Snelle ontwikkelingen

We leven in het Ik-tijdperk. De mens is zichzelf tot norm. Hij aanvaardt alleen datgene, wat hij zélf acceptabel vindt. Hij moet baas zijn in eigen huis en leven. Naarmate de samenleving verder in de greep van de secularisatie komt zal dit verschijnsel alleen maar verder toenemen. De Schrift en de daarin gegeven geboden (mét een belofte) hebben voor mensen van vandaag in toenemende mate geen zeggenschap meer. We maken ook in de wetgeving democratisch, dat wil zeggen bij de gratie van de helft-plus-één, uit wat goed is voor de samenleving. Zo loopt de politiek achter de ontwikkelingen in het volksleven aan. Wat onder het volk gemeengoed wordt of althans in meerderheid wordt gewenst, krijgt langs de weg van de democratie kracht van wet.

Niet zodra echter heeft een meerderheid in het parlement, hoe groot of hoe klein ook, een bepaalde kwestie in de wet geregeld of er kunnen moeilijkheden rijzen voor hen, die zich tegen die wet hebben verzet om principiële redenen. Moeten zij die wet gehoorzamen, ook als die met hun principe botst?

Abortus

We hebben de jarenlange discussie gehad over de legalisering van de abortus provocatus. Op het scherp van de snede is in die zaak beslist door de parlementen. Nu die wet eenmaal van kracht is en abortus provocatus onder bepaalde voorwaarden gewettigd is, komt de problematiek, die met die wet gegeven is, volledig op de rug van medici, verplegend personeel en werkers in de sociale sector. Wat moeten zij als ze in geweten niet mee kunnen met de aangenomen wet? Er zijn al voorbeelden van verpleegkundigen, die niet aan een abortus mee wilden werken, die daardoor werden gediscrimineerd.

Bij benoemingen van verpleegkundigen kunnen deze zaken een rol gaan spelen. Wie tegen abortus provocatus is loopt de kans benoemingen te ontgaan. Men mag zijn eigen overtuiging hebben in kerk en huis, maar in het openbare leven gelden aangenomen wetten.

Euthanasie

Tijdens de discussies over de abortus provocatus werd voorspeld, dat de euthanasie (de zelf gekozen dood) het volgende punt zal worden, dat brede maatschappelijke en politieke aandacht vraagt. In toenemende mate komt het verschijnsel al voor. De bladen berichtten enkele weken geleden over het echtpaar Speyer, dat zich jarenlang met zelfdoding had bezig gehouden, en nu de consequenties eruit trok en vrijwillig zelf hun leven beëindigde.

Rechtbank uitspraken na hulp aan euthanasie worden uitgelokt of worden gepleegd op grond van een nu nog strafbaar feit, waarbij de strafmaat niet in overeenstemming is met de zwaarte van de daad die gepleegd werd (mevr. Wertheim kreeg - zo berichtten de bladen - 6 maanden voorwaardelijk niet wegens levensberoving met voorbedachten rade, maar wegens hulp bij zelfdoding). En de eerste politieke discussies komen los. Ook hier zullen we te zijner tijd wel een wet krijgen, die afgestemd is op hoe (de meerderheid van) het volk over leven en dood denkt en niet hoe Gods Woord zich daarover uitlaat, waarin ons duidelijk wordt geopenbaard, dat God de Heere is over leven en dood.

Feminisme

De Feministische beweging maakt zich breed. Vrouwen eisen gelijke rechten als mannen, met volstrekte negering van wat de Schrift zegt over de eigen geaardheid van man en vrouw als Schepsel Gods, bij alle gelijkwaardigheid die er als mens tegenover God is. De feministische beweging heeft tyrannieke trekken. De vrouw moet in alle opzichten hetzelfde kunnen, zijn en dóen als de man. Intussen heeft het ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk (CRM) een vragenlijst doen toekomen aan vrouwenorganisaties met het verzoek zich uit te spreken over het emancipatiebeleid in Nederland om zo tot een emancipatie wetgeving te komen, die kan steunen op een breed draagvlak in het volk (met name onder de vrouwen). De Bond van Nederlands Hervormde Vrouwenverenigingen op g.g. heeft terecht deze lijst met vragen niet ingevuld omdat dat zou kunnen worden uitgelegd, 'als een aanvaarding van de uitgangspunten van het emancipatiestreven'.

We citeren uit de brief van de vrouwenbond nog het volgende:

'Wanneer een vrouw een bepaalde aanleg of ambities heeft dan zijn er mogelijkheden genoeg om die te ontplooien. Wij keuren dit alleen maar af als het een moeten wordt in dien voege b.v. dat alle funkties voor de helft in mannelijke handen én voor de andere helft in vrouwelijke handen moeten zijn. Wij zijn bang, om niet te zeggen overtuigd, dat dan de vrouw zich juist laat knechten door een bepaalde geldingsdrang.

