Gebod en belofte (3)

Op elkaar betrokken

Uit de beide eerste artikelen is wel duidelijk geworden, dat gebod en belofte niet van elkaar te scheiden zijn. De wet is niet alleen maar gebod. Denk aan de beginwoorden. Het evangelie is, niet alleen maar belofte. Denk aan de bevelen. Maar evenmin zijn ze van elkaar los te maken, wanneer we er op letten hoe de Heilige Geest met deze als middelen werkt in het hart van verloren zondaren tot zaligheid.

Het gebod openbaart de heilige Verbondswil van God en stelt schuldig, eist straf. Maar het gebod is geen doel in zichzelf. Het wil plaats maken voor de belofte der genade. In dit verband mag gedacht zijn aan het woord van Paulus, dat de wet een tuchtmeester is tot Christus. En in het leven van vernieuwing en heiliging komt het gebod weer terug als leefregel der dankbaarheid voor de zondaar, die leven mag uit het geloof in de belofte Gods, uit het volbrachte werk van de Heere Jezus.

De Bergrede

Daar is over het gedeelte uit het Mattheusevangelie, hoofdstuk vijf tot zeven, beter bekend onder de titel de Bergrede nogal wat te doen de laatste tijd. Zelfs spreekt men wel eens van Bergrede-christendom. Soms eenzijdig heeft men zich op dit gedeelte van de Schrift willen beroepen om christelijke maatschappijvisie en politiek te actualiseren. Het gaat niet aan een gedeelte van de Bijbel uit het geheel te lichten en te isoleren om vervolgens daaruit dan gevolgtrekkingen te maken. Men kan er gemakkelijk toe komen om zodoende van de Heiland een leraar zedelijkheid te maken, de brenger van een nieuwe moraal, de verkondiger van een verheven idealisme. Al­lereerst moet men er op letten wie Hij is, Die de bergrede heeft uitgesproken. En Hij is niemand anders dan de Heiland van verloren zondaren. Deze prediking staat niet los van Zijn persoon; evenmin van Zijn middelaarswerk. Zijn verzoenend lijdend en sterven.

Men kan met enig recht stellen, dat de Zaligmaker verkondigt de grondwet van het koninkrijk der hemelen. Dat rijk kwam Hij brengen als vrucht op Zijn arbeid. Daarvan was Hij vol. In Zijn eerste prediking klinkt het reeds, in aansluiting op de boodschap van Johannes de Doper: bekeert u... want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen. In het grondpatroon van het ware gebed - het Onze Vader - horen we Hem bidden Uw Koninkrijk kome... Hij richt op en herstelt in een boze wereld en in harten van verdorven mensen de koninklijke heerschappij Gods. Hij zaligt door recht. Hij brengt over uit het rijk van de duisternis, waartoe we allen van nature behoren, in het rijk van het licht.

Burgers en levenswijze

Als de Heiland in de bergrede duidelijk maakt - in de zaligsprekingen - wie tot dat rijk behoren, dan zouden we zeggen op het gehoor van de woorden afgaande, wat zijn de burgers van dat rijk zielige mensen. Immers: armen van geest, treurenden, hongerenden en dorstenden, vervolgden, ... allemaal zielige mensen. Maar Hij spreekt niet van zielig, maar van zalig. En niet om hun gemis, gebreken, behoeften noemt Hij hen zalig, doch in hun nood, gemis, armoede-doorleving. Het zijn gelukkige ongelukkigen. Terstond volgt daarop de aanwijzing van hun heilige roeping: zout der aarde, stad op een berg, licht op de kandelaar. Niet om een nieuwe moraal te geven of een ideaal van zedelijkheid te doen nastreven, tegengesteld aan het doel van de Farizeërs en Schriftgeleerden. Hij verkondigt ook niet een aantal stellingen, die Hij er bij Zijn jongeren of bij de discipelen wil inhameren. Het gaat niet om een soort ethisch reveil. De bergprediking staat in de Schrift als onderdeel van het evangelie van Christus. Hijzelf kwam om de Wet en de Profeten, geheel de Schift van het Oude Verbond tot volle onplooiing, rechtsgeldigheid, vervulling te brengen. Tot de ouden konden spreken tradities, Hij spreekt met Messiaans Zelfbewustzijn van het leven, dat door het geloof in Hem opbloeit en tot uiting komt.

Hij maakt zalig van de zonde. Hij is de Vriend van tollenaren en zondaren. In Zijn voetspoor gaan de burgers van het Rijk, dat Hij sticht en openbaart. Daarom is Zijn gerechtigheid overvloediger dan die van de Joodse leraars. Schoon schreef iemand eens: de bergprediking moet gelezen worden in het licht van het kruis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen