Een blik terug en vooruit

Dertig jaar Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op G.G.

Een poosje geleden vertelde een opgetogen kleinzoon mij dat hij bijna jarig was. Nog 2 nachtjes slapen en dan ben ik 4 jaar. Hij wachtte en ogenblik en keek me aan alsof hij zeggen wilde; is dat niet geweldig - 4 jaar? Blijkbaar was ik niet genoeg onder de indruk van dit feit, want z'n blik strak op me gericht, voegde hij er heel nadrukkelijk aan toe - dan ben ik groot én oud. Bij die mededeling begon zijn hele snuit te stralen. Toen kon ik niet anders dan heel enthousiast ja knikken en meestralen. Met 4 jaar verandert er ook zoveel in je leven. Je mag naar de kleuterschool - en op je kleine fietsje naast pappa of mamma meefietsen. En je hoeft niet meer elke zondagmorgen naar de kinderoppas, maar mag met de groten mee naar de kerk. Nou, dan ben je toch met je 4 jaar groot en oud?

Kinderen verlangen om ouder te worden. Zijn ze eenmaal op de kleuterschool dan zien ze uit naar de grote school. Dan wenkt het voortgezet onderwijs. Rond de 20 jaar komt het zelfstandig wonen in zicht en vol verwachting gaan ze die periode in. Zo bij de 30 jaar is de tijd van opbouw en ontwikkeling ongeveer voltooid. Er is volop gelegenheid voor geweest. Dat kan nog in ons land - gelukkig.

Geen oorlog. Ondanks een teruggaande ekonomie nog een zekere welvaart. Elke dag genoeg, zelfs meer dan genoeg, om te eten en te drinken. Wie van ons praat nooit over lijnen? Vandaag op deze bondsdag staan we even stil bij die grens van 30 jaar in ons bondsleven. 5 Jaar geleden vierden we ons 25-jarig bestaan met de woorden: Ik zal de daden des Heeren gedenken. Wat een feestelijke dag was dat. Wie die dag echt meebeleefd heeft vergeet dat niet gemakkelijk. Maar nu 30 jaar. Onder ons zijn er die al die jaren meegedaan hebben met het bondswerk. Als lid van een vereniging, als persoonslid. Deze en gene wat meer betrokken bij het werk van de bond omdat zij bestuurslid van een vereniging is of was. Of als hoofdbestuurslid. Dat is dan niet meegeleefd hebben met, maar meegewerkt hebben in de bond. Eén wil ik daar toch even noemen: mevr. Van Bemmel. Bijna vanaf het begin tot nu toe, meegedacht, meegepraat, vooral en meest meegerekend. Daaruit spreekt wel een grote liefde tot de bond; en daar bovenuit tot bezig zijn ten dienste van Gods Koninkrijk. In alle bescheidenheid. Wel alle zéér gewaardeerd. Ik haast me om daaraan, geheel in de lijn van mevr. Van Bemmel, toe te voegen; Soli deo gloria!

Hoe reilt en zeilt onze bond. Wel, op de huishoudelijke vergadering in mei doet het bestuur daarvan getrouw verslag. Al die verslagen, die aangehoord zijn door de afgevaardigden van de verenigingen, staan steevast de volgende maand in letterlijke weergave in 'De Hervormde vrouw'. Voor alle leden. Om na te lezen. Open en eerlijk met alle dingen voor de dag komen. Wat dat betreft - iedereen heeft inspraak en mag uitspraak doen.

Gelukkig dat we een blad hebben. Want... op de verenigingsavond komt een nieuweling. We ontvangen haar met open armen. Hartelijk welkom mevrouw, fijn dat u eens komt kijken in onze kring. Ze is die avond bij ons, praat mee, krijgt een handwerk als onze vereniging nog handwerkt, drinkt koffie, luistert mee naar de Bijbelstudie, zingt mee. Hoe vond u het mevrouw? Gezellig? Ja gezellig - ze wordt lid. Maar dat er een bond bestaat waar we bij aangesloten zijn, en een ring waarin de vereniging meedraait zijn meestal niet de eerste inlichtingen. Daar komt ze wel snel achter want elk lid ontvangt 'De Hervormde vrouw'.

En al lezend en meelevend ontdekt ze dat we blij mogen zijn met ons blad, onze bond en zijn bestuur. We gaan graag naar de bondsdag, leren veel op de ontmoetingsdagen, voelen ons als bestuursleden wat zekerder na het bijscholen op een besturendag. Vinden het heerlijk om bij ons jaarlijks reisje een andere vereniging voor ons te laten zorgen bij de maaltijd en doen het graag terug. Leven mee met het vakantiewerk voor de gehandicapten door onze medewerking of een gift. Zijn dankbaar voor de weekenden met de alleenstaanden. Gebruiken de kerst- en paasliturgie op de vereniging. Studeren op de Bijbelstudie en de zieken, de beste zieken, sturen we een brief of kaart. Zo profiteren wij, leden van de bond, op al deze manieren van het werk waaraan 11 vrouwen veel van hun tijd en krachten geven. Waarom is dat eigenlijk niet het eerste wat we zeggen tegen een nieuw lid. We vormen samen een bond, al 30 jaar en daar mag u ook bij horen.

Vanaf de oprichting en na de eerste wat moeizame werving van leden is het eenvoudige begin uitgegroeid. Dhr. Nootenboom zei tijdens de oprichtingsvergadering in Utrecht: 'Naast de practische arbeid der vrouwenverenigingen (er waren toen overwegend naai-en zendingskransen) heeft het bondsbestuur te wijzen op de geestelijke achtergrond waaruit de werkzaamheid voor de naaste ontstaat' en 'De binding van allen die naar Gods Woord en de aloude belijdenis der vaderen wensen te leven zij de voornaamste taak van het bondsbestuur. De leiding die gegeven moet worden zij hierop gericht.' De strijd van de zinnen is voor ons, na zoveel jaren wat ouderwets. Dat zeggen we nu anders. Op de inhoud zeggen we nu nog volmondig ja.

Vandaag denken we aan het begin 30 jaar geleden en we danken voor dat begin én voor de groei en voortzetting tot vandaag toe. Bij deze dank aan de Heere onze God voegt zich de bede of Hij het werk van onze bond blijvend wil zegenen.

In ’De Hervormde vrouw' van sept. was een mooie kaart ingeniet waarop een gekalligrafeerde tekst uit Psalm 90: Heere Gij zijt ons geweest een toevlucht van geslacht tot geslacht. In diezelfde psalm, waarvan de aanhef zegt dat het een gebed is, lezen we aan het eind: Bevestig Gij het werk van onze handen over ons, ja het werk onze handen bevestig dat. Dat is een gebed uit een ver verleden - het mag ook een gebed voor de toekomst zijn, steeds weer opnieuw. Omdat we terugziende op ons werk of dat nu is het werk voor de bond, op de vereniging, in de maatschappij of in ons gezin, weleens ervaren dat het niet die vreugde en voldoening gaf die we ervan verwachtten. Hoewel we, tot onze beschaming, wel moeten erkennen dat wat in ons oog gering of onvoldoende leek toch gezegend werd.

Voor een 4-jarige kleuter lijkt het of op zijn verjaardag al zijn verwachtingen worden vervuld. De ouderen om hem heen weten wel beter. In zijn leven zal verwachting en teleurstelling wisselend meedoen. Zó wordt hij pas echt groot en oud.

De jaren verglijden als droog zand tussen onze vingers hoewel we ze soms intens beleven van dag tot dag. De Heere geve ons, bondsbestuur en leden, wijsheid om de dagen en jaren die nog komen te vullen naar Zijn bedoeling. Dan zal steeds Zijn Woord weer gelezen worden. En naar de maat van de kennis die we ontvangen hebben mogen we het ook bestuderen. En zo, al lezende en lerende, geleid door de Heilige Geest, ontdekken we hoe wij zijn en wat God geven wil aan ons door Zijn Zoon Jezus Christus. Dat geeft verwachtingen - tot over dood en graf heen, tot in het eeuwige leven. Daarvan doen we met de Kerk van alle eeuwen en plaatsen iedere zondag belijdenis, God geve met heel ons hart:

Ik geloof de vergeving van de zonde wederopstanding van het lichaam en een eeuwig leven.

L. v.d. Linde v. d. Brink

~Op donderdag 30 september waren we aanwezig in de Rotterdamse Doelen voor de jaarlijkse Bondsdag van de Ned. Herv. Bond van Vrouwenverenigingen op g.g. De Bond bestond dertig jaar; wel geen jubileumjaar, wél een lustrumjaar. De grote Doelenzaal was meer dan vol, een levendige en fleurige aanblik. We mogen zeggen dat de jongste bond van de Herv. Gereformeerde Bonden sterk gegroeid is en vadaag van grote vitaliteit blijk geeft. Men is dan ook in de kracht der jaren en bovendien, men heeft als jongste loot, wat in te halen. Met dankbaarheid stellen we vast dat de Bond veel mag betekenen voor veel vrouwen in veel gemeenten. Mevr. A. C. Meijwaard-Fuite hield op de bondsdag een levendig en puntig openingswoord, o.a. opwekkend tot onderlinge liefde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen