De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

‘Houd het eenvoudig’

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

‘Houd het eenvoudig’

Billy Graham

8 minuten leestijd

Graham kwam de laatste tijd nogal omstreden in het nieuws door zijn bezoek aan Moskou en de uitlatingen die hij daar deed.

Van 12 tot 21 juli 1983 zal er in de RAI in Amsterdam een 'Internationale Conferentie voor rondreizende evangelisten' worden gehouden. Dezer dagen was de bekende Amerikaanse evangelist Billy Graham daarvoor in Nederland, om ook hier deze conferentie te stimuleren. Graham kwam de laatste tijd nogal omstreden in het nieuws door zijn bezoek aan Moskou en de uitlatingen die hij daar deed. Voor goed begrip van zowel de kritiek als de weerlegging daarvan zullen we volgende week een deel van een artikel in 'Christianity Today' in ons blad opnemen.

Thans ga ik niet nader op deze kwestie in, ook niet op allerlei theologische achtergronden, die kenmerkend zijn voor deze evangelist. Ik wil slechts op 1 punt attenderen door namelijk de vraag te stellen wat het is dat deze evangelist in staat stelde en stelt zoveel mensen aan te spreken met het evangelie. Ik zeg: 'opnieuw'. Want toen Billy Gfaham in 1954 hier in Nederland voor afgeladen stadions sprak in Amsterdam en Rotterdam vroeg ds. L. Vroegindewey, die de meetings meemaakte, zich dit ook af in het Gereformeerd Weekblad. Na zoveel jaren lijkt het me goed hiervan nog eens iets door te geven. Ik citeer uit het royale hoewel niet kritiekloze verslag van L.V.:

'Als ik nu meermalen zeg, dat deze evangelist niets nieuws zeide, is dit geen verwijt. Ik ben er blij mee. Maar ik wil ook niet zeggen, dat er niets in zijn spreken was, dat die grote toeloop in Amerika en in Engeland en hier verklaart. Dat bijzondere is hij zelf. Niet dat hij vreemde dingen zegt of doet. Hij spreekt rustig met z'n demi aan voor de microfoon. Maar hij spreekt met kracht. Korte geladen zinnen. Het evangelie op z'n kern teruggebracht. Met al de noodzakelijkheid van Christus en met al de ruimte, die in Christus is. En toen kwam de nodiging om voor zijn platform te komen en het daarmee uit te spreken, dat men Christus wilde volgen. Dat ging met nog korter zinnen. Wilt gij u onderwerpen aan Christus. Ga dan staan. Toen gingen zeer velen staan. Daarna kwam de eis: kom dan hier. Dat was moeilijker. Toch waren het zeker 1000 personen, als ik goed geschat heb, die de tocht van de hoge tribunes naar de begane grond maakten. Ik kan het begrijpen. Men zou het kunnen vergelijken bij het doen van belijdenis in de kerk. Komt hier, zei Billy Graham, komt nu. U moet het hem eigenlijk horen zeggen. En met dat komen zegt ge dit: Ik belijd mijn zonden, ik heb berouw, ik keer mij van mijn misdaden af. Ik neem Christus aan. Ik ben bereid Hem te volgen, wat het ook kost. Zijn nodiging ging over in een gebed: Laat ieder ervaren, dat Gij genadig zijt, voor wie tot U komt. Open hun ogen. Laat het wonder plaats hebben. En toen kwamen ze. Zelfs in Holland kreeg hij ze rondom zich. Daarna volgde de toespraak tot de "nieuwe lidmaten" bij wijze van spreken dan. Daarin had hij nog niet de wijsheid der ouden. Die zeiden: laat het eerst maar eens overzomeren en overwinteren. Hij zei: Gij zijt nu Gods kind. God vergeeft uw zonden. Ik wil hopen, dat niemand dit van Billy Graham heeft overgenomen, want hij zou op die manier een mens wat wijsmaken. Maar als het een oprechte keuze is geweest om als zondaar, die de eeuwige dood ver­ diend heeft, verlossing te zoeken door het bloed van Christus, dan zou er nog wel eens iemand bij kunnen geweest zijn, die waarlijk Gods kind zou blijken in die grote dag des oordeels. Van de Heere Jezus lezen we in Johannes 2: "En als Hij te Jeruzalem was op het Pascha, en het feest, geloofden velen in zijn naam, ziende zijn tekenen, die Hij deed. Maar Jezus zelf betrouwde hun zichzelven niet, omdat hij ze allen kende en omdat hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van de mens, want Hij zelf wist, wat in de mens was". (...)'

Dat was er ongeveer in het Stadion op dinsdag 22 juni te horen. De grondlijnen waren uit onze Catechismus. De mens werd in zijn doodstaat neergelegd als een die wedergeboorte nodig heeft. De H. Geest moet hem tot Christus trekken. Jezus is de enige Zaligmaker. Hij heeft aan het recht Gods voldaan. Héél eenvoudig was het, doch niet helemaal oppervlakkig. Verder wil ik liever niet allerlei critiek geven. Daar was een grote rust en aandacht bij de 10.000den toen deze Amerikaan sprak over recht en liefde, zonde en genade. Daar zijn nog al eens mensen, die maar nooit in het evangelie kunnen vinden, dat de Heere Jezus alleen voor zondaren gekomen is, die hun zonde kennen. Billy Graham had dit wel gevonden. Voordat men tot Jezus komt, moet men zijn zonde belijden. Hij hield het ze met nadruk voor, dat ieder, die daar nu stond, daarmee uitsprak: ik heb berouw. Laat ik maar precies zeggen, wat ik bedoel. Ds. Buskes heeft onlangs in "de Waagschaal" tegen collega Gerssen betoogd, dat Jezus niet voor boetvaardige zondaren gekomen was, wel voor zondaren. Dus volgens collega Buskes ook voor de Farizeërs en voor allen, die zich rechtvaardig achten. Immers alle mensen zijn zondaren, ook die hij het laatst noemde. Maar de Heere Jezus zegt heel beslist, dat hij niet voor de "rechtvaardigen" gekomen is. Dat kan toch alleen betekenen dat hij niet gekomen is om zondaren, die hun zonde niet kennen en niet erkennen. Dat is zo klaar als de dag. Men moet wel helemaal vreemdeling in het evangelie Gods zijn, om niet te zien, dat Christus Jezus alleen gekomen is voor hen, die in de tollenaarsgestalte tot Hem komen. Hij roept de vermoeiden en de belasten. Hij spreekt de armen en treurenden en hongerigen zalig. Hij maakt onderscheid tussen rechtvaardigen en zondaren, hoewel er niet één op aarde rechtvaardig is. Hij zoekt alleen verlorenen.’

Eenvoud

Het is kennelijk de eenvoud die het 'm doét. De eenvoud, hoewel dan ook de diepte van zonde en genade. Hier geen Amerikaanse opsmuk. Korte formuleringen, steeds weer gericht op het ene nodige voor de mens. Graham las de Schrift uit 1 Cor. 2: 'En ik broeders, als ik tot u gekomen ben, ben niet gekomen met uitnemendheid van woorden of van wijsheid, u verkondigende de getuigenis Gods. Want ik heb niet voorgenomen iets te weten onder u dan Jezus Christus en Die gekruisigd.'

Toen Graham hier in 1954 was liep al wat modern theologisch was tegen hem te hoop. Prof. Jonker, toen nog ds. Jonker te Amsterdam, schreef toen 'het is niet de eerste keer, dat de ergernis van een critisch intellectualisme de ware vreze Gods tracht te verhinderen'. Anderen, als L. Vroegindewey die als puntje bij paaltje kwam, theologisch óók wel aanmerkingen konden hebben en ook hadden, begrepen in ieder geval de hartstocht, die er achter de eenvoud lag om zielen te winnen voor Christus.

De toepassing van de genoemde tekst door Graham was; keep it simply, houd het eenvoudig! Dat wil niet zeggen: versimpel alles maar: Maar blijf de eenvoud van de Schrift. Geen woorden van menselijke wijsheid!

Nu maak ik ogenschijnlijk een sprong. In het weekblad De Schakel Schreef de heer M. Dankers (Oud Gereformeerd; hij schreef ook in de bundel 'Beproefde Trouw') over de ouderling in de vacante gemeente(n). In veel gemeenten van afgescheiden kerken wordt door de ouderling preek gelezen. Dankers schrijft in dat verband over bepaalde normaal uitgesproken preken: fraai van stijl, geconcentreerde volzinnen, zinnen van rhetoriek; maar: 'het werkt als een anticlimax'. Er zit geen ziel in, het is teveel 'stijlbloempjes op de studeerkamer uitgedacht'. Dan kan het inderdaad zijn dat ouderlingen preken lezen terwijl je voelt: 'hun hart en ziel is, al lezend toch bij de gemeente'. We zouden ook hier graag versimpelen. Want er wordt soms ook onstichtelijk gelezen en een preek van goede stijl is ook niet niets. Spreekt Paulus ook niet over deftigheid en over al wat wèl luidt? Als er maar ziel in is. En dan gaat het om de hoogste eenvoud. Keep it simply!

Zo kan er in een evangelistencongres ook veel goeds zitten. Graham zei: het wordt geen Billy Graham manifestatie. Het gaat erom van elkaar te leren. Soms kan men van de eenvoud van de één meer leren dan van de geleerdheid van de ander.

Bijvoorbeeld van die Chinese vrouw - uit Grahams toespraak - die, als haar koffie gebracht werd, óf in de Bijbel las óf in gebed was. En die intussen van het Westen zei: verschrikkelijk, jullie opgesmukte, geseculariseerde kerstvieringen. Keep it simply. Houd het eenvoudig. Een vermaning die in de dienst van het evangelie altijd opgaat. Voor woord en daad. Graham gaf toch ook slechts door wat hij bij Paulus las.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 november 1982

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

‘Houd het eenvoudig’

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 november 1982

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's