De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

In het blad 'Op weg met de andier', orgaan van de herv. geref. vereniging voor gehandicapten, werd afgedrukt het referaat, dat C. den Boer (Woudenberg), hield op de jaarvergadering van de vereniging. Uit zijn betoog knippen we het volgende Jiddische verhaal, dat zich afspeelt op de berg Moria.

'Gods Vaderhand roept ons op om voor elkaar een hand en een voet te zijn. Zoals in dat oude Jiddische verhaal, dat speelt op de berg Moria, en dat vertelt van twee broers die samen werkten op hun landbouwbedrijf. Eens, toen de oogst was binnengehaald en ieder zijn eigen stapel korenschoven in de schuur had binnengedragen, gingen zij beide, moe van het werk, ter ruste. In de volgende nacht echter werd de jongste broer wakker. Hij dacht na. " 't is eigenlijk niet goed" dacht hij, "dat mijn oudere broer net zoveel heeft als ik; hij is ouder, hij heeft recht op het grootste deel." Toen stond de jongen op, ging naar de schuur, haalde armen vol korenschoven van zijn stapel weg en legde die bij de stapel van zijn broer. Daarna ging hij weer naar bed en sliep tot de volgende morgen. Midden in diezelfde nacht echter was ook de oudere broer wakker geworden. Hij moest er maar steeds aan denken dat het toch eigenlijk niet eerlijk was, dat hij en zijn jongere broer evenveel van de oogst hadden. Wie weet zou deze hem nog lang overleven; moest hij dan eigenlijk niet meer hebben dan hij? Toen was ook hij, opgestaan. Hij was naar de schuur gegaan en had armen vol korenschoven gedragen naar die van zijn broer. Daarna was hij ter ruste gegaan en sliep tot de volgende dag. De volgende morgen echter (niemand begreep het) ontdekten zij beiden, dat zij van het geven niet armer waren geworden. Hun stapel korenschoven was nog even groot als die dag daarvoor. Toen die nacht daarop, was het weerzo. De beide jongens sliepen niet. 't Is toch eigenlijk niet goed dat mijn broer net zoveel heeft als ik, dachten zij beiden. Op hetzelfde moment stapten zij uit bed, om hetzelfde te gaan doen als die nacht ervoor. En daar in die schuur ontmoetten zij elkaar. Toen begrepen zij het, hoe het was gekomen, dat zij gegeven hadden en toch niet armer waren geworden. Twee zielen één gedachte. Twee echte broers, die ieder voor zich van de gedachte uitgingen, dat de ander meer mocht hebben dan hijzelf. En zo vielen ze elkaar om de hals. Bij Gods Vaderhand past een broederhand. Opdat mensen kunnen zeggen: "Ziedaar, Gods hand in mijn leven".'

***

Twee stukjes geknipt uit 'De Open Deur'.

EEN SIMPEL WOORD

Op 't steile pad ontmoet ik een klein meisje. Die draagt haar broertje op haar smalle rug. 'Wel', zeg ik, 'kind, je draagt een zware last!' Maar met verwondering kijkt het meisje op en zegt een simpel woord: 'Ik draag geen last ik draag mijn kleine broer.'

GENOT

Op de dag des oordeels zal de mens ook rekenschap moeten afleggen van alle goede dingen, waarvan hij had kunnen genieten en dat niet deed. Jeruzalemse Talmoed

***

Opnieuw - evenals vorige week - enkele gedachten uit het gelijknamige boekje van de Göttinger hoogleraar Lichtenberg:

Men moet aan een geschrift niet de moeite kunnen zien, die het schrijven ervan gekost heeft.

Het is niet van belang of de zon in een land niet ondergaat, waarop Spanje zich eertijds beroemde, maar wat de zon gedurende haar loop in dat land te zien krijgt.

Dikwijls als een kennis voorbijgaat, ga ik van het venster weg, niet zozeer om mij de moeite van een groet te besparen als wel om de verlegenheid te ontgaan als zijn groet uitblijft.

Tot de grootste ontdekkingen, die de menselijke geest in de laatste tijd gedaan heeft, behoort naar mijn mening wel de kunst om boeken te beoordelen zonder ze gelezen te hebben.

***

We geven hier graag nog een tip voor een collecte te houden in vacantiekerkdiensten in het buitenland terwille van een buitenlands doel. Namelijk voor de Ned. Stichting 'Verpleegkundigen voor Israël'. Boven de voor 1982 gestelde begroting van ƒ 385.000 wil men een afzonderlijk bedrag bijeen brengen voor een ziekenhuis, waar speciaal oorlogsgewonden uit Libanon worden verpleegd. Wordt echter een collecte speciaal bestemd voor een ander ziekenhuis in Israël dan wil de genoemde stichting ook graag doorgeefluik zijn. Gironummer 3885840? t.n.v. de sticfjting, Albert Plasmanlaan 92 te Gouda.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1982

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1982

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's