Het Leven (1)

De biologie maakt een stormachtige ontwikkeling door. De laatste tien jaren zijn opzienbarende experimenten verricht. Steeds meer wordt de mens zich bewust van zijn macht en steeds minder denkt hij God nodig te hebben. De woorden van David in Psalm 8 zijn realiteit geworden. 'En hebt hem een weinig minder gemaakt dan de engelen en hebt hem met eer en heerlijkheid gekroond? Gij doet hem heersen over de werken Uwer handen; Gij hebt alles onder zijn voeten gezet'.

Supermensen

We leven middenin een tijd vol biologische revoluties. We horen en lezen over reageerbuisbabies en veranderingen in genetische strukturen en al deze ontwikkelingen moeten leiden tot de zogenaamde supermens, ook al staat het klonen van levende wezens nog in de kinderschoenen. Genoemde experimenten zijn huiveringwekkend en weerzinwekkend. En waartoe dit alles zal leiden? De mens grijpt naar de macht en wil als God zijn. Niet ten onrechte spreken onderzoekers over het 'voor God spelen'.

Hoever zal de mens kunnen gaan? Mag dan zomaar al dat leven worden vernietigd als het niet voldoet aan de norm van de onderzoeker? We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken, dat veel gemanipuleer met leven niet Gods eer op het oog heeft. Integendeel, de mens wil zelf het leven besturen en reguleren.

Mancipuleren met leven

Velen vragen zich wel eens af hoe dit alles mogelijk is. Het leven ervaren we toch als een wonder uit Gods hand. Hoe kan de mens dan zelf ingrijpen en alles naar zijn hand zetten? De mens kan (al) veel. Kinderen worden verwekt, lang nadat de vader overleden is. Kunstmatige inseminatie wordt in sommige landen regelmatig toegepast. Menselijke eicellen worden buiten het moederlichaam bevrucht en opgekweekt. De operatie supermens is begonnen. Nog meer technieken worden ontwikkeld. Voordat een kind geboren wordt, kunnen we al nagaan of het een jongetje of een meisje is. De vraag of het gezond is, kan ten dele worden beantwoord. Vruchtwateronderzoek is in. De beslissing over leven of sterven neemt de mens in eigen hand. Hij zal beslissen over leven of dood van medeschepselen. Zo sterven miljoenen ongeboren kinderen een vreselijke dood in de handen van de aborteur of bezwijken door het inbrengen van een zoutoplossing. Het leven is niet meer veilig omdat de God van het leven niet wordt geëerd en gediend. In een vroeg stadium wordt leven beëindigd. Kernvragen hierbij zijn: waar ligt de grens en wanneer spreken we over leven?

Autonome mens

De mens heeft zich losgemaakt van zijn Schepper. Gods wetten worden niet meer gerespecteerd en geëerbiedigd. De norm ligt in de mens zelf. De autonome mens bepaalt wat wel en niet mag. Dit moet tot ernstige ontsporingen leiden en grote gevaren voor ons welzijn met zich meebrengen. Dagelijks ervaren we de macht van de duisternis. De mens, die zich van God afkeert, heeft smart op smart te vrezen. Zo worden we overgeleverd aan de wetteloosheid, waarbij het leven niet meer veilig is. De ongeboren mens wordt opgeofferd aan gemak-en genotzucht.

God zag, dat Zijn Schepping goed was (Gen. 1 VS. 10b). Wat hebben wij met Zijn Schepping gedaan? 'En God schiep de mens naar Zijn beeld. Naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze' (Gen. 1 vs. 27). Juist hier ontdekken we hoezeer de zonde het beeld Gods heeft verwoest. Van nature is de mens geneigd God en zijn naaste te haten.

Waar is het gebed: 'O, Zoon maak ons Uw beeld gelijk'.

'En God zegende hen en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar en vermenigvuldigd, en vervult de aarde, en onderwerpt haar, en hebt heerschappij over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over al het gedierte, dat op aarde kruipt!' (Gen. 1 vs. 28). Heeft de mens de opdracht, door God hem gegeven uitgevoerd? In het licht van deze opdracht is het manipuleren met leven, zoals tegenwoordig zoveel wordt gedaan, een hoogst bedenkelijke zaak.

In een aantal hoofdstukken willen we nadenken over de geschetste ontwikkelingen. Vragen als: 'Wanneer begint het leven' en 'Wat is leven', zullen we nader bezien. 'Hoe is het leven ontstaan' en 'Hoe wordt de erfelijke aanleg op volgende generaties overgedragen' zijn onderwerpen, die hierbij van belang zijn. En wat zegt Gods Woord hierover? Geeft ze ook op deze vragen een antwoord? Gezien de geweldige ontwikkelingen, die gaande zijn, kunnen wij hiervoor onze ogen niet sluiten. Steeds meer zullen we direkt of indirekt met de gevaren en haar gevolgen worden gekonfronteerd. De recente ontwikkelingen op medisch gebied ten aanzien van de abortus provocatus in Nederlandse ziekenhuizen zijn een schrijnend voorbeeld.

Ontstaan van het leven

Genesis 1 vertelt over het ontstaan van het leven op aarde: 'En God zeide: dat de wateren overvloediglijk voortbrengen een gewemel van levende zielen', (Gen. 1 vs. 20a). Op een voor ons onbegrijpelijke wijze heeft God al het leven voortgebracht. Hij sprak en het was er. En Hij zag, dat het goed was.

Ziende op de grootheid van het heelal, de zon, de maan en de sterren past ons ootmoed en ontzag voor God, de Schepper aller dingen. Studies met de microscoop brengen de details aan het licht. De geweldige complexiteit van de cellen, de bouwstenen van het leven, is pas later bekend geworden. Vooral toen de electronenmicroscoop werd ontwikkeld, bleek de wereld van het kleine een groot mysterie voor de onderzoekende mens. Zijn speurtocht loopt uit op het erkennen van God als een groot en machtig Creator. Of op een afwijzen van Zijn Scheppend Alvermogen. Helaas is meestal sprake van het laatste. Op spontane wijze zou al het leven zich hebben ontwikkeld, al of niet geleid door Gods besturende Handen. Ligt in deze afwijzingen niet juist de ontsporing die gaande is op het terrein van het leven? Noch aan God, noch aan Zijn geboden behoeft men zich immers te storen. Het leven heeft geen waarde, want het is toch toevalligerwijs ontstaan.

Generatio spontanea

Omdat veel gemanipuleer met leven voortvloeit uit het evolutiegeloof en als zodanig wordt goedgekeurd, kunnen we er niet omheen, de opvattingen over het ontstaan van leven aan te duiden en te bespreken. De oude wijsgerige Grieken kenden aan het water mysterieuze krachten toe. De meesten van hen dachten, dat het leven vanuit het water is voortgekomen. (Thales van Milete 640-555 v. Chr.).

Latere Grieken, o.a. Aristoteles huldigden de opvatting, dat levende wezens spontaan uit levenloze stof kunnen ontstaan. Modder en slijm brengen levende wezens voort. Dit principe van de generatio spontanea heeft lang stand gehouden en vond veel aanhangers.

Enkele eeuwen geleden geloofden nog steeds velen in de leer van de spontane generatie van het leven. Zo zouden vliegen zich vanzelf uit rottend vlees ontwikkelen. Nog bonter maakte van Helmont het met zijn opvatting, dat muizen uit vieze lompen kunnen ontstaan. Heel wat experimenten zijn nodig geweest om de onhoudbaarheid van de generatio spontanea aan te tonen.

Proefnemingen met gekookte bouillon werden door verschillende geleerden uitgevoerd. Toch werd de bouillon vroeg of laat verontreinigd doordat bacteriën binnen konden dringen. Men zag geen kans de bouillon luchtdicht af te sluiten. Pas later ging men beseffen, dat al het leven voortkomt uit een ei. Ook vliegen in rottend vlees. Tenslotte heeft Louis Pasteur een einde aan de discussie gemaakt door aan te tonen, dat in goed gekookte bouillon geen leven kan ontstaan, mits de soep goed van de buitenlucht is afgesloten. Als verontreiniging door bacteriën kan worden voorkomen, blijft de gekookte bouillon helder en kan zich geen leven ontwikkelen. Door een speciale kolf met een lange gebogen hals te gebruiken, konden geen nieuwe bacteriën in Pasteurs kolven binnen dringen. De bouillon bleef helder en er ontstond geen nieuwe levende stof.

Ondanks dat Pasteur de onmogelijkheid van de generatio spontanea aantoonde, bleven veel geleerden geloven, dat toch eenmaal het leven spontaan is ontstaan. Omdat bewijzen hiervoor ontbreken, ging men spreken van tijdperken, die miljoenen jaren hebben geduurd. In zo'n lange tijd zal toch wel eens spontaan het leven ontstaan zijn.

Nieuwe experimenten

Stanley Miller en anderen hebben in de vijftigerjaren experimenten opgezet, om de mogelijkheid van het spontaan ontstaan van leven aan te tonen.

In zijn nagebootste oer-atmosfeer met methaan, ammoniak, waterstof en waterdamp probeerde hij moleculen te maken, die in alle levende wezens als bouwstenen voorkomen. Door electrische ontladingen te laten plaatsvinden zag hij kans aminozuren te fabriceren. Eiwitten zijn opgebouwd uit verschillende soorten aminozuren. Afgezien van de factoren die de gevormde aminozuren weer snel afbreken, is dit experiment toch niet overtuigend, want de volgende stappen op weg naar een levende cel, samengesteld uit vele eiwitten, konden niet worden gezet. Al beschikt men over de onderdelen van een horloge, dan wil dit nog niet zeggen, dat men de beschikking heeft over een goed funktionerend uurwerk. Daarvoor is ook een groot brein met intelligentie nodig. Deze spontane intelligentie ontbreekt in de genoemde experimenten.

Waar is de intelligentie, die voor het ontstaan van het leven nodig is?

De Bijbel vertelt ons, dat deze Intelligentie er is en dat deze Intelligentie ook het leven heeft geschapen. God heeft in Zijn ondoorgrondelijke wijsheid al het leven voortgebracht. Alleen God kan uit levenloze stof leven verwekken.

Van Oersoep tot supermens

Tegenover Schepping door God plaatst de evolutietheorie het ontstaan van leven uit een oersoep. Zij redeneert, dat in de loop van miljoenen jaren in de dode stof allerlei chemische reacties zijn opgetreden, waardoor andere, meer ingewikkelde stoffen konden ontstaan. Langzamerhand verkregen deze stoffen een steeds ingewikkelder bouw en gingen ze eigenschappen van leven vertonen. Uiteindelijk ontstonden er eerst planten, later gevolgd door de dieren. De mens is nog geen eindpunt in deze ontwikkeling. Veel gemanipuleer met leven moeten we in dit licht bezien. De evolutie van de mens is nog niet ten einde. Ze gaat door en de vraag is hoe de mens deze evolutie in goede banen kan leiden opdat een Uebermensch of supermens kan ontstaan. Veel technieken staan hem hierbij ter beschikking. De mens als veredeld dier mag voor deze experimenten op weg naar een beter leven worden gebruikt. Mislukkingen worden zonder meer geëlimineerd!

De uitgangspunten van de scheppingsleer en evolutietheorie verschillen aanzienlijk. De tegenstellingen zijn niet te overbruggen. De Bijbel leert ons de mens als schepsel, volmaakt geschapen naar Gods beeld, maar nu gevallen en onvolmaakt. Deze gevallen mens is verantwoording schuldig aan God.

De evolutieleer ziet de mens als een toevallig produkt, dat hoewel primitief begonnen, steeds beter en volmaakter wordt. Deze mens is aan God geen verantwoording schuldig. Normen door God gegeven, behoeft hij niet te respecteren. Deze mens gaat zich te buiten aan Gods Schepping. Hij handelt uit eigen belang. Hij manipuleert met het leven. Hij is immers op weg naar een betere wereld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen