Bij U over U en zonder U?

In het kader van 'Samen op weg' werd vorige week weer een gecombineerde vergadering van de generale synode van de Gereformeerde Kerken en die van de Nederlandse Hervormde Kerk gehouden. Dagbladen brachten hiervan reeds een verslag uit en u kunt er uitvoerig over lezen in dit nummer van 'De Waarheidsvriend' .

Nu de beweging 'Samen op weg' duidelijk in een stroomversnelling is gekomen rijzen vele vragen. Het merendeel daarvan is al wel eerder gesteld. Maar nu klemmen zij des te meer, omdat voor het eerst een termijn is gesteld: in het jaar 1986 moeten beide kerken 'in staat van hereniging' zijn, al betekent dat blijkbaar niet, dat zij dan al volledig herenigd moeten zijn. Ik beperk mij thans tot enkele vragen. Om te beginnen deze: waar is in dit alles de stem van de classicale vergaderingen, waarin de kerkeraden als vertegenwoordigende de gemeenten, samenkomen? Het is voorschrift, dat voor elke wijziging in de ordinanties van de kerkorde, hoe luttel ook, de classicale vergaderingen gevraagd wordt te considereren. Dat dit ook gebeurt, is een goede zaak. Nu evenwel dit hoogstbelangrijke onderwerp aan de orde is, dat nota bene het voortbestaan van onze vaderlandse kerk aangaat, worden besluiten genomen, waarin tot nog toe de classicale vergaderingen buiten spel hebben gestaan. Heeft de generale synode hiertoe bevoegdheden? Zelfs de 'besturen-synode' van voor 1951 zou waarschijnlijk niet zo ver hebben durven gaan.

Daareven schreef ik: het voortbestaan van onze vaderlandse kerk. Dit staat immers op het spel. Want laten wij goed bedenken, dat het bij de hereniging waartoe werd besloten (al moet dit alles nog een 'gewone' vergadering van de synode en daarna de classicale vergaderingen passeren) gaat het niet om een terugkeer van de Gereformeerde Kerken tot de kerk die zij in 1886 verlieten. Men heeft voor ogen een fusie, dus zulk een hereniging waarbij beide kerken als zodanig worden opgeheven. Is de synode, buiten het grondvlak van de kerk om, al niet veel te ver gegaan? Is zij, in een eenheidsroes gebracht, doorgedraafd en heeft zij dit grondvlak en de grondregels vergeten? Als dit zo is, diene zij haastig van de ingeslagen weg terug te keren. Het is al wel laat, maar nog niet helemaal te laat.

Wellicht is het zo, dat het hervormde moderamen onmiddelijk vóór de bedoelde gecombineerde vergadering onraad is gaan bespeuren en heeft het daarom vorige week woensdag gepoogd een overhaaste besluitvorming af te remmen. De af manende toespraak van dr. R. J. Mooi en anderen was heel duidelijk. Als men zó doorgaat, werkt men zich ongelofelijk in de problemen. Het is immers ondenkbaar dat heel de Hervormde Kerk in deze hereniging meegaat. Daartegen leeft heel wat verzet en dat niet alleen binnen de Gereformeerde Bond. Allerwege is nog een, zij het soms wat sluimerende liefde voor de kerk der vaderen te vinden. En velen zullen eerder bereid zijn haar hoe dan ook voort te zetten - zij het dan verkleind vanwege de uittocht van hen die zich met de Gereformeerde Kerken herenigden - dan zich in deze hereniging te begeven. Deze hereniging als resultaat van een samen op weg zijn zónder wederkeer tot de Heere met belijdenis van schuld (waarover dr. S. Meyers zo terecht sprak) en zónder geestelijk fundament. U herinnert zich wel, dat het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond enkele jaren geleden de kerkeraden en gemeenteleden van gereformeerde signatuur opriep het gesprek met de Gereformeerde Kerken c.q. kerkeraden niet uit de weg te gaan, doch daaraan deel te nemen. Dat betekende toen niet een pleidooi voor de beoogde eenwording, maar slechts de bereidverklaring aan gesprekken deel te nemen teneinde daarin een inbreng te hebben - al is daarvan niet zo veel terecht gekomen. Maar nimmer heeft het hoofdbestuur de eenwording met deze Gereformeerde Kerken begeerd. Met opzet schrijf ik 'deze' om daarmee aan te geven, dat de Gereformerde Kerken in de loop der jaren zo totaal veranderd zijn. Zij dragen nog de naam 'Gereformeerd', maar zij zijn (ook tot groot verdriet van de waarlijk gereformeerden die daar bepaald nog worden gevonden) aan de gereformeerde confessie geheel en al ontzonken.

In de Gereformeerde Kerken woekert de vrijzinnigheid voort en zij tast de gereformeerde leer en zeden zó aan, dat veel zwak leven wat nog in onze verdeelde en vervallen kerk wordt gevonden niet zal worden versterkt maar zal bezwijken. En dat niet in het minst door het vermogen tot organiseren en het activisme die de mensen van de Gereformeerde Kerken nu eenmaal eigen zijn. Ziende op het feit, dat het veelal mensen van de Gereformeerde Kerken waren die in de politiek en in het onderwijs, in het vormingswerk en bij de media de wissel overhaalden, is zelfs te vrezen dat het geheel van de christenheid en de samenleving in Nederland de nadelige invloed van een gerealiseerd 'Samen op weg' zullen ondervinden.

Het gereformeerde rapport over het Schriftgezag, dat over de homofilie en recentelijk dat over de wettigheid van alternatieve relaties ('In liefde trouw') zetten het signaal op zeer onveilig. Aan de heilloze doorwerking van deze on-gereformeerde en on-bijbelse beginselen wensen wij nóch de gemeenten die het erfgoed van de Reformatie verlangen te bewaren en daaruit te leven nóch de komende geslachten prijs te geven. Daarom acht het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond het zijn roeping te zijn met alle kracht voor déze hereniging te waarschuwen en zich met alle, hem ten dienste staande middelen daartegen te verzetten.

De Gereformeerde Bond wenst Hervormd te blijven en begeert, samen met anderen, op de grondslag van de Heilige Schrift overeenkomstig de religie van de belijdenis der vaderen bij de voortduur hervormd te worden door de Geest van de Vader en de Zoon.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen