De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Christelijke opvoeding in deze tijd (6)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Christelijke opvoeding in deze tijd (6)

7 minuten leestijd

De kerk kan een vooraanstaande, leidinggevende rol spelen in de christelijke opvoeding.

De plaats van de kerk in de christelijke opvoeding

Ik denk dat de kerk een vooraanstaande, leidinggevende rol kan spelen in de christelijke opvoeding. In prediking, pastoraat en catechese kunnen ouders geholpen worden met opvoedingsproblemen. De Ned. Herv. Kerk, inclusief alle modaliteiten, staat in de spanning van de christelijke opvoeding in een geseculariseerde samenleving. Ook de kerk zal moeten helpen om onze jeugd weerbaar te maken om deze spanning aan te kunnen. De inhoud van de Bijbelse boodschap is onveranderd, de manier waarop we deze Boodschap bij onze jeugd brengen, zou weleens anders kunnen zijn dan vroeger. We moeten ervoor oppassen, dat we het normaal vinden, dat onze jeugd kerkelijk net zo opgevoed kan worden als 30 jaar terug. De wereld van onze jeugd is veel en veel groter dan vroeger. De communicatiemedia hebben hun invloed doen gelden.

Onze jeugd kan met alles op de hoogte zijn.

Van goede dingen, maar ook van slechte, vieze dingen. De sexliteratuur ligt open en bloot uitgestald in de winkelstraat. Ook de kerk heeft een taak om de jeugd te leren hier op de juiste wijze mee te gaan, door bepaalde dingen af te wijzen, weer andere dingen te accepteren. Ik heb al gezegd, dat onze jongelui moeten leren wat ze geloven. De geloofsleer is zeer belangrijk. De predikant heeft hier een mooie taak. Op catechisatie heeft hij hier goed de gelegenheid voor. Vooral bij de jongere catechisanten met dit behandeld worden. Ik wil er toch op wijzen, dat het goed is, dat de predikanten bij de oudere catechisanten ook ingaan op hun levensvragen. Het hoort bij hun leeftijd vele vragen en vele twijfels te hebben.

Waarom moet een kind van 4 jaar onder de trein komen? Waarom moeten zoveel mensen in Beiroet sterven, terwijl ze onschuldig zijn? Is dit de God van de Bijbel, die dit alles goed vindt? Begrijpelijke vragen. Laten we ons er niet van afmaken, laten we ook niet overal verklaringen voor hebben. Sommige dingen zijn niet te verklaren! God weet het alleen. Durf eens te zeggen, dat wij het ook niet be­grijpen.

In Ede-Veldhuizen (wijkgemeente van ds. T. van 't Veld) wordt door hem gepoogd het bovenstaande te realiseren. Mag ik er iets van doorgeven? Ds. van 't Veld heeft een leerplan ontworpen voor zijn catechisatiegroepen. Hij laat zich hierbij ondersteunen door een catecheseteam, een aantal mensen die deskundig zijn in de overdracht van lessen. Een tip voor predikanten misschien? De catechisanten zijn verdeeld in 3 groepen. De jongeren van 12-14 jaar krijgen de hoofdzaken uit de geloofsleer.

Bij de middengroep worden de 10 geboden besproken en er is een serie 'lessen' met als thema 'Het-geroepen-worden.' Zo word je geroepen bij je geboorte, doop, tot geloof en bekering enz. Bij de ouderen vanaf ongeveer 17 jaar bespreekt hij de grote levensvragen in het licht van de Bijbel. Hierbij is er alle ruimte voor eigen inbreng van de catechisanten. Bij de laatste evaluatie is gebleken dat zowel de predikant als de catechisanten het geweldig fijn vonden zó naar de Bijbel geluisterd te hebben.

Geloofsleer en ethische knelpunten worden m.i. zo op een goede manier verweven. Het lijkt me goed u één van die lessen door te geven. Het thema van deze les is: God en het lijden. Alle lessen en ook deze verlopen volgens een vast schema: God en het lijden

A. Om erin te komen

1. In de Tweede Wereldoorlog met al z'n ellende heeft Winston Churchill eens gezegd:

'Als God de wereld bestuurt, dan doet Hij 't toch maar erg slecht'. Als jij één van zijn beste vrienden was geweest, wat zou jij geantwoord hebben?

2. Een dominee zegt in 't ziekenhuis tegen een patiënt: 'Weet je, waarom je hier ligt? Dat is straf op je zonden, man!' De patiënt zegt later: 'Die dominee hoeft bij mij nooit weer te komen'. Wie van beiden had ongelijk?

B. Om te lezen: Psalm 73

C. Om te bespreken:

1. Er zijn op dit punt 2 tegenovergestelde meningen:

a. Als God liefde is, waarom dan zoveel ellende? In zo'n God kan ik niet meer geloven, als Hij zoiets toelaat, (denk aan de gaskamers in de oorlog)

Vraag: Is het eerlijk om de Heere de schuld te geven van alle narigheid?

b. Daar moet je God buiten laten. Dat doet alleen de duivel. God zou ook graag anders willen.

Vraag: Krijg je zo niet een sympathieke, maar machteloze God?

2. Het grote voorbeeld uit de Bijbel is Job. Vraag: Wat is de visie van de vrienden van Job, van Job zelf en van God?

3. Vooral in het lijden van Christus zien we de invloed van duivel en mensen, Gods leiding ('t moest), de houding van Jezus in het lijden.

D. Om te onthouden:

Het is mij goed, dat ik verdrukt ben geweest, opdat ik uw inzettingen leerde. (Psalm 119 : 71)

E. Om verder over na te denken:

1. Heel wat christenen hebben tegenwoordig weleens moeite met zondag 10 van de catechismus, waar staat dat alle dingen uit Gods Vaderlijke Hand ons toekomen (ook ziekte, armoe e.d.)

2. Men zegt vaak: Je mag - ook in het grootste lijden - niet vragen: waarom? Ben je het daarmee eens? Zeggen gelovigen uit de Bijbel dat weleens?

F. Om af te ronden:

In 2 Cor. 12 : 1-10 spreekt Paulus over lijden in zijn persoonlijk leven.

a. Wie heeft hierin de hand: God, de duivel, beiden?

b. Hoe komt de apostel er toch 'klaar' mee?

Zomaar een voorbeeld. Zo zijn er vele levensvragen, waar je als jongere tegen aanloopt. Nog enkele voorbeelden? Waar leef je voor en waar werk je voor? Is Jezus de enige weg tot God? Wat is zonde? Vrede op aarde... en ook soldaten? Uitkomen voor je geloof. Hoe en wanneer? Trouwen of samenwonen of ongetrouwd? Als je naar het stemhokje moet...? Hoe moet ik bidden? En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Is het niet de moeite waard om zo samen met onze jeugd te luisteren wat de Bijbel ons over al deze dingen leert? Een belangrijke taak voor de gemeente ligt ook in het jeugdwerk. Naast de traditionele jeugdverenigingen (ook in onze tijd hebben deze nog steeds een grote waarde), wil ik toch graag wijzen op het Kompaswerk. De H.G.J.B. weet hier alles van. Ik zie er hier in Ede, maar ook op vele andere plaatsen zeer goed dingen van. Hier kan de jeugd elkaar ontmoeten in een ontspannen sfeer, waar ze zich fijn voelen. Is het niet heerlijk dat onze jeugd rondom de guitaren samen musiceren? Laten we vooral niet in de eerste plaats kritisch hiernaar kijken, maar vooral in dankbaarheid constateren dat de jonge gemeente op hun wijze aan een christelijke levensstijl gestalte geven.

Slotopmerkingen

Mijn doel met deze artikelen was, ons samen te bezinnen op de vragen van de christelijke opvoeding. Lang niet alles kan gezegd worden. Dat hoeft ook niet. Ik hoop slechts dat u zich bewuster geworden bent van het feit hoe belangrijk het is dat onze kinderen weerbaar gemaakt worden. Als opvoeders mogen wij daarbij een instrument in Gods Hand zijn.

Laat vooral de liefde de voortdurende ondertoon zijn van ons pedagogisch handelen. Zelfs ons straffen moet een liefdesdaad zijn. De liefde heeft oog voor de ander. 'De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren, de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardig, zij is niet opgeblazen; zij handelt niet ongeschikt, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad.' (1 Cor. 13)

Maar zelfs al zouden we een voortreffelijk opvoeder zijn, dan nog kan het ons overkomen dat we ons opvoedingsdoel niet bereiken. Hoeveel ouders hebben dit al niet tot hun grote verdriet moeten ervaren? Hoe komt dit dan? Hebben wij alles zo verkeerd gedaan? Inderdaad is dit mogelijk. We weten dat wij mensen steeds weer fouten maken. Maar laten we niet vergeten, dat het kind óók iemand is, het is een persoonlijkheid en hier ligt een duidelijke grens in onze opvoedingsmogelijkheid. Kinderen uit één gezin, met dezelfde opvoeding, kunnen zich toch geheel verschillend ontwikkelen. Omdat het nu eenmaal verschillende persoontjes zijn.

Laten wij ons hierdoor niet laten ontmoedigen. De opdracht blijft. En als het lijkt alsof we de 'slag' verloren hebben, houden we als ouders het belangrijkste wapen in handen: het gebed. Laten we altijd, dus ook als het 'mis' dreigt te gaan, onze zorgen voor Gods Troon neerleggen. Hij is de grote Pedagoog. Waar wij tekort komen wil Hij helen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 oktober 1982

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Christelijke opvoeding in deze tijd (6)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 oktober 1982

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's