Over het vasten (1)

Een 'vasten'-brief

Ter inleiding van de vastenaktie in de rooms katholieke kerk kan een bisschoppelijke brief verschijnen. Zulk een vastenbrief kan beroemd dan wel berucht worden. Zoals gemeld, kreeg ik een vastenbrief van een lezer, die vraagt, waarom wij eigenlijk niet meer vasten. Hier en daar hoort men nog wel eens aandringen op versobering, matiging, als een soort vasten, maar, schrijft de lezer, dat is toch niet het echte bijbelse vasten. En het is toch niet tegen te spreken, dat in het Woord van God zowel in het Oude als ook in het Nieuwe Testament over het vasten gesproken wordt. Nergens lezen we dat de Heere dit voor Zijn kinderen heeft afgeschaft. Mogen wij ons daar dan zo gemakkelijk van af maken?

Wat leert de Bijbel?

Niet onbekend zal zijn, dat de Bijbel meer dan eens over het vasten spreekt. Men onthield zich van spijs en drank als er een dode in huis was, dus als teken van rouw. Men scheurde het kleed, deed as op het hoofd, soms ook een harige zak om het naakte lichaam. Maar men kende het vasten ook als teken van berouw over de zonden. Bedenk maar, dat de Grote Verzoendag een verplichte vastendag was, waarop men samen met de hogepriester die op die dag niet zonder bloed inging in het heiligdom schuld beleed voor de Heere en Hem bad om vergeving. Ook in het Nieuwe Testament leest men van vasten. Als bedacht wordt, dat men een dag in het jaar in Israël in elk geval moest vasten, wat deed dan de Farizeeër uit de gelijkenis (Lukas 18) niet veel: ik vast tweemaal per week... Was dat verkeerd? Op zichzelf niet, wel dat hij er prat op ging als op een verdienstelijk werk. En daartegen hebben de profeten ook al gewaarschuwd. Denk maar aan Joel 'scheurt uw hart en niet uw klederen'. Lees ook de indrukwekkende profetie maar eens in Jesaja 58.

Bijbels vasten

Het opschrift boven dit artikel - 'over het vasten' - kunnen we in sommige bijbeluitgaven ook zien geplaatst boven Mattheus 9 : 14-17. De leerlingen van Johannes de Doper komen tot de Heiland met de vraag waarom zij en de Farizeeërs wel vasten maar de discipelen niet? Want blijkbaar verschilde de leefwijze van de Heiland en Zijn discipelen nogal van hen. En nu vergelijkt de Zaligmaker Zijn omgang met de jongeren met een bruiloftsfeest. Het door de Doper aangewezen heil is in de Heere Jezus gekomen. Dat heil werd Oudtestamentisch meer dan eens met een bruiloft of een heerlijke maaltijd vergeleken. Maar zij, die 's Heeren nabijheid ervaren, het wondere heil in Hem, kunnen bezwaarlijk vasten als teken van verdriet over gemis! Zeker, dat gevast werd met het oog op het komende gericht, is wettig en goed. Niet echter om daar trots op te zijn. Maar de jongeren van de Heiland zouden wel vasten, als de Bruidegom van hen gewelddadig zou zijn weggenomen door Zijn lijden en dood. Ook al zou na droefheid weer blijdschap komen. Met Zijn opstanding zou een heel andere tijd aanbreken. En nog heerlijker door de Geestesbediening op Pinksteren als de verhoogde Heere zou komen inwonen door Zijn Geest in Zijn gemeente! Heerlijk, als u ook zelf door opzoekende liefde Gods als een verloren zondaar tot de Bruidegom werd geleid in de weg der genade. Dan wordt het feest in de ziel, als de Heiland inkomt. Blijdschap komt immers na veel smarten alle oprechte harten, dichtte