Wij zien ook wel dat er in het verleden scheve verhoudingen hebben bestaan en hier en daar nog wel bestaan. Inderdaad is in vroeger tijden de vrouw wel eens als minderwaardig ten achter gesteld. Wij hebben echter niet de indruk dat dit thans nog zo is in ons land. Ook zien wij wel dat de vrouwen tegenwoordig meer tijd hebben om zich aan allerlei ambities te geven. Daar is ook niets op tegen, als het maar niet ten koste van haar gezin gaat. Zo kan er in veel noden en behoeften worden voorzien. Er is genoeg te doen in onze maatschappij, dat om vrijwilligerskrachten vraagt. Er liggen hiervoor ons vrouwen zoveel mogelijkheden, dat wij kunnen doen wat onze hand vindt om te doen. Moet dit echter altijd betaald werk zijn?

Uit het voorgaande zal u duidelijk zijn, wat ons in het emancipatiestreven het meeste verontrust, nl. de gezinsafbraak, die ermee gepaard gaat. De vrouw wordt uit haar plaats uit het gezin gehaald. De kinderen worden aan crèches toevertrouwd. Een deugdelijke opvoeding gaat ontbreken en gaat plaats maken voor een staatsopvoeding. Door dit alles raakt de samenleving steeds meer ontwricht. Hier zien we dat de ordeningen Gods niet straffeloos kunnen worden overtreden. Vanuit onze christelijke levensovertuiging, als christenvrouwen kunnen wij daarom niet anders dan allen oproepen tot de gehoorzaamheid aan het Woord van God.

De ware emancipatie is gelegen in de vrijmaking door Christus. Gods Zoon. Indien de Zoon u zal hebben vrijgemaakt, zo zult gij waarlijk vrij zijn.

Gelijke behandeling

In mei van dit jaar verscheen namens het ministerie van CRM een advies over de wettelijkke bestrijding van homofilie, een advies dat verwerkt is in een in september uitgekomen Voorontwerp van een wet gelijke behandeling, oftewel een antidiscriminatiewet. Zowel in het genoemde advies als in het voorontwerp van de wet wordt het onderscheid tussen homofiele geaardheid en homosexueel gedrag uitgewist. Derhalve wordt veroordeling, op grond van de Schrift, van homofiel gedrag uitgelegd als discriminatie van de homofielgeaarde mens.

Wat ons nu te wachten staat bij een toekomstige aanvaarding van dit voorontwerp van deze wet, is dat alle op de Schrift gebaseerde verschillen worden uitgewist en dat het maken van elk onderscheid als discriminatie wordt bestempeld.

Abortus zal maatschappelijk moeten worden aanvaard, omdat het in de wet is vastgelegd. De euthanasie zal het volgende punt zijn. Verbieden van euthanasie is discriminatie van de mens die dit wil en die zelf-beschikkingsrecht heeft over zijn leven.

Het maatschappelijk onderscheid tussen man en vrouw wordt uitgewist. Vrouwen moeten op alle gebieden zelfde kansen hebben als mannen, terwijl de eigen aard van man en vrouw en de daaruit voortvloeiende eigen capaciteiten niet meer gelden en er van discriminatie sprake is wanneer dit onderscheid nog wel wordt aangebracht.

Zo kunnen we doorgaan als het gaat om gelijke behandeling (bij wet) van hen die samenwonen (in homosexuele of heterosexuele relaties) met gehuwden. Het huwelijk zal niet meer de vaste pijler van de samenleving zijn, de hechte samenleving in de samenleving.

De opstellers van de wet gelijke behandeling hebben er zich intussen wel rekenschap van gegeven, dat er godsdienstige bezwaren zijn tegen b.v. de visie op homofilie. Men wil dan ook best ruimte laten voor de vrijheid van meningsuiting ten deze, en voor de vrijheid in de persoonlijke levenssfeer, om dan ook te spreken en te handelen naar wat de Bijbel zegt. Maar het geldt de persoonlijke levenssfeer. In kerk en huis mag men zijn die men is of wil zijn. Maar in het openbare leven moet men zich richten naar wat de voorgestelde wet, als die eenmaal aangenomen is (op 1983 wordt gemikt) voorschrijft.

Bedreiging

Het is duidelijk, dat in de voorgestelde wet een grote bedreiging zit voor de christelijke organen en maatschappelijke organisaties.

Het vragen van b.v. een echtpaar (in advertenties) voor b.v. het beheer van een bepaald tehuis kan als discriminerend worden uitgelegd. Ook samenlevenden moeten de mogelijkheid hebben te solliciteren.

Het niet benoemen van bepaalde sollicitanten binnen christelijke instellingen omdat ze in het sollicitatiegesprek niet voldeden aan datgene wat het bestuur op grond van de Schrift geboden of aanvaardbaar acht, kan als discriminerend worden aangemerkt.

Het benoemen van een man op een bepaalde post kan als discriminerend t.o.v. vrouwelijke sollicitanten worden uitgelegd, terwijl voor de betreffende post een mannelijke sollicitant gewenst is.

In advertenties kan worden voorgeschreven dat er moet staan: mannelijk of vrouwelijk. De vrijheid van christelijke organisaties, met name ook van het christelijk onderwijs, kan wanneer deze wet in werking zou treden, geducht in gevaar komen. In een persbericht van de Evangelische Alliantie staat het volgende:

'Zoals bekend keert het voorontwerp van een Wet - gelijke behandeling zich tegen iedere vorm van discriminatie wegens geslacht, homofilie of huwelijkse staat. De werkgroep (van de E.A., v.d.G.) beoordeelt het tegengaan van discriminatie in de Nederlandse samenleving positief, maar vindt het volstrekt onjuist dat door de regeringsplannen - onder het mom van bestrijding van discriminatie - christelijke organisaties en instellingen worden belet om in hun werk en personeelsbeleid de normen van de Bijbel te handhaven. Zo zal het, als het voorontwerp onverhoopt wet wordt, volgens de E. A.-werkgroep aan christelijke scholen, jeugdwerk-, hulpverlenings-en andere welzijnsinstellingen, ziekenhuizen, bejaardentehuizen etc. verboden worden om in hun personeelsbeleid aan hun medewerkers voorwaarden te stellen inzake hun levenspraktijk, bijv. te verlangen dat zij geen homofiele contacten of relaties onderhouden of ongehuwd samenwonen. Men is daarin bevestigd door de uitleg die ambtenaren van het Ministerie van CRM aan het voorontwerp hebben gegeven op een officiële voorlichtingsdag van het Ministerie op 14 november jl.

Hier dreigen grote gevaren. Men kan bij het ministerie van C.R.M, reageren op de voorgenomen wet en wel vóór 1 februari 1982. We zouden zoveel mogelijk christelijke organisaties, besturen van onderwijsinstellingen, maar ook gewoon kerkeraden van gemeenten willen opwekken zelfstandig te reageren bij het ministerie van C.R.M. Men pleit van verschil­ lende kanten voor voorgedrukte formulieren, die men slechts in te vullen heeft. Dat lijkt me de weg van de minste weerstand. Deze zaken vragen om bespreking in besturen en kerkeraden en om een eigen reactie aan het ministerie, waarin de neerslag van werkelijke bezinning is gelegd over deze zaken, die ons volksleven bedreigen..

Kopen en verkopen

Boven dit artikel staat 'Snelle ontwikkelingen'. We glijden als volk steeds verder en in snel tempo weg van de normen van het Woord. In Openbaring 13 wordt gesproken over het beest, dat uit de aarde opkomt.

En het werd macht gegeven om het beeld van het beest een geest te geven, opdat het beeld van het beest ook zou spreken, en maken, dat allen, die het beeld van het beest niet zouden aanbidden, gedood zouden worden. En het maakt, dat het aan allen, kleinen en groten, en rijken en armen, en vrijen en dienstknechten, een merkteken geeft aan hun rechterhand of aan hun voorhoofden. En dat niemand mag kopen of verkopen, dan die dat merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam.' (vers 15-17).

Gaan we zulk een tijd niet tegemoet? De vloedgolven van de secularisatie slaan over ons heen. Het goddelijk gebod en de bijbelse normen zijn steeds minder in tel. Staat de tijd voor de deur, dat we niet meer kopen en verkopen kunnen, niet meer voor of achteruit kunnen, als we niet het merkteken van het beest dragen? De wet zal het opnemen voor gediscrimineerden (en als het wérkelijk om discriminatie gaat is dat goed en nodig); maar zal de wet het straks óók opnemen voor hen, die worden gediscrimineerd omdat ze, vanwege hun overtuiging, niet aanvaarden kunnen datgene, wat door anderen als discriminatie wordt bestempeld?

Helaas zal deze voorgenomen wet zeker ook door christelijke kringen méé worden gedragen. Ook in de kerken wordt op bepaalde terreinen volstrekt op dezelfde golflengte geredeneerd als binnen niet-christelijke verbanden. Niet de Schrift is dan norm maar de eigentijdse ontwikkelingen. De tijd van de mondige mens, het lk-tijdperk. Niet meer: wat wilt Gij dat we doen zullen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen