Het leven (13)

Grenzen

In 1932 schreef Aldous Huxley zijn heerlijke nieuwe wereld. Wie vol verwachting dit boek openslaat, komt evenwel bedrogen uit. Huxley beschrijft een technisch volmaakt georganiseerde wereld, die hij in zijn toekomstdroom zag ontstaan. In zijn welvaartstaat leven menselijke wezens, die ogenschijnlijk gelukkig zijn. Van hoger hand wordt alles bestuurd en geregeld. Hij schetst een samenleving met bevruchtingkamers en broedkamers, waarin geen plaats rneer is voor het huwelijksleven, laat staan voor het verwekken en krijgen van kinderen langs een natuurlijke weg. Eicellen en zaadcellen liggen opgeslagen in broedmachines en spermabanken, dit alles geleid door conditioneringsambtenaren. Moderne bevruchtingstechnieken zijn in de plaats gekomen van het huwelijksleven en van een gezinsleven kan dan ook geen sprake meer zijn.

Toekomst

De door Huxley geschetste ontwikkelingen hebben zich gedeeltelijk sneller voltrokken dan verwacht was. Niemand had ooit vermoed, dat de biologische en medische ontwikkelingen in zo'n snel en angstaanjagend tempo zouden plaatsvinden. Vandaag aan de dag heeft iedereen wel eens gehoord van reageerbuisbabies en kunstmatige bevruchtingstechnieken, annex spermabanken en het klonen van zoogdieren en mensen. En dan? Een handel in embryo's? Selectie van het nageslacht en erfelijke ziekten?

We weten, dat we verre van volledig zijn geweest. Dat kon ook niet. Daarvoor gaan de ontwikkelingen te snel. En geen enkel boek kan pretenderen op dit terrein up to date te zijn. Bij het verschijnen lopen ze al achter bij de ontwikkelingen. In een van de boeken spreekt men over het sleutelen aan de erfelijkheid. En voegt er aan toe: Waarom ook niet. Met sleutelen aan de erfelijkheid bedoelt men het recombinant-D.N.A. onderzoek. Dat zal u wellicht nog niet veel zeggen. Daarom hebben we deze technieken maar niet genoemd omdat ze wat meer kennis vragen om het te kunnen begrijpen. We volstaan met een omschrijving te geven, die we vonden in het genoemde boekje: 'Recombinant-D.N.A. onderzoek geïsoleerde D.N.A.-moleculen omvat experimenten die tot doel hebben het samenvoegen van geïsoleerde D.N.A.-moleculen van verschillende biologische oorsprong of door chemische synthese verkregen, met behulp van methodes die voorbijgaan aan de natuurlijke barrières voor paring en recombinatie, ter verkrijging van moleculen, die in een gastheerorganisme kunnen worden vermeerderd, en de daarop volgende bestudering van dergelijke recombinant-D.N.A.-moleculen in een gastheerorganisme of daarbuiten'.

Het komt erop neer, dat men eigenschappen van bacteriën kan wijzigen door het inbrengen van erfelijk materiaal, dat afkomstig is van een andere bacterie. Zo ontstaat een nieuwe bastaardbacterie. Rond deze technieken heerst, begrijpelijk, veel verwarring, onzekerheid en angst.

Grenzen

Verschillende malen heb ik reeds gewezen op de grenzen, die bij de diverse experimenten worden overschreden. Een belangrijke overgang ligt tussen leven en sterven. Veel onderzoekers deinzen er niet voor terug vruchten te laten sterven. Na selectie mag één embryo in de baarmoeder verder ontwikkelen. De rest sterft.

Bij al deze experimenten sterven vele embryo's omdat de proef alsnog mislukt. Of een verdere ontwikeling leidt tot een afwijking zodat de onderzoeker besluit het leven te beëindigen.

De beslissing over leven en sterven ligt echter in Gods handen. Geen enkele onderzoeker heeft het recht om dit Goddelijk recht in eigen handen te nemen.

Reeds in Genesis 1 stelt God grenzen als Hij planten en dieren schept naar hun aard. De besproken experimenten overschrijden veelvuldig de door God gestelde grenzen. Niet alleen de grenzen van de soort (recombinant-D.N.A. onderzoek) maar ook de grenzen van 's mensen bevoegdheden. God geeft ons niet het recht om zo met Zijn Schepping om te gaan. Voortplanting buiten het huwelijk betekent nog eens een grensoverschrijding. We vragen ons daarom af: waar ligt de grens? Tot hoever mag de mens gaan? Tot hoever kan de mens gaan? Zag de mens toch maar de grenzen, die God heeft gesteld!

Gods alvermogen is onbegrensd. Onze grenzen zijn wel beperkt als gevolg van de zondeval. Daar ligt de eerste grensoverschrijding. We moeten bidden om wijsheid en ons binnen de vastgestelde grenzen terugtrekken.

De mens is geschapen naar het beeld van God. Dit onderscheidt hem van de dieren. Dit leert hem tevens, dat er grenzen zijn, die hij niet mag overschrijden. Klonen overschrijdt de grenzen, en met name de grenzen van het huwelijksleven. Bij klonen is er geen sprake van een man en een vrouw, die tot één vlees worden (Gen. 1 : 24).

Het gezin

Er speelt zich de laatste jaren heel wat af en de aanval richt zich mede op het huwelijk, zoals God dat heeft ingesteld. De voortplanting vindt steeds meer plaats buiten het huwelijk. In deze lijn zien we de hedendaagse ontwikkelingen. In de huidige emancipatiebewegingen zien we hetzelfde. Maar God schiep man en vrouw met hun eigen aard en gelijkwaardig. Man en vrouw vullen elkaar aan in hun verscheidenheid van gaven. Dankzij deze verscheidenheid vormen ze een eenheid binnen het huwelijk en worden ze geschikt Gods opdracht om zich te vermenigvuldigen uit te voeren.

De recente ontwikkelingen wijzen in een andere richting. In de hedendaagse cultuur is er voor het gezin steeds minder plaats. Het kind mist de vertrouwde en beschermde beslotenheid van het gezin. Voortplanting en gezin worden meer en meer ontkoppeld. Kunstmatige inseminatie draagt daartoe bij. Er is een biologische revolutie gaande en de gevolgen zijn niet te overzien.

Bestemming

De Heere heeft de mens geschapen. Niet een Übermensch. Ook geen Übermensch in wording, zoals de wetenschap ons wil doen geloven in haar evolutionistisch denken. Maar een mens als beelddrager Gods (Gen. 1 : 26). De huidige mens denkt daar anders over. Hij is een produkt van het toeval en wil zijn evolutie leiden en besturen op weg naar een heerlijke nieuwe wereld. Hij gaat daarbij aan het wonder van het leven voorbij. Op zijn weg naar die nieuwe wereld experimenteert en manipuleert hij met het leven. Hij laat ook leven sterven. In zo'n wereld worden onze kinderen geboren. Dan is het een wereld vol zorg om jonge kinderen groot te brengen en hen te wijzen op Gods geboden en om die te bewaren. Dat zal veel verdrukking geven. Het is moeilijk getuigend bezig te zijn in een wereld, die zich op weg waant naar een heerlijke nieuwe wereld maar die zal uitlopen op een totale vernietiging. De wetenschap van het leven zal dit niet kunnen verhinderen. Veeleer zal ze een middel zijn op de weg naar de totale ondergang. De wetenschap en de medische vooruitgang zal deze ondergang niet kunnen afwenden. Ook niet de gekloonde mens met zijn 'superintellect' .

Beheerst deze wanhoop ook ons denken? Of zien we uit naar een heerlijke nieuwe wereld aan de andere zijde van onze horizon? 'En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; want de eerste hemel, en de eerste aarde was voorbijgegaan en de zee was niet meer' (Openbaring 21:1).

'Alsdan zullen der blinden ogen opengedaan worden en der doven oren zullen geepend worden. Alsdan zal de kreupele springen als een hert, en de tong des stommen zal juichen' (Jesaja, 35 : 5, 6a).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen