De overwinning

In het donker van de nacht sluipen twee Israëlieten naar het legerkamp van de Midianieten. Ze horen soldaten met elkaar praten. Kun je horen wat ze zeggen? St! Luister eens. Ze hebben het over hén! Ik droomde, zei de een, dat een geweldig gerstebrood als een steen ons kamp binnenrolde en een tent vermorzelde. Alles ging eraan. Wel, zei de andere soldaat, dat moet Gideon voorstellen. Kameraad, wij verliezen het van Gideon en van Gideons God! Toen hij dat hoorde verdween de vrees van Gideon als sneeuw voor de zon. Hij dankt God: Loof Hem, die uw bevende vrees zal beschamen. Dan gaat hij snel terug naar dat kleine groepje van 300, die het moeten opnemen tegen de overmacht van 135.000.

Maar het getal is niet belangrijk meer. God heeft al voor de overwinning gezorgd. Dat is nu de wondere werking van de Heilige Geest in het hart van Gideon. Als ons verstand zegt dat het nooit wat wordt, als vrees en angst ons in een wurgende greep dreigen te verstikken, dan breekt de Here door de angst heen en geeft Hij ruimte. Wie zonder God leeft, kan dat niet verstaan. Maar het geloof ziet het en leeft ervan.

Staat op, zegt Gideon, want God heeft de vijand in onze macht gegeven. Hij mag al getuigen van de overwinning voordat de slag begint.

Misschien denkt iemand: wat bloederig allemaal. Is dat nu de bedoeling van de Bijbel, al dat vechten? Vergeet dan niet: het is niet een willekeurige strijd tussen twee volkeren. Het is het volk Gods tegenover de heidenen. Het Koninkrijk Gods tegenover het rijk der duisternis. Alleen in dat licht mogen we deze geschiedenis verstaan.

Als Gideon zegt dat de Here ze in hun macht gegeven heeft, dan is dat een voorspel van de overwinning van Christus op Paasmorgen. Hij volbracht wat er te doen was op de heuvel van Golgotha. Daarom triomfeerde Hij op de morgen der verrijzenis: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Daarvan mag Gideon nu reeds iets ervaren, eruit leven en erop vertrouwen.

Moet het ons daarom ook niet te doen zijn? Vertrouwen op de Here alleen? Op Zijn volbrachte werk. Zijn overwinning? Dat is zo moeilijk. Als we vanuit onszelf redeneren, komen we er nooit uit. Maar God gaat Zijn eigen gang. Hij snijdt alle mogelijkheden bij Gideon af. Niet zóveel mensen, neen, slechts een handjevol. En dan toch overtuigd worden van Gods overwinning. Bij Gideon is dat ook een hele weg: Eerst: Ik moet... Langzamerhand: de Here zal... Tenslotte: De Here hééft...  Gods goede Geest bestierde Gideons schreden en leidde hem in een effen land. Als we zo mogen leven, dan kan het nooit tegenvallen. We mogen immers weten dat de aardse strijd uitloopt op de hemelse overwinning.

Behoef je dan zelf niets meer te doen? Neen, er staat in de bijbel zo'n mooie tekst: In God zullen wij kloeke daden doen en Hijzelf zal onze tegenstanders vertreden. De overwinning is van God. Maar tegelijk worden wij opgeroepen om de goede strijd des geloofs te strijden. Gideon gaat ook wat doen. Mannen, zegt hij, we gebruiken een list. Goed opletten... Heb je het goed gehoord... ? Niet verder vertellen...!

En dan omstreeks middernacht trekken er drie groepjes van 100 het veld in. Elke groep gaat naar een kant van het vijandelijke kamp. Ze hebben een fakkel verborgen onder een kruik in de ene hand. Een trompet in de andere hand. Als ik een trompetsignaal geef, zegt Gideon, dan moeten jullie allemaal tegelijk ook blazen. Sla op het zelfde moment de kruiken kapot, zodat de vijanden wel 300 fakkels zien branden. Dan denken ze natuurlijk: achter elke fakkel en achter elke trompet staat niet één man, maar wel honderd! Roep meteen: Vóór de Here en vóór Gideon. Het zwaard van de Here en van Gideon.

Zal dat niet een te groot waagstuk zijn? Ze sluipen dichterbij. Alles is doodstil. En dan ineens: Horen en zien vergaat de Midianieten. Trompetten, fakkels, krijgsgeroep. Ontzettend, wat schrikken die mensen, 't Is net als een brandend huis in de nacht. Je weet niet waar je heen moet. Paniek allerwege, ook bij de vrouwen en kinderen. Ja, ze slaan en steken zelfs op elkaar in. Ze doden elkaar.

Is dat niet merkwaardig? Wat deden de Israëlieten dan? Ik dacht altijd dat die erop in hakten. Welnee. Leest u maar eens goed. De Israëlieten deden niet zoveel. Eigenlijk helemaal niets. Ze stonden en bliezen op de trompet en staken hun fakkels omhoog en schreeuwden. Maar ze deden geen stap van hun plaats. Ze staken geen hand uit om te slaan. Vindt u dat geen wonder? Het ging eigenlijk net als bij Jericho. Daar liepen de mensen om de muur en bliezen op de bazuin. Verder niet. Toch vielen de muren in puin. Ja, dat is alles wat ze deden: Staan en roepen! Roepen: Voor de Here en voor Gideon. Voor de Here en Zijn geroepene. Dat was hun taak en daarmee werd de strijd gewonnen.

