Niet aan het Avondmaal... en dan toch ouderling? (4)

Een verkeerde praktijk

Bij de beantwoording van de vraag of men ouderling kan zijn zonder ooit van de avondmaalsviering gebruik te maken komen we onherroepelijk ook uit bij de praktijk van de viering in de gemeenten. Niet zonder meer kan men stellen dat waar de tafels overvol zijn ook geestelijke rijkdom wordt gevonden. De Heere is de grote Kenner der harten, ook... de Kenner van Zijn schapen. Het is de vraag, of de grote en hemelse Gastheer ook blij is met (het getal van) deze avondmaalgangers. Maar ik ben bang dat hier en daar omgekeerd de gedachte leeft: hoe minder mensen er aan de Tafel komen, hoe beter het is! Men denkt; soms zijn er in de gemeente twee of drie bekeerde mensen, althans zo kijkt men er tegen aan, de rest is onbekeerd. En dat er vrijwel geen avondmaalsgang is, ziet men als een bewijs, hoe ernstig en degelijk men is. Zal men straks God kunnen ontmoeten met het getuigenis: 'Heere , ik was zo ernstig , zo kon ik maar niet, ik was tenslotte onbekeerd maar ik heb nooit aan de viering deelgenomen'? Niet het onbekeerd-zijn is het ergste, wel de rust daarbij, de onbekeerlijkheid dus is de grote nood. Wie geeft ons het recht om onbekeerd te zijn en te blijven? Gelukkig, die er achter komt onbekeerd te zijn. Zulk-één belijdt: 'Heere, Gij zijt mij te sterk geworden... bekeer Gij mij, zo zal ik bekeerd zijn'. Waar de praktijk gevonden wordt 'hoe minder avondmaalgangers, hoe beter' daar heerst vaak een dode orthodoxie. Zoekende zielen, schuchtere mensen, die toch in stilte uitzien naar en wachten op de Heere worden daar vaak afgehouden en verhinderd. Wat wordt ook daar de eer en de heerlijkheid van de Middelaar verduisterd. Kunnen we ooit te goed en te ruim van de Koning opgeven. Die wacht om genadig te zijn? Worden daar mensen tot heilige jaloersheid verwekt? Jaren geleden zou een bekend predikant in de Geref. Gemeenten eens een Avondmaalsdienst leiden in een vakante gemeente. Er stonden drie stoelen aan de tafel, één voor de dominee één voor de ouderling en één voor een bekeerde vrouw die daar woonde. Op last van de dominee zette de koster, hoewel met tegenwerpingen, de tafel vol met stoelen. Het hart van deze inmiddels lang ontslapen dienstknecht werd verruimd met grote gedachten van Zijn God. En de Heere leidde een arm volk die morgen tot een rijke en allesvervullende Christus. Na afloop vermaande de dominee de kerkeraad, dat zij veeleer een sta-in-de-weg waren geweest dan kwekers in de wijngaard des Heeren. De Ko­ning is het toch zo eeuwig waardig om door verloren zondaren te worden beleden.

Een verkeerd bijbelgebruik

Nogal eens worden er afgeschrikt van de tafel des Heerert door het woord van Paulus: 'zo dan, wie onwaardig van dit brood eet of de drinkbeker des Heeren drinkt, die eet en drinkt zichzelven een oordeel.' Er wordt gedacht, dat men dus - om te mogen komen - waardig moet zijn. En licht denkt men ook, dat men teruggeworpen wordt op zichzelf om te onderzoeken of er bepaalde gevoelens of ondervindingen zijn. Men vergeet, dat er in de tekst staat, dat op onwaardige wijze gegeten en gedronken werd. Leest u maar eens, hoe in de gemeente Korinthe het er aan toe ging. Deze tekst kan een struikelblok zijn juist voor mensen met oprecht en hartelijk leedwezen over de zonde en een hope op God. Maar nodig is dat niet. Dikwijls zal de vorst der duisternis pogen met eigen verklaringen, die evenzovele verdraaiingen van de Schrift zijn, een bestreden mensenkind weg te houden van de Zaligmaker. Bovendien wordt wel gesproken van 'een' oordeel, niet van het oordeel. Allerminst betekent dat, dat we de zonde gering te achten hebben. De Heere vertoornt en bedroeft Zich over de ontheiliging van het Avondmaal. Hij liet Zijn heilig ongenoegen daarover duidelijk blijken in de gemeente. Maar, ... waren dat ongelovige mensen? Had men de enig onvergefelijke zonde bedreven, zodat bekering niet meer mogelijk was? De kanttekeningen van de St. Vertaling zeggen: 'dat is een schuld of straf.' Ten aanzien van de gelovigen betrekken zij dat op tijdelijke kastijdingen van Gods kinderen. De Heere wenst geen slordigheid aan Zijn tafel, geen onheilige viering in Zijn huis.

Verkeerde zegswijzen

Soms hoort men nog wel eens in de prediking de uitdrukking vallen 'een gestolen Jezus hebben'. Schriftuurlijk acht ik deze uitdrukking niet, al poog ik te begrijpen wat er mee bedoeld wordt. Het gaat om de geloofskennis, gewerkt door de Heilige Geest in de weg van het woord van de Christus der Schriften. Maar... laat de Heere Jezus Zich werkelijk..stelen? Berooft deze uitdrukking Hem niet van Zijn majesteit en heerlijkheid? Laat de Heere der heerlijkheid het werkelijk toe, dat hij gestolen wordt? Iets anders is, dat er heel wat beelden van Hem in omloop kunnen gebracht worden onder het volk, terwijl Hij het Zelf niet is. Waar maakt men de Zaligmaker al niet voor uit in onze tijd? Wat een eigenwillige verering en beeldendienst kan er zijn. Maar men heeft dan een beeld van Hem bij zich, Jezus heeft en kent men niet. Ook moet afgewezen worden de mening, 'als zou de viering van het Avondmaal het geloof als echt stempelen'. Neen, het sacrament verzekert de waarachtigheid van de belofte Gods in Christus voor elk, die waarlijk gelooft. Ik mag er ook op wijzen, dat in het formulier niet gevraagd wordt of de Avondmaalganger de belofte van God gewis gelooft. Dan mochten alleen verzekerde en bevestigde gelovigen tot de tafel des Heeren gaan. Maar er staat nadrukkelijk 'of ge de gewisse belofte van God gelooft'. Het Woord van God is gewis, het geloof echter verschillend. In de Schrift is sprake van klein geloof, zwak geloof, groot geloof. Het kon nog wel eens zijn, dat de tekenen en zegelen van Gods genade juist voor de kleinen het meest te zeggen hebben. Hoe zalig is het, als met een gebroken oog te mogen zien door het brood en de wijn heen op de gekruisgde Christus, algenoegzaam tot behoudenis. Wie het Lam Gods heeft gezien met een geopend zielsoog, heeft alles gezien, buiten zichzelf, ....in Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen