelijk tot een gesprek met de ander te. kunnen komen. Een duidelijk pleidooi wordt gevoerd voor de 'invoelende methode', die niet dirigeert. Ingegaan wordt op de begeleiding van stervenden. Besproken wordt de moed om rouw te dragen. In het hoofdstukje 'hulp bij psychisch lijden' wordt opgemerkt dat bij sterke vormen alleen vakkundigen kunnen helpen. Vaak zullen we geen pasklare antwoorden kunnen of zelfs mogen hebben; wat is laten uitpraten, luisteren ongelofelijk belangrijk!! Zelf kunnen We niet buiten 'het gesprek met God' als we willen helpen. De auteurs zijn beiden pastores, die uit ervaring spreken en toch ook de oplossingen niet maar voortoveren. Dat maakt hun boekje indringend en eerlijk, al behoeven we het niet in alles met het eens te zijn.

Prof. dr. R. Bijlsma, De Doop, in de serie 'Gemeente van Christus nu', uitgegeven bij Kok, Kampen, 1977.

De hooggeleerde auteur, die een twintig jaar geleden deed verschijnen 'de doop in het pastoraat' heeft opnieuw over dit sacrament een boekje gepleegd. De theologische discussie stond sindsdien bepaald niet stil. Karl Barth kwam met zijn opvattingen. Binnen de gemeente zelf veranderden zienswijzen. Als onbijbels wordt afgewezen de tegenstelling kinderdoop óf volwassendoop. Belangrijk zijn de relaties: doop en geloof, doop en leven. Uitvoerig aandacht krijgt 'de doop in de bijbel'. Historisch is deze gegrond in de proselaten-doop, in vergelijking waarmee de doop van Johannes wezenlijk nieuwe trekken bevat. Maar is de christelijke doop als 'doop van geloof' te stellen tegenover die van Johannes als 'doop der bekering'. Is er beslist in Handelingen 19 sprake van 'overloop'? De auteur verzet zich tegen 'dopen van al wat in het doophuis komt", en tegen de term 'gedoopte natie'. Massa-motief en individualisme bedreigen de bijbelse doop. De term 'doper in' (de naam van) betekent 'dopen ergens naartoe, naar binnen, in de gemeenschap van Christus'. Een harte wens van de auteur is de catechumenedienst, eventueel hun doop. Dit heeft duidelijk consekwenties voorde avondmaalsviering met jongeren (kinderen). Bij het hoofdstukje over doop en pastoraat, toegespitst op het onderricht, mis ik bij de bijbele achtergronden die van de noodzaak van de nieuwe geboorte, zo duidelijk en bijbels verwoord in het klassieke doopformulier. Is er geen sprake van doopoverschatting als ermee wordt ingestemd, dat een moeder haar kind troost met: 'je bent gedoopt, mijn kind, vertrouw erop dat je ook een schaapje bent van Gods grote kudde'. Wij hebben als ouders wat anders en heel wat meer tegen onze gedoopte kinderen te zeggen! De drie concept doopformulieren vind ik persoonlijk wel een verschraling van de bijbelse boodschap. Heel veel wordt ons in dit boekje geboden. In verschillende opzichten deel ik de visie op de gemeente, de kinderen, de doop evenwel niet.

W. Chr. Hovius

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen