Opwekking buiten Europa (1)

Solomon eilanden

Op maandagmorgen werd onze aandacht gevraagd voor een ooggetuige-verslag van 'de opwekking op de Salomon eilanden' door Leslie Fugui. De Solomon eilanden liggen ten noordoosten van Australië. In de zeventiger jaren vond hier een geestelijke opwekking plaats, kort voordat deze eilanden hun politieke onafhankelijkheid van Engeland kregen. Door de opwekking had de soevereiniteits- overdracht een vreedzaam verloop. Op de onafhankelijkheidsdag werden er overal kerkdiensten gehouden. Ministers ontvingen een Bijbel als teken van christelijk leiderschap. De vergaderingen van de volksvertegenwoordiging worden met gebed geopend.

Voor de opwekking was het geestelijk en maatschappelijk droevig gesteld op deze eilanden. Er heerste haat en wedijver tussen de verschillende eilanden en kerkgenootschappen. Veel gemeenteleden waren naamchristenen. Het leven was sterk verwereldlijkt (dronkenschap, goklust, diefstal, prostitutie). Er was terugkeer tot het heidendom. De gemeenten waren zwak en het kerkbezoek was slecht. De meeste christenen, de kerkelijke leiders inbegrepen, wisten niet wat geestelijke opwekking was.

In 1971 hield de Anglicaanse bisschop Festo Kivengere uit Oeganda een 'kruistocht' op deze eilanden. Er kwamen mensen tot geloof en bekering. De bisschop wekte de christenen op om voor opwekking te bidden. Er ontstonden gebedskringen, die baden om een uitstorting van de Heilige Geest. Later werd een Maori evangelist Muri Thompson uit Nieuw-Zeeland uitgenodigd. Hij hield overal samenkomsten tot bevordering van het geestelijke leven voor gemeenteleden. Tijdens deze bijeenkomsten vonden er bijzondere verschijnselen plaats: geluid als van een stromende rivier, onweer, aardtrillingen, enz. Mensen van alle leeftijden ontvingen de kracht van de Heilige Geest. Zij braken uit in gebed en lofprijzing, in getuigen en vermanen. Mensen beleden hun zonden aan elkaar en verzoenden zich. Gemeenteleden gingen overal evangeliseren. De vrouwen waren hierbij bijzonder aktief; een vreemd verschijnsel in deze maatschappij . Het kerkbezoek nam toe - nu ongeveer 99% van de bevolking - en de gemeenten groeiden. De gaven van de Heilige Geest kwamen openbaar: gezondmaking, tongentaal en duiveluitwerping. Deze geestelijke opwekking had grote betekenis voor het kerkelijke, maatschappelijke en nationale leven. 'Ik had de kracht van de Heilige Geest nooit zo zichtbaar gezien onder de mensen. Ik dankte God voor de zegen aan mijn eigen ziel. Ik voelde me verzadigd, ik smolt weg en ik werd als klei gevormd... Er gebeurden zoveel dingen, die wij, mensen, uit onszelf nooit kunnen bereiken en die we nooit volledig kunnen verklaren. De atmosfeer, die in opwekking ervaren wordt, is zo hartverwarmend datje begeert om er altijd in te verkeren, precies zoals de discipelen tijdens de verheerlijking van Christus op de berg.' (Leslie Fugui).

Papua Nieuw-Guinea

Bisschop Aminiasi Qualo van de Verenigde Kerk in Papua Nieuw Guinea bericht het volgende over een geestelijke opwekking in 1974/75. Het duurde tot 1950 voordat er met zendingswerk begonnen werd onder de Hullen Mendi-stam door twee Australische zendelingen Gordon Young en Ian Clarke met twee inheemse evangelisten Kamiliel Ladi en Thomas Tomar. Na tien jaar moeizame arbeid werden in februari 1960 honderd Hulimannen en vrouwen gedoopt door ds. John Hutton te Tari. Daarna verspreidde het evangelie zich heel snel. Christenen gingen overal van het geloof getuigen (persoonlijke evangelisatie). In drie jaar tijds verviervoudigde zich het ledenaantal van de kerk. In 1966 waren er 123 gemeenten met meer dan 10.000 gedoopte leden en een gemiddeld kerkbezoek van meer dan 19.000 elke zondag overal in de provincie. In 1968 werd de Verenigde Kerk in Papua Nieuw-Guinea en de Solomoneilanden gevormd.

Na 1970 trad er echter groot verval in. Veel christenen gingen van de moderne beschaving 'genieten' (dronkenschap, goklust, enz). Er was terugkeer tot het heidendom. Veel gemeenten hadden de naam van te leven, maar waren dood. Kerkleiders raakten hierover bezorgd. Zij vroegen zich af: 'Wat kan er gedaan worden om Gods werk in onze dorpen en streken te bevorderen?' Zij erkenden eigen zwakheden en persoonlijke zonden. Zij kwamen tot zichzelf, zoals de verloren zoon in de gelijkenis. De synode besloot nu om een regionaal evangelisatie-team te vormen, dat door God gebruikt zou kunnen worden om Zijn kerk tot nieuw leven te brengen. Een team van zes personen ging uit om in verschillende streken te preken, te onderwijzen en geestelijk raad te geven aan gemeenteleden tot verdieping van hun geestelijk leven. De boodschap van het team was: bekering tot God, wedergeboorte, geloof in Christus en levensheiliging door de Heilige Geest. Overal ontstonden er gebedskringen. Er kwam diepe overtuiging van zonde. Zonden werden aan elkaar beleden en veroorzaakte schade werd vergoed. De tegenwoordigheid van de Heilige Geest werd gevoeld. De mensen werden niet moe om naar de prediking-te luisteren. Zij baden en zongen samen. Zij bemoedigden elkaar. Twee stammen, de Tend en de Wahwah, die altijd in oorlog met elkaar geleefd hadden, verzoenden zich. Er kwam vrede door het Evangelie.

In de opwekking stond één ding centraal, een diepe en oprechte overtuiging van zonde. Er waren veel gebedssamenkomsten; katechisatie-uren en kerkdiensten werden trouw en druk bezocht. Er vonden genezingswonderen plaats. Er kwam een nieuwe atmosfeer onder de mensen in deze streek. 'Ik heb 14 jaar lang met deze mensen geleefd en onder hen ge­werkt. Dit was de grootste dag in de geschiedenis van de kerk, dat mensen openlijk hun zonden aan de Here beleden en zich verzoenden met hun stam-vijanden' (Qualo). De kerk is nu sterk gegroeid en erg levendig. Christenen getuigen van het Evangelie tot hun medemensen. Maar satan zag dit alles niet werkeloos aan. Vrouwen ondervonden tegenstand van hun mannen. Er kwamen psychische en lichamelijke ziekten voor als gevolg van de opwekking, die pas na enige tijd genezen werden. Tegenstanders maakten hier misbruik van. Bisschop Qualo besluit zijn verslag met: 'De kerk in het bergland heeft het machtige werk van God gezien, zij heeft eigen zwakheden en tekortkomingen erkend en zij zoekt ootmoedig Gods vernieuwing en genade voor een nieuwe opwekking in eigen omgeving zowel als voor geheel Papua Nieuw-Guinea. Laat de Heere Zijn wil bekend maken overal op aarde'.

De volgende keer over opwekking in Oost-Afrika, India, China en Brazilië D.V.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen