Stromen des Geestes

Een bron van troost is het, dat er geschreven staat: Ik zal water gieten. Let vooral op het woordje 'Ik'. Het woord 'Ik' komt in het boek Jesaja dikwijls voor. Aan dit woord hangt onze zaligheid. Als wij met ik beginnen, dan komt er bitter weinig van terecht, zeker wat betreft onze zaligheid. Al onze werken lopen op niets uit. Wij leren de kinderen dat het niet netjes is om met ik te beginnen, maar wij beginnen steeds met ons eigen ik en niet met God, de ware Levensbron.

Wat een zalige troost, dat de Heere God met 'Ik' begint. Want waar de Heere zelf begint, daar komt het ook tot een goed einde. Daaraan behoeft niet getwijfeld te worden door ongeloof. Hij spreekt en het is er. Hij gebiedt en het staat er. Alleen de Heere kan en mag in Zijn spreken met Ik beginnen.

De Heere getuigt immers van Zichzelf: 'Ik ben de Eerste en de Laatste en behalve Mij is er geen God'. De Heere is dan ook de Bewerker van onze zaligheid, van het begin tot het einde toe.

Wat betekent dit voor ons? Dat betekent dat wij onze zaligheid enkel en alleen van de Heere moeten verwachten en van niemand anders. Op de Heere alleen moeten wij ons vertrouwen stellen. Van Hem moet het heil komen. Uit de hemel moeten de stromen van Gods Genade door de Geest neerdalen op de dorstigen.

En de Heere wil dit ook gewis en zeker doen. Ik zal water gieten op de dorstigen en stromen op het droge. Dorstige mensen hebben water nodig, anders komen ze om van dorst.

Een oosterling, vooral een woestijnbewoner, weet veel beter dan wij wat dorst lijden betekent. Maar misschien hebt u zelf ook wel eens hevige lichamelijke dorst geleden, bijv. bij ziekte, na een ernstige operatie. Wat verlangde u toen naar water. U wilde drinken en nog eens drinken. Zo kan er een hevige lichamelijke dorst zijn.

Een persoonlijke vraag: Kent u echter ook die geestelijke dorst, de dorst naar het heil des Heeren? Verlangt u daar ook zo sterk naar? Of is er bij u alleen een dorst naar de wereld en haar begeerlijkheden? Wat bent u dan onge­lukkig. Doch het kan allemaal anders worden, omdat de Heere Zijn Geest heeft uitgestort en wel in rijke mate. De Heilige Geest schenkt u een dorstig en behoeftig hart, een hart dat uitgaat naar Jezus Christus en Zijn gerechtigheid. De Heilige Geest wil u ook verzadigen met het heil in Christus. U zult dan rust vinden, in dat rijke verzoeningswerk van Jezus Christus.

Nu is het zo dat de gelovigen, zolang zij in dit aardse leven zijn, blijven dorsten naar het volle heil. Zij hebben reeds hun dorst mogen lessen en verzadiging gevonden in Jezus Christus, maar telkens weer opnieuw moet hun hart vervuld worden.

Daarom hebben zij zo'n behoefte aan het Woord van God. Zij kunnen niet meer buiten het Woord van God leven. Het Woord van God is voor hun het levende water om hun dorst te lessen.

De zondagen zijn gelijk oasen in de woestijn. Zij mogen dan met volle teugen drinken uit de waterbronnen van Gods Woord. En daardoor worden zij opnieuw verkwikt en gesterkt op hun levensweg. Zo trekken de gelovigen door deze wereld heen, als pelgrims op reis naar het hemels vaderland, waar zij zullen aankomen bij de eeuwige waterstromen. Daar worden zij verzadigd met het volle heil.

Mag dit verlangen er bij u zijn? Of moet u bekennen dat bij u alles even doods en dor is? Wanhoop niet, als alles in uw hart koud en ongevoelig is, want de Heere heeft beloofd dat Hij stromen op het droge geeft. De stroom des Geestes zal in uw hart vloeien en u zult huppelen van zielevreugd. Uw hart zal weer branden van liefde en ijver tot de Heere en Zijn heilige dienst.

De Heere gedenkt aan u en aan uw kinderen en kleinkinderen. Ik zal Mijn Geest op uw zaad gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen.

Wat zal het een grote vreugde zijn, als er een jong Godvrezend geslacht mag opgroeien tot eer en verheerlijking van God, een geslacht dat mag profeteren van de naam des Heeren. Wat zal dat toch rijk zijn!

Dan gaat alles weer bloeien tot Gods eer. Alles komt te staan in volle lentepracht.

Een mooi gezicht is het als een droog en dor landschap door de neerdalende regen gaat bloeien. De bloemen spruiten uit tussen het gras, ja zij spruiten uit als wilgen aan de waterbeken.

Komt, laat ons verwonderen over de rijke ga­ve van Gods Geest. Ook nu in onze tijd wil de Heere Zijn Geest in overvloedige mate uitstorten. Laten we er veel om vragen. Wij kunnen toch nooit teveel van de Heere verwachten. De Heilige Geest drijve ons naar de binnenkamer om te bidden voor land en volk. En op het smeekgebed wil de Heere naar Zijn belofte nog grote wonderen doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen