Leicester-conferentie 1982

Van maandag 29 maart tot donderdag 1 april werd te Leicester in Engeland de jaarlijkse predikantenconferentie weer gehouden. Enkele honderden predikanten, evangelisten en studenten uit Engeland, Schotland, Ierland, Amerika, Afrika - waaronder een tiental uit Nederland - waren enkele dagen bijeen tot 'Onderlinge stichting en opwekking'. Een 'bond' - meer of minder gereformeerd - van christenen, uit allerlei kerken en groeperingen , die zich en elkaar zeer wel vinden konden in de benaming 'evangelicals'. Ook de Nederlanders!

Gelogeerd in de comfortabele College Hall van de Universiteit van Leicester, werd er geconfereerd in een nabijgelegen 'chapel' van de Pree Church, niet ver van de nationale kerk, de 'Church of England'. Daarop hadden we althans onmiddellijk zicht bij het verlaten van de 'Chapel'. Deze situering bevat waarschijnlijk heel wat lering omtrent de karakterisering van deze conferentie. De leer van de Reformatie en toch . . . ? ! Mogelijk toch een veelvoud van separatistische trekjes in theologie en praxis, met alle verabsoluteringen van dien die sterk contrasteerden met het robuuste gebouw van de Reformatie.

Wie zijn wij, dat we de 'evangelischen' in dezen de wet zouden lezen? ! Toch bleken de Nederlanders - op een late avond bijeen op een van de studentenkamers - niet vrij van een wat ambivalente houding tegenover het geheel van deze conferentie. Niet onmogelijk, dat de geografische situering hier opnieuw een woordje mee spreekt . . . Nederlanders zaten en zitten dichter bij Luther, en waren en zijn continentaal gemakkelijker verbonden met Calvijn. Wij ontkwamen althans niet aan de indruk, dat de angelsaksische theologie al te snel en al te gemakkelijk een eigen leven is gaan leiden. De scheppingsmatige scheiding tussen land en water heeft blijkbaar ook gevolgen in de herschepping . . . Daarbij komt, dat de 'American way of life' via de natuurlijke banden des bloeds blijkbaar ook sterk z'n stempel heeft gedrukt op de huidige Engelse theologie. Erg praktisch! Vooral praktisch! Misschien zijn wij te theoretisch . . . Maar theologie wil toch beide zijn? ! Niet het ene met uitsluiting van het andere. Leer en leven! En wel in deze volgorde. Dat is toch de theologie van de Reformatie, wat meer is: die van de Bijbel! En dat is het, wat misschien toch een klein beetje chronisch ontbrak: theologie! De conferentie begon met een bijbelstudie over Psalm 90. Dat was stichtelijk. Maar misschien waren we toch wat meer gediend - en dus meer gesticht - met wat meer exegese. Een bijbelkring in onze gemeenten zou zich zeer aangesproken weten. En misschien is het wel zo, dat Nederlandse predikanten wat al te veel lastige fijnproevers zijn. Onze intellectualistische inslag - in de schaduw van Voetius - zal ons wel parten gespeeld hebben. Onmiddellijk na deze bijbelstudie werd de conferentie getrakteerd op een lezing over revivals in Ierland. Interessant en om jaloers op te worden! Hadden wij daar misschien maar méér van (gehad) ... En hadden wij misschien maar méér van dat sterke gevoelsmatige! Onze sterk doorgevoerde intellectualistische nuchterheid is tenslotte ook weer niet alles.

Het thema 'revival' was eigenlijk de grote aanwezige in en pp de achtergrond van alle verdere lezingen. Het domineerde! En eerlijk gezegd, het inspireerde ons in hoge mate. Maar - en dan komen we direct weer tot onze Nederlandse positieven - is deze preoccupatie niet ontoelaatbaar? ! De theologie van de Reformatie laat toch het Woord domineren door de Geest . . . ! De grote afwezige was dan misschien toch wel het grote (door God) gegeven van de Reformatie, nl. de rechtvaardiging van de goddeloze.

Zegge en schrijve hebben we het met zoveel woorden één keer horen zeggen. Dat is wat weinig ... En dan nog in een lezing over 'ministerial depression'. Dus weer in een sterk praktisch-pastorale omlijsting. Maar het deed ons wel goed ... dat wel! Even brak de zon door in het koude regenachtige Engeland. De conferentie was toen wel bijna afgelopen . . . Maar eind goed, al goed! Hoewel dit misschien toch weer te veel uit de natijd van de Reformatie afkomstig is. Maar wat moet een Nederlands mens temidden van al deze Engelse 'evangelische' gevoelens?

Al met al keerden we met rijke ervaringen via een omweg (Dover-Oostende) weer terug naar onze eigen gemeenten. Nodig om de indrukken op de Engelse zijwegen wat te verwerken? Misschien. De algemeen christelijke kerk omvat in ieder geval méér dan alleen de continentale . . . Deze is in Nederland misschien ook wat te vlak. De hoogten en diepten van het Engelse landschap corresponderen in ieder geval meer met de bijbelse theologie. Maar hoe het ook zij, het verheugde ons aan deze zijde van het water weer rechts te kunnen gaan rijden. Evenwel vastbesloten, de Leicester-ervaringen niet links te laten liggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen