Globaal bekeken

Uit Arnemuiden kregen we (via ds. Schaap) de volgende oproep, die voor zichzelf spreekt, ten aanzien van de geestelijke gezondheidszorg op het gebied van verstandelijk gehandicapten.

'In de afgelopen periode werden ondergetekenden, predikanten van verschillende kerkgenootschappen in de provincie Zeeland, geconfronteerd met een aantal problemen in de geestelijk gezondheidszorg en dan vooral op het gebied van de verstandelijk gehandicapten. Zoals overal, zien we ook in deze sector van onze samenleving verschuivingen optreden in de normen. Normen, die volgens ons, gezien in het licht van de Heilige Schrift de grens van het toelaatbare overschreden hebben. Een zeer vrije omgang tussen jongens en meisjes, mannen en vrouwen, in de inrichtingen, wordt niet alleen toegestaan maar ook geprogageerd. U begrijpt wellicht, dat hierdoor de ouders van deze kinderen die willen leven in overeenstemming met hetgeen de Heere geboden heeft, in een geweldig gewetensconflict kwamen. Hierdoor kwamen wij in aanraking met deze problemen, met de vraag ouders te begeleiden en een gesprek aan te gaan met het bestuur (besturen) van deze inrichting(en).

Een werkgroep werd gevormd en een hoeveelheid materiaal verzameld. Wij hebben echter de stellige indruk, dat wij niet de enige zijn, die met deze problemen te maken hebben. Daarom willen wij een dringende oproep doen, om te komen tot een bundeling van wat er door anderen wellicht ook al is gedaan. Gezamenlijk hopen wij dan eventueel over te gaan tot het uitgeven van een soort handleiding die kan dienen voor diegenen in de geref. gezindte die hier mee te maken hebben. Wellicht is het mogelijk inzage te krijgen in gevoerde corespondentie e.d. Dat alles zeer vertrouwelijk behandeld zal worden, mag als bekend worden verondersteld. Graag zouden wij reacties van u tegemoet willen zien, liefst in verband met de vacanties, schriftelijk en zo mogelijk voor 15 augustus'. Bij voorbaat willen we u nu reeds danken voor uw medewerking in deze. Met broederlijke groet,

ds. A. Bac (Ger. Gem.), Dirk Bavoiaan 10, 2411 TX Bodegraven; ds. A. Schaap (Ned. Herv.), Markt 12, 4341 EP Arnemuiden; ds. M. V. d. Sluys (Chr. Ger.), Kerkweg I a, 4321 AB Kerkwerve.'

Van harte aanbevolen, deze oproep!

***

In het blad De Zaaier, hervormd orgaan voor Goeree en Overflakkee schreef ds. M. Aangeenbrug iets naar aanleiding van de restauratie van de hervormde kerk van Goedereede. Hier volgt het:

'Het "ontmantelen" van de kerk doet sommigen wel eens verzuchten "wat moet er van terechtkomen", maar om het goed te maken moet er eerst gebroken worden. Tegelijk is het heel interessant om antwoorden te krijgen op vragen die al jaren gesteld zijn. Zo bijv. over datgene wat onder de houten vloer zou liggen. Volgens sommigen nog een enkele hele grafsteen en verder slechts stukken. Maar het omgekeerde is waar: slechts enkele kapotte en verder een schat van allerlei grafstenen. Tot aan het einde van de 18e eeuw was het een gewoonte om in de kerk te begraven (met name de rijken). Van die gewoonte heeft men ook hier rijkelijk gebruik gemaakt. Het oudste vermelde jaartal is 1610, maar sommige stenen moeten, te oordelen naar het uiterlijk, nog ouder zijn. Er zijn gewone gladde grafstenen bij, maar ook heel mooi bewerkte, met bepaalde familietekens of chr. symbolen. Achter de op deze stenen vermelde namen staat een hele geschiedenis. Maar ook blijkt dat vele nu nog levende namen ook toen al in Goedereede waren. Er zal over dit alles nog wel eens gepubliceerd worden. Een andere bijzondere vondst was echter de lambrizering op de galerij. Daar bleek tegen de meest oostelijke gevel een gedeelte van een muurschildering tevoorschijn komen. Er is nog maar een klein gedeelte van bloot gelegd, zodat we nog niet weten wat het voorstelt. Maar m.i. bewijst deze vondst wel dat bij de herbouw van de huidige kerk nog muren zijn gebruikt van de oude R.K. kerk.

Wie er zo eens stilletjes voor zich uit over nadenkt moet wel tot de conclusie komen dat op die plaats, waar wij nu allemaal zo aan verbonden zijn, dat door de eeuwen heen heel wat is gebeurd. De vroomheid (in de goede zin van het woord) is daar door veel geslachten op vele wijzen getoond. Wat zal er niet aan leed en droefheid geweest zijn rondom al die jaren? Wat zal erin vroegere eeuwen niet geknield en aanbeden zijn voor altaren en muurschilderingen van het leven van onze Heere Jezus Christus. Wij kunnen dat nu in onze traditie niet meer voorstellen, maar op de plaats waar wij tot voor kort ter kerke gingen is het wel gebeurd. En de vraag dringt zich op, hoevelen van hen die daar begraven zijn zullen straks, in de dag der dagen met Hem, het Lam dat overwinnen zal, opstaan tot eeuwigen leven?'

***

Als een (centrale) kerkeraad ongeveer drie kolommen van het kerkblad wijdt aan de gang van zaken rondom het beroep dat uitgebracht is op een predikant, dan is er wél wat aan de hand geweest. Het gaat om Gouda, waar ds. B. Prakke uit Voorburg beroepen werd. We laten de lezers meelezen wat de C.K. van Gouda erover meldt. Na uiteengezet te hebben hoe een beroep op een wijkpredikant in een centrale gemeente kerkordelijk geregeld moet worden en hoe na 14 januari de voorbereidingen zover gevorderd waren dat als tweetal overbleef - van een groslijst van 19 predikanten ds. B. Prakke te Voorburg en ds. P. C. Pettinga te Vlissingen vervolgt de O.K. in het kerkblad van Gouda:

'Na enige toelichting op beide personen te hebben gegeven, besluit de heer Van Domselaar (scriba van de vacante wijk - v. d. G.) met op te merken dat de eerste dominee, ds. B. Prakke, in hoge mate aan de eisen van wijk 4 voldoet. De C.K.-afgevaardigen, de heren Den Boer en v. d. Ham, raden het tweetal af; vooral, zo lichten zij de Centrale Kerkeraad voor, hebben zij moeite met ds. Prakke. In de vergadering worden allerlei tegenstrijdige berichten over de figuur van ds. B. Prakke gemeld. Een gehouden stemming toont dat met meerderheid van stemmen de Centrale Kerkeraad het voorgestelde tweetal niet accepteert. Hierna wordt van de kerkeraad van wijk 4 afscheid genomen, waarbij de Centrale Kerkeraad zich verplicht met opgave van redenen de uitslag van de stemming toe te lichten. Per 29 april jl. komt de Centrale Kerkeraad in verband met het beroepingswerk van wijk 4 in een speciale vergadering bijeen. De voorzitter, ds. J. C. Bregman, schetst de probleemsituatie, zoals die per 22 april jl. is gerezen: Het voorgedragen tweetal is door de C.K. niet geaccepteerd, terwijl wijkgemeente 4 dit tweetal juist met grote zorg heeft verkozen, zodat er in die wijkgemeente grote verontwaardiging is ontstaan.

Een nauwkeurige analyse van de vergadenng van 22 april toont aan, dat er fouten zijn gemaakt, zowel in procedure als in het onderscheiden van de bevoegdheden van Centrale Kerkeraad en wijkkerkeraad. De Centrale Kerkeraad dient de verantwoordelijkheid van de wijkkerkeraad te respecteren en veel meer te letten op het centrale aspect in het verkiezingswerk. Ook moet, hetgeen nu niet het geval is geweest, de Centrale Kerkeraad kunnen vergaderen zonder aanwezigheid van de wijkkerkeraad. Verschillende C.K.-leden menen echter dat er grotendeels niets is misgegaan. De Centrale Kerkeraad heeft negatief geadviseerd, dus is de zaak duidelijk: De Centrale Kerkeraad verlangt een ander tweetal. Bovendien wordt gewezen op de belangrijkste stem die de Centrale Kerkeraad volgens de plaatselijke regeling bij het verkiezingswerk heeft. Gezien het verloop van de besprekingen van 22 april jl. besluit de Centrale Kerkeraad te stemmen of het genomen besluit van 22 april jl. wordt teruggedraaid of niet. Met meer dan de vereiste tweederde van het aantal wordt het per 22 april genomen besluit teruggedraaid. Aan wijk 4 wordt verzocht per 13 mei a.s. een tweetal voor te dragen.

Per 13 mei jl. is bij de Centrale Kerkeraad wederom de kerkeraad van wijkgemeente 4 op bezoek. Opnieuw leidt de heer Van Domselaar de vergadering over het verkiezingswerk in met een overzicht van het werk in deze van de afgelopen periode. Het voorgestelde tweetal is:1. ds. B. Prakke te Voorburg; 2. ds. P. C. Pettinga te Vlissingen. Na deze inleiding verlaten de leden van de kerkeraad van wijk 4 de vergadering, met uitzondering van de scriba, de heer Van Domselaar. De C.K.-leden die zitting hadden in de hoorcommisie krijgen de gelegenheid de Centrale Kerkeraad voor te lichten. De heer Den Boer adviseert het voorgedragen tweetal af te wijzen, omdat ds. B. Prakke een aanhanger is van de moderne theologie, zoals die wordt verwoord door D. SöIIe en Ter Schegget. Hij constateert een duidelijk weerspreken van het belijden van de kerk. De heer v. d. Ham adviseert eveneens het tweetal af te wijzen, omdat hij ds. Prakke een polariserend figuur vindt, die niet past in het geheel der Goudse Hervormde Gemeente; ook vindt hij dat de kern der bijbelse prediking ontbreekt. De voorzitter, ds. J. C. Bregman, merkt op dat voor de C.K.-leden alleen van belang is of de voorgedragen predikanten passen in het centrale overleg van de Hervomde gemeente.

Ds. Kievit betreurt het dat de gevolgde procedure van 22 april jl. niet is afgewikkeld; ook vindt hij dat de voorzitter de invloed van de Centrale Kerkeraad beperkt, vooral ten aanzien van de prediking; de plaatselijke regeling wordt op deze wijze fictief. Er heeft een schriftelijk stemming plaats waarbij wordt afgesproken dat die leden die tegen het tweetal stemmen, ook de reden vermelden. Uit de stemming blijkt dat het voorgestelde tweetal met meerderheid van stemmen is geaccepteerd. Hierna wordt de kerkeraad van wijk 4 weer in de vergadering genodigd teneinde samen met de C.K-leden te stemmen wie van het tweetal wordt beroepen. Uit deze stemming komt met ruime meerderheid ds. B. Prakke te Voorburg naar voren.'

Op deze wijze wordt inderdaad, zoals ds. Kievit stelde een plaatselijke regeling fictief en wordt de betekenis van een C.K. in het beroepingswerk aangetast. Gouda geeft hier dunkt me geen lichtend voorbeeld.

***

Mevr. M. P. D. ter Braake-de (te Naarden) - op haar hoge leeftijd nog volop geïnteresseerd in wat zich in de kerk en de maatschappij voltrekt, en ook nog altijd meelevend met het werk van de Gereformeerde Bond, schreef in de Naarder Koerier een stukje naar aanleiding van een boek van J. Roelfs en J. Th. Balk 'De oude Westerkerk 350 jaar'. Uit dit stuk over deze bekende Amsterdamse kerk - mevr. Ter Braake woonde zelf 35 jaar in Amsterdam - het volgende:

'De schrijvers noemen de Westerkerk een "Verwondering in steen". Maar wij willen het nu speciaal hebben over de Westertoren, die zij zelfs een "Juichend wonder" noemen. Wij willen nog verder gaan! Voor de bewoners aan de voet, in het bijzonder de jordaners, blijt de toren zelfs een levend wezen te zijn, zoals een dichter zingt: "Jij kent onze diepste geheimen. Ons leed, onze smart en nog meer" en zo al jammerend verder. Terecht merken de schrijvers op, dat de toren hier staat voor God en zij vragen zich af "of we straks in de hemel ook de Westertoren zullen weerzien...". Toen we hierbij stilstonden, bedachten wij, dat eeuwen geleden door een wijs man gezegd is, dat er geen mens op aarde was of is zonder enig religieus besef, al was of is het dan de maan of een dier of een stuk hout. Welnu, hier is het dan de Westertoren. Nu van de ernst naar iets luchtigers, in twee betekenissen zelfs: Het haantje van de toren! En alle haantjes op alle Amsterdamse torens en ons eigen haantje op onze Naardense Grote Kerk! Wij hebben daar eigenlijk nooit zo bij stilgestaan en wisten er weinig van, maar wat wij nu weten, willen wij graag aan u doorgeven, natuurlijk is een torenhaan een wind­ wijzer en ook het symbool van waakzaamheid in combinatie met het kruis en de bol, de verlossing en de wereld zoals wij vroeger al eens schreven bij de restauratie van de kerk. Nu is het merkwaardige, dat ook in Amsterdam alle torens van de burgerlijke gemeenten zijn en dus door de gemeente worden onderhouden. Zo kwamen wij op de vraag: hoe is eigenlijk de structuur van zo'n torenhaan? In het bovengenoemde boek staat een afbeelding van een gemeentewerkplaats met haan en al! Zo pakten wij, figuurlijk gesproken, ónze haan bij de kop en van vriendelijke Naardense deskunige zijde kwamen we het een en anderte weten: Het lichaam is van koper, waarover een verflaag. Als deze verf nog niet helemaal droog is wordt er met een kwast echt zuiver bladgoud op aangebracht. Hierdoor schittert de haan zo prachtig in de zon! Dit bladgoud is héél dun uitgehamerd en, evenals alle goud, praktisch onvergankelijk, behalve door slijtage, een soort verdwijnen dus. Het is trouwens de moeite waard op deze materie eens wat dieper in te gaan! Dat was dan bladgoud. En wat goud wil lijken, maar het niet is, dat is klatergoud. Ook alweer iets om over na te denken...'

***

FES staat voor International Fellowship of Evangelical Students. Deze internationale vereniging werkt met het Woord Gods onder studenten aan allerlei universiteitssteden in de wereld. Ook de CSFR, studentenvereniging uit de Gereformeerde Gezindte, staat met de IFES in contact. In E.F.E.S. Nieuws, maandblad van de Stichting Nederland IFES, wordt verteld over het studentenwerk in Latijns Amerika. We nemen het volgende over:

'Brazilië is het grootste land van dit kontinent. De Alianca Biblica Universitaria do Brasil (ABUB) heeft Bijbelstudiegroepen in ongeveer 60 steden en in 12 steden is er afgestudeerdenwerk. Ook aan het werk op middelbare scholen wordt aandacht besteed, zodat er in ca. 20 steden groepen zijn voor middelbare scholieren. Dieter Brepofil is de algemeen sekretaris en wordt bijgestaan door een team van ongeveer 30 medewerkers. Ook is er een speciale afdeling voor literatuurwerk. De ABU Editora heeft veel boeken kunnen uitgeven in het Portugees en ook wordt er een tijdschift (Kairos) door hen verzorgd. De immense armoede en het leed deden enkele studenten geneeskunde besluiten een ziekenhuis op te richten, dat ze "Hospital Maranata" noemden. Naar aanleiding hiervan zijn er ook andere projekteh van start gegaan op het gebied van maatschappelijk werk. Tevens is dit een getuigenis en een bewijs dat geloven nog steeds woord en daad is. Bidt ook voor de bevolking van Sao Paulo, een stad waar erg veel aan spiritisme wordt gedaan. Bidt ook voor wijsheid voor de stafwerkers wanneer zij studenten wijzen op de gevaren hiervan.'

Verder staat in dit blad hoe te bidden voor stafwerkers in het evangelisatiewerk, geldend ook voor de predikanten en allen, die dienstbaar zijn in Gods Koninkrijk:

'Bid dat God,

1. hen geven wil een mate van gezondheid en veiligheid in zijn werk.

2. hen geven wil een diep vertrouwen en hen gewillig wil maken om de prijs van de toewijding te betalen.

3. hen tijd wil geven om te bidden en hun bijbel te bestuderen.

4. hen de genade en vastbeslotenheid wil geven om-door iedere hindernis te komen met Hem als gids.

5. hun aktiviteiten wil censureren, zodat zij tijd mogen besteden aan de belangrijke en niet uitsluitend aan de urgente zaken.

6. hen zeif-discipline wil geven bij de studievoorbereiding voor toespraken, preken en te schrijven stukken.

7. hen helpen wil om verzoeking te boven te komen. 8. hen standvastigheid wil geven in het vervullen van de doelstellingen van hun beweging.

9. hen de kracht wilgeven eenzaamheid, irritatie en misverstanden, die mogen rijzen, te boven te komen.

10. hen de nodige wijsheid en leiding wil geven in hetvervullen van hun verantwoordelijkheden thuis.

11. hen helpen wil om te erkennen en op te wekken de gaven, die Hij hen gegeven heeft.

12. deze periode van hun dienst wil gebruiken als voorbereiding voor latere roeping of loopbaan.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen