Uitstel

De treurwilg is de eerste onder al de bomen
om ons te melden dat het voorjaar is gekomen;
hij slaat een sluier om van 't allereerste groen
en maakt van elke twijg een feestelijk festoen.

Als ik daar zo naar kijk, begint mijn hart te zingen;
de winter is voorbij met zijn beslommeringen!
De lucht erachter spant een tent van blauwe zij
en witte wol van wolkjes zweeft er traag voorbij.

Ondanks zijn naam staat nooit een treurwilg echt te treuren
hoe zou hij ook, omringd door al die prille kleuren!
De vogels dragen druk hun bouwmateriaal
en oefenen gelijk de wijs van een koraal.

O Heer, ik dank U dat ik dit weer mag beleven,
en dat U ons nogmaals een voorjaar wildet geven!
't Kon 't laatste wel eens zijn, want ergens dreigt de Bom,
en als die openbarst, komt heel Uw schepping om.

Ik weet wel dat er dan een nieuwe voor zal komen
die schoner zijn zal dan de schoonste in mijn dromen;
maar, ach, gedenk de mens, zijn kinderen en vee,
en draag hen uit genade nog wat langer mee!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen