De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

6 minuten leestijd

De Gereformeerde Zendings Bond bestaat dit jaar 80 jaar. Feliciteren, als het gaat om een bond, die evenals de Gereformeerde Bond in feite in noodverband is, doen we maar niet. Wel wensen we de G.Z.B, alles toe wat nodig is om ook in de komende jaren aan zijn doelstelling om aan de verbreiding van het evangelie ver weg gestalte te geven, te werken. Uit het nummer van Alle den Volcke, dat aan 80-jaar-GZB is gewijd, nemen we het volgende over:

Enkele weken geleden namen we in deze rubriek iets over uit het boekje van Henk de Jong, getiteld 'Predikheren en kerkeknechten'. Het ging over het diakonaat in het verleden. In Diakonia, het orgaan van de Generale Diakonale Raad in de Nederlandse Hervormde Kerk, troffen we nog de volgende aardige passage aan:

'Wilde de diakonie behoeftige leden der gemeente ondersteunen, dan moest zij over geld beschikken. Niet van het begin af werd dit geld door middel van kerkcollecten verworven. Soms leverde het kerkegoed voldoende op voor ondersteuning der armen. In de steden waren wel collecten nodig. Aanvankelijk gebeurde dat bij het uitgaan van de kerk, hoewel de diakenen in Arnhem in 1609 aan de kerkeraad vroegen om gedurende de middagbeurten, die altijd zeer druk bezet waren (!), tijdens de preek te mogen collecteren, daar zij anders wegens het gedrang bij de uitgang niet iedere offervaardige konden bereiken.

De vraag was toen weer of het collecteren met open schalen of in zakjes moest gebeuren. Daarover is veel verschil van mening geweest. De Utrechtse dominee Jacobus Hinlopen redeneerde als volgt: een schaal werkt de zonde der eerzucht in de hand, maar een zakje bevordert de zonde der gierigheid. Het is moeilijk te zeggen welke zonde het ergst is. Laten we dan maar kiezen voor de zonde die het meeste voordeel oplevert, de eerzucht. Dus de schaal!

Bij de meeste gemeenten werden de zakjes favoriet. Te Rossum begonnen de diakenen in 1686 met twee 'buijltjens' te collecteren. Te Hemmen gaf de ambachtsvrouwe in 1742 'een zeer fraay flueel collecteer sakje' cadeau. Bij de doopsgezinden te Alkmaar schafte men in die tijd 'trypte sackjes' aan. Wanneer Wulfert Floor 'oefeningen' hield in zijn boerenschuur, werden de aanwezigen verzocht hun gaven in een daartoe opgehangen klomp te deponeren. Zo bleef men in stijl.

Toen ds. C. Pieneman in 1906 afscheid nam van de Gereformeerde Gemeente onder het Kruis te Rotterdam, zei hij tot de diakenen: 'Mocht gij er toe verwaardigd worden, door het stof heen te dienen en zo de ingewanden der heiligen te verkwikken. Mocht gij door de offervaardigheid der gegoeden er altijd toe in staat zijn, de armeren rijkelijk wel te doen.'

Die steun van de gegoeden hadden de diakenen hard nodig, omdat er altijd nood te lenigen viel. Speciaal de zorg voor weeskinderen en ouden van dagen lag de diakenen na aan het hart. Daaraan herinneren nog de voor deze groepen bestemde tehuizen, die vaak in de vorm van beeldhouwwerk of opschrift de aandacht van voorbijgangers trokken. Op een Wees-en Oudeliedenhuis te Makkum stond:

' Hier wordt d' ellendige ouderdom
Met hulp en voedsel beweldadigd,
De wees zoo teer beklaagd alom,
In zijn behoefte mild verzadigd.
Dat dan met open hart en hand
De menschenliefd' dit huis gedenke
En aan der armen droeven stand
Haar zegenrijke gave schenke.

In de hal van het huis hing een zwart bord met opschrift 'Lees eens wat hierachter staat'. Draaide de bezoeker het bord om, dan las hij als vervolg 'Gedenk der armen eer gij gaat'. En een collectebus bij het bord verschafte de mogelijkheid om deze wenk op te volgen.'

***

'Op weg met de ander', zo heet het kersverse contactblad van de hervormd-gereformeerde vereniging van en voor gehandicapten. Enkele maanden geleden werd deze vereniging, voortkomend uit het vacantiewerk van de Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op g.g., opgericht. Ds. H. Harkema (Brake!) werd voorzitter, mr. J. P. de Man (Sprang-Capelle) secretaris. Dit eerste nummer geeft voornamelijk een impressie van de oprichtingsvergadering. Dit eerste nummer smaakt intussen naar meer. Het blad heeft een goede uitvoering. Het adres van het secretariaat is: mevrouw Stoutjesdijk, Julianastraat 5, Harskamp. We vertrouwen erop dat dit blad en de vereniging veel voor onze gehandicapten mogen betekenen.

***

Het Israël Comité Nederland (ICN), waar ook in het comité van aanbeveling zitten ds. H. G. Abma, ds. J. H. Velema, dr. C. Rijnsdorp, mr. M. W. Schakel, prof. dr. J. W. van Hulst en prof. dr. 1. A. Diepenhorst, deed een oproep uitgaan 'Koop een bloembol voor Jeruzalem'. De tekst ervan luidt:

'In maart jl. is het een definitief feit geworden: de Nederlandse ambassade in Israël is verplaatst van Jeruzalem naar Tel Aviv. Vele Nederlanders zijn verontwaardigd over de laffe houding van 'onze' regering om te zwichten voor het Arabische oliewapen en de meeste Israëlies zijn diep teleurgesteld, omdat ook Nederland, eens hun grootste vriend, hen nu in de steek laat en onder druk van dat Arabische oliewapen, Jeruzalem niet aksepteert als hoofdstad van Israël. Recent heeft de Nederlandse regering deze houding nog eens nadrukkelijk onderstreept, door zelfs haar consulaat uit Jeruzalem weg te halen. Het gevoel van solidariteit heeft in Israël een gevoelige klap gekregen door deze beslissingen.

Het Israël Comité Nederland wil deze schade herstellen en het gevoel van solidariteit terugbrengen, waardoor de Israëlies gekonfronteerd worden met het feit, dat zij toch nog een aantal vrienden hebben in deze voor hen zo bedreigende wereld. Tevens wil het Israël Comité Nederland hiermee een protest uiten tegen de beslissing van de regering, haar ambassade en consulaat te verplaatsen.

Het Israël Comité Nederland wil dit jaar 100.000 bloembollen verzenden naar Jeruzalem. Schoolkinderen zullen ingeschakeld worden bij het planten van 'onze' bollen op tal van plaatsen in de stad. Wanneer men dan in maart 1982 (en de daarop volgende jaren) door Jeruzalem loopt, wordt men gekonfronteerd met deze uiting van solidariteit, die Nederland toont met Jeruzalem als hoofdstad van Israël.

Bovendien zullen in het 'Liberty Bell Park' (centrum van Jeruzalem) dan in tulpen, hyacinthen en narcissen de Nederlandse en Israëlische vlag naast elkaar bloeien als teken van verbondenheid.

U kunt uw solidariteit met Israël én uw ontevredenheid over de beslissing van onze regering uiten, door nu bloembollen te kopen.

1 bol kost (inklusief verzending, etc.) f 0, 80. Maak uw bedrag over op postrekening 3190896 t.n.v. Penningmeester ICN te Heerjansdam, onder vermelding van 'Bollen voor Jeruzalem’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 juli 1981

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 juli 1981

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's