Kijk eens naar de situatie van tegenwoordig. Wat moet de kerk doen? Aan alle kanten wordt gevraagd om meer aktiviteiten. We moeten dit doen en dat! Telkens is er sprake van weer nieuwe experimenten. Zou het daarvan moeten komen?

Wat is het goed om dit prachtige bijbelgedeelte op ons te laten inwerken. Luister eens goed. Waartoe worden wij geroepen? Wat is onze opdracht als predikanten, als ouderlingen, als zendelingen en evangelisten? Prediken: Jezus Christus heeft overwonnen. Staan en roepen: Voor de Here en Zijn Gezalfde Jezus Christus. Op de preekstoel, maar ook in het gezin en waar we ook gesteld zijn.

Moet je het daarmee doen? Ik dat niet wat mager? Ja, 300 tegen 135.000 is niet veel. Maar wie gelooft, zal niet bedrogen uitkomen. Hij, de Here, kan en wil en zal zelfs bij het naderen van de dood volkomen uitkomst geven. Zullen we daarop vertrouwen?

Wij denken vaak dat het van óns moet komen. Maar het komt van de Here, en van niemand anders. Hij is de Machtige en Zijn machtig' arm beschermt de vromen. Dat maakt ons niet lui en gemakzuchtig. Beslist niet. Kijk maar naar Gideon. Maar wel hoopvol ondanks onze kleine kracht.

Hebt u er ook wel eens op gelet dat de vijanden elkaar dood slaan? Dat is wat!

Eerst leken ze zo onoverwinnelijk. Maar uiteindelijk waren ze verdeeld. Ze gingen tegen elkaar in. Ze bleken dus veel zwakker te zijn, dan de Israëlieten eerst hadden gevreesd. Wat zien we? De zonde kan niet samenbinden, allen de genade. De Here zette hen tegen elkaar op. Je kunt zo bang zijn voor hen. Als het erop aan komt, valt het soms zo geweldig mee. Hebt u dat ook wel eens ervaren?

Als wij maar staan in de Naam des Heren. Zwak in onszelf. O ja, dat wel. Wij zijn per slot van rekening ook als de aarden kruiken, die gebroken worden. Zullen we dat steeds opnieuw beseffen als ambtsdragers en gemeenteleden?

Als we de fakkel van Gods waarheid maar laten lichten in het duister van de wereldnacht. Als we de bijbel maar opendoen in het gezin. Leest u er in met uw kinderen? Laat het Woord spreken. U kent toch wel die uitdrukking: 'Werp het Woord er maar in en het zal zijn werk wel doen.'

Zeg eens eerlijk: Hebt u er vertrouwen in, als ouderling, als predikant, als vader en moeder van uw gezin? Durft u het ermee aan? Bedenk dan: De overwinning is in beginsel behaald. Toen, bij het kruis op Golgotha, waar Christus de smartelijke dood stierf om zondaren zalig te maken. Toen, op de morgen van Pasen. Weet u: 't is alleen nog wachten op de grote dag dat iedereen het zal zien. De vijand zal het verliezen, hoe sterk hij ook mag lijken.

Weet u wanneer we daaraan iets hebben? Als wij met onze strijd aan het eind zijn. Niets meer verwachten van onszelf. Verstaan hoezeer we arme zondaren en schuldige mensen zijn van onszelf. Beseffen: wat heeft de Here veel met óns van doen. Dan kun je alleen nog maar bidden: Vergeef mijn schuld. Verzoen mijn zonden. Laat me afhankelijk zijn van genade alleen. Weet u, dan zal de Here de vijand ook in uw leven verslaan, hoe sterk hij zich ook tegen u en in u mag roeren. Gods Heilige Geest zal kracht doen, zodat u persoonlijk en voor uw gezin en voor uw omge­ ving tot zegen zult mogen zijn.

Nu weet u misschien ook wel, dat het bij de één weer anders ligt dan bij de ander. De één is sterker in dit, de ander in dat. Lees het maar eens na in dit schriftgedeelte. Toen de vijanden op de vlucht sloegen, hebben anderen hen gedood. Dat waren de mannen uit Efraïm. Die zeiden later tegen Gideon: Wij zijn een beetje boos dat we niet meededen in die nacht met de kruiken. Dat was een gekrenkte eerzucht. Die kan heel veel kwaad doen.

Moet u eens opletten wat Gideon toen zei: Jullie hebben later de achtervolging ingezet en velen ter dood gebracht. Dat hadden wij nooit kunnen doen, omdat we daarvoor nu weer te gering in aantal waren.

Zo heeft ieder zijn taak en zijn talent. De één loopt voorop, de ander komt wat meer achteraan. De één heeft 5 talenten, de ander maar twee of één. De één durft de strijd wel aan; de ander is een beetje bang uitgevallen. Er zijn geen twee gemeenten gelijk, geen twee predikanten, geen twee gezinnen.

Als we uiteindelijk maar door één Geest worden bezield. De Geest van Christus. Dat we niet anders kunnen dan leven uit Zijn volbrachte werk; uit Zijn overwinning. Dan zullen we niet behoeven te vrezen, al is het moeilijk en donker. Eenmaal komt de grote dag waarop de overwinning voor ieder zichtbaar zal zijn. Achter Christus aan is er overwinning en vrede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen