Globaal bekeken

De Classis Harderwijk zond een schrijven naar het moderamen van de Generale Synode inzake de kernwapendemonstratie van 21 november, waarvoor het moderamen sympathie betuigde. We laten hier de tekst van de brief, die voor zichzelf spreekt, volgen:

'Naar aanleiding van uw schrijven aan de kerkeraden en de predikanten inzake de landelijke demonstratie tegen de kernbewapening te Amsterdam op zaterdag 21 november a.s. meent het Breed Moderamen van onze Classis u het volgende te moeten berichten.

Wij betreuren dat u op deze wijze, als hoogste vergadering van onze Kerk, 'gaarne instemming uitspreekt met het initiatief om deze zeer brede manifestatie te organiseren voor allen, die zich verzetten tegen de modernisering van kernwapens en de plaatsing van kruisraketten op Nederlandse bodem.’

Ons inziens is deze instemming reeds daarom ongelukkig, omdat ze gekomen is op een moment, waarop de organisatoren het onderling bepaald nog niet eens waren over de feitelijke bedoeling(en). Tevens moet het u bekend zijn, dat ook de verschillende politieke partijen t.o.v. deze manifestatie beslist niet eensgezind van gedachten zijn. Dat bijvoorbeeld zekere C.D.A. woordvoerders door de organisatoren geweerd worden.

Belangrijker echter vinden wij, dat deze instemming van uw college betreurd moet worden om reden, dat de leden van de Ned. Herv. Kerk zeer verdeeld denken over de gehele materie van de kernbewapening en derhalve ook over een manifestatie (i.e. een demonstratie) daartegen.

Met name de uitspraak van de Synode in 1978 en de daarna gevolgde pastorale biref hebben ook in de gemeenten van onze Classis heel wat losgemaakt. Vele leden zijn daardoor onaangenaam getroffen. Sommigen hebben hierom zelfs voor het lidmaatschap van de Kerk bedankt. Terwijl vooral een groot aantal leden, dat beroepsmilitair is, grote teleurstelling hierover heeft uitgesproken en met een en ander geestelijk bizonder veel moeite heeft. Door genoemd schrijven inzake de manifestatie, zoals gezegd: demonstratie, in Amsterdam is dit, - blijkens reakties die ons Moderamen uit gemeenten en van kerkeraadsleden heeft ontvangen - , nog weer verhevigd en dreigen meerderen in gewetensnood te geraken. Ons moderamen betreurt dit uitermate en kan niet anders concluderen dan dat het toch wel onzorgvuldig is geweest van uw college om een dergelijk schrijven rond te zenden. Overigens neemt dit alles niet weg, dat ook wij van mening zijn dat 'de bewustwording in de samenleving over deze uiterst belangrijke zaak' gestimuleerd moet worden. Evenwel naar onze gedachte staan, zeker de Kerk, daartoe andere middelen ten dienste dan een manifestatie als deze, waarin men zich vereenzelvigt met andere groepen en personen, die in andere opzichten veel op de Kerk tegen hebben, resp. haar bestrijden.

De opdracht van de Kerk is, o.i. om profetisch, naar het Woord van onze God, de tijd te doorlichten. En in vervolg daarop had het ons beter gedacht, wanneer uw college kerkeraden en predikanten had opgeroepen om in de kerkdiensten deze dingen in de prediking en in de gebeden aan de orde te stellen. Wij mogen immers weten met een almachtig en barmhartig God en Heere te doen te hebben. Welke ook in deze Onze Hulp wil en zal zijn. Helaas komen deze laatste noties niet aan de orde in de oproep van de organisatoren, maar evenmin in uw schrijven.

Wij gevoelen de behoefte hierover onze teleurstelling uit te spreken.

***

Het Nederlands Dagblad meldde, dat een 'hoge Zuidafrikaanse ambtenaar' (dr. J. de Beer), pleitte voor verplichte geboortenbeperking, omdat het geboortencijfer onder de zwarte bevolking 'rampzalig' is. Hier volgt een gedeelte van het N.D. artikel:

‘Volgens dr. De Beer ia aan verplichte geboortenbeperking niet te ontkomen als niet alle bevolkingsgroepen uit zichzelf aan 'gezinsplanning' gaan doen. De volksgezondheidsambtenaar sprak in dat verband zelfs over gedwongen sterilisaties en abortussen. Weliswaar zei hij dit 'uiteraard geen acceptabele bevolkingspolitiek' te achten, maar zo verklaarde hij - 'tenzij alle bevolkingsgroepen vrijwillig aan gezinsplanning doen, zullen toekomstige generaties deze andere, minder plezierige, verplichte maatregelen doen slikken’.

Uitputting

Zuid-Afrika telt op dit moment 28 miljoen inwoners, van wie twintig miljoen zwarten, vier en een half miljoen blanken en de rest kleurlingen en Aziaten. Volgens de gegevens van De Beer bedraagt het geboortencijfer onder de blanken 1,6 op 100 per jaar, onder zwarten 3,5 en bij kleurlingen en Aziaten 2,1. Om de middelen van het land niet uit te putten is een cijfer van 1,8 voor alle groepen het meest ideale, zo meende hij.

Juist de laatste weken hebben verschillende blanke organisaties van uiterst rechts de blanken opgeroepen niet aan geboortenbeperking te doen, maar het blanke volksdeel in Zuid-Afrika te versterken.’

Me dunkt, dat op deze wijze het rassenconflict in Zuid-Afrika niet moet en mag worden opgelost. Hier gaat het om de macht van het geboortencijfer.

***

‘Van geslacht tot geslacht'. Dat is de titel van het boek, dat op 12 november II. werd gepresenteerd ter gelegenheid van het feit, dat de Hervormde gemeente van Giessendam-Nederhardinxveld 250 jaar zelfstandig is. We laten hier iets volgen uit de folder, die terzake werd uitgegeven:

Op 21 juni 1729 werd er door de Staten van Holland en Westfriesland een voor Nederhardinxveld en Giessendam belangrijk besluit genomen. Er werd namelijk toegestaan dat er een zelfstandige Hervormde Gemeente zou worden gesticht, met een eigen predikant.

Toen de datum 21 juni 1979 (250 jaar later) in zicht kwam kreeg de kerkvoogdij van de Nederlands Hervormde Gemeente van Giessendam-Nederhardinxveld een idee. Een idee dat mede werd geboren door toedoen van de heer A. Tromp, president-kerkvoogd van de kerkelijke gemeente Bovenhardinxveld. Deze had namelijk een gestencild boekje doen verschijnen - dat in beperkte oplage werd verspreid - waarin de zelfstandigwording een centrale plaats kreeg toegedacht. De kerkvoogdij uitte het idee door te besluiten een gedenkboek in verband met het 250-jarig bestaan samen te stellen.

Een schrijver werd gevonden in de heer drs. P. den Breejen uit Utrecht. Deze oud-Hardinxvelder - geboren in de Peulenstraat - had altijd al een bijzondere voorliefde voor zijn geboortedorp. Behalve bij de plaatselijke historie - hij is bestuurslid van de Historische Vereniging Hardinxveld-Giessendam - voelt hij zich nauw betrokken bij de kerkelijke geschiedenis.

Medewerking verleenden in het bijzonder de heren K. Leenman, die het kerkelijk archief voor zijn rekening nam, en D. J. de Jong, die op velerlei gebied zijn assistentie verleende.

Na ongeveer 2 jaar van onderzoek en voorbereiding ontstond een gedenkboek, waarin behalve veel kerkelijke ook een stuk plaatselijke historie staat beschreven over Hardinxveld en Giessendam.

De lay-out is verzorgd door de heer E. van Lopik, die in samenwerking met Grafisch Bedrijf Tuijtel B.V., met behulp van ruim 100 foto's en andere illustraties van het geheel een goed boek wist te maken.

De schrijver heeft het boek opgedragen ter nagedachtenis aan alle vrouwen, die op de achtergrond een belangrijke positieve plaats hebben ingenomen in de plaatselijke kerkgeschiedenis, hiet boek is verkrijgbaar:

- op de zaterdagen 14 en 21 november1981 in het Hervormd Centrum, Talmastraat 9 te Hardinxveld-Giessendam, tussen 10.00 en 12.00 uur v.m.

- bij de heer J. de Kok, Kerkweg 80  te Hardinxveld-Giessendam, tel. 01846-3656 (na 18.00 uur).

- bij de heer D. J. de Jong, Spindermolen 24 te Hardinxveld-Giessendam, tel. 01846-5094 (na 18.00 uur).

***

‘Roscam Abbingh vóór Ter Schegget', aldus een stuk in Trouw. Ter Schegget staat opnieuw op een voordracht voor hoogleraar te Leiden 'samen met twee anderen'. 'De vroegere hoogleraar' zette uiteen (voor een Ikon programma, v.d.G.), dat hij oneens is met Ter Schegget over de betekenis van het marxisme, maar hij erkende dat Ter Schegget een ethische richting in de kerk vertegenwoordigt, die authentiek (echt, v.d.G.) is en dat de kandidaat van een hoog niveau is.' Vroegere hoogleraren kunnen wel eens verschillen van standpunt toen ze nog huidige hoogleraren waren. Toen Ter Schegget op een voordracht voor Amsterdam stond zei Roscam Abbingh, vanuit de Commissie voor het Theologisch Wetenschappelijk Onderwijs (TWO), op een synodevergadering, dat Ter Schegget in Amsterdam geen kerkelijk hoogleraar moest worden, niet vanwege zijn (marxistische) ligging, maar omdat zijn methode van theologiebeoefening 'indoctrinair' was. Hij gaf - zo bedoelde Roscam Abbingh dit - geen ruimte voor wetenschappelijke discussie. Hij legde, om zo te zeggen, zijn eigen wil op aan de studenten.

Wat voor Amsterdam tóén ongeoorloofd was is nu kennelijk voor Leiden wel geoorloofd. Hier breekt mij de klomp...!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen