Arbeid ten dienste van verslaafden

Ruim een jaar geleden werd door de IZB op bescheiden wijze enige arbeid ten dienste van verslaafden ter hand genomen. Over deze arbeid wil ik u graag iets meer vertellen. Het is niet onmogelijk dat u, in uw direkte omgeving, in aanraking komt met jongeren en ouderen, die verslaafd zijn aan alkohol en andere drugs. De alkohol - en in mindere mate de drugproblematiek - heeft een plaats in de christelijke gemeente.

Het is belangrijk dat de verslaafde naaste een helpende hand wordt toegestoken. Is men eenmaal verslaafd aan alkohol of andere drugs, dan is de weg naar herstel zonder hulp veelal niet te vinden. Men is slaaf van de alkohol, slaaf van heroïne, met alle gevolgen van dien.

Bij velen van ons leeft de neiging hen met de vinger na te wijzen. We herkennen dan onvoldoende de nood, waarin de naaste is terecht gekomen.

Hiermee wil ik niet zeggen dat alkoholmisbruik niet erg is, integendeel. Helaas zijn we er vaak mede schuldig aan. Hoe vanzelfsprekend en geaccepteerd is alkoholgebruik in de christelijke gemeente, hoe vanzelfsprekend wordt deze drank gepresenteerd. Regelmatig gebruik kan misbruik in de hand werken. Ik hoop dat de aanwezigheid van de verslavingsproblematiek in de christelijke gemeente een alarmsignaal is om persoonlijk alkoholgebruik te onderzoeken. Om u af te vragen of u en uw gezin op een verantwoorde wijze met genotmiddelen omgaan. Matigheid, met name in de christelijke gemeente, is gewenst. Misschien terwille van de ander zelfs wel geheelonthouding.

Wat doet de IZB?

Na een periode van oriënteren, zowel theoretisch, als naar hulpverlenende instanties, ben ik tot de konklusie gekomen dat met name de kerken weinig hulp bieden aan de verslaafde medemens, in tegenstelling tot de 'vrije groepen'. Bij het verlenen van hulp lijkt enig zicht op de verslaafde en zijn wereld gewenst. Dit inzicht, noem het deskundigheid, moet niet een uitvlucht zijn om de hulpverlening aan anderen over te laten.

Trouwens, aan het verslaafd zijn gaat een lange periode vooraf. In die tussenliggende periode kunnen we veel onheil voorkomen. Mede daarom menen wij dat voorlichting over de uitwerkingen en gevolgen van alkohol en andere drugs noodzakelijk is. Niet alleen voorlichting op scholen, aan jongeren, maar ook aan ouderen en ouders. Beiden moeten geïnformeerd worden.

Op deze wijze hopen we te bereiken dat jongeren in hun thuissituatie horen spreken over de gevaren, verbonden aan alkohol-en ander druggebruik; dat zij leren op een verantwoorde wijze met alkohol, tabak, etc. om te gaan. Daarnaast geef ik mondeling of schriftelijk informatie aan mensen, die met verslaafden in aanraking komen, denken te komen, of zelf informatie en voorlichting gaan geven in de gemeente.

Een enkele keer geef ik aanwijzingen op welke wijze een verslaafde geholpen kan worden. Regelmatig komen vragen binnen om direkte hulp aan verslaafden. Eigenlijk heb ik een verwijzende funktie, dat wil zeggen dat ik de verslaafde verwijs naar betrouwbare hulpverlenende instanties. Dit laatste blijkt in de praktijk niet altijd mogelijk te zijn. Meestal ga ik op de vraag om hulp in. Deze kontakten kunnen, resulteren in een opname van de verslaafde.

Een belangrijke vraag is - naar welke instanties we de drugverslaafde, de alkoholist, verwijzen. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan die instanties, waar naast het leren leven zonder alkohol en andere drugs, de hulpverlener het Evangelie als leidraad voor zijn handelen heeft. We mogen de verslaafde immers hoop geven en zeggen dat genezing, verlossing van verslaving, mogelijk is door de Heere Jezus Christus.

Hij heeft immers de boze overwonnen en stelt slaven in vrijheid.

Afhankelijk van de ernst van de verslaving, de thuissituatie en het willen van de verslaafde, wordt besloten tot opname. Soms wordt verwezen naar, of de hulp ingeroepen van de AA, een groep van anonieme alkoholisten. Vele alkoholisten worden door deze groep geholpen.

Naast het geven van voorlichting, het verstrekken van informatie en verwijzen, i.e. hulpverlenen, willen we ons richten op het instrueren van de plaatselijke gemeente. We hopen dit op de volgende wijze te realiseren: In de plaatselijke gemeente willen we een aantal vrijwilligers bijeenbrengen; we hopen in die groep aan te treffen diakenen, jeugdwerkleiders, onderwijzend personeel en andere vrijwilligers, die zich willen inzetten voor verslaafden of bedreigde jongeren. Wij willen deze groep instrueren door hen een 'kursus' aan te bieden. Een kursus, verspreid over X avonden, waarop de groep geïnformeerd wordt over de verslavingsproblematiek en wat zij persoonlijk en als groep kunnen doen. Deze groep krijgt een informatieve, preventieve, verwijzende / hulpverlenende taak binnen het geheel van de gemeente. In een tweetal plaatsen denken wij DV september 1980 te beginnen met de kursus. Daarnaast willen we omzien naar 'pleeggezinnen', waar jongeren, indien nodig, tijdelijk een thuis kunnen vinden.

We hopen dat deze gezinnen er zijn en dat zij zich bereid verklaren om zonodig een jongen of meisje voor korte of langere tijd te begeleiden. Misschien kunt u, die dit leest, ons van dienst zijn.

Op deze wijze proberen we het werk ten dienst van verslaafden vorm en inhoud te geven. Mochten er onder u vragen leven inzake voorlichting of mogelijkheden tot hulp, wilt u zich dan richten tot ons bureau? Telefoonnummer:033-11949.

Corrie van den Berg, medewerkster van de IZB ten dienste van verslaafden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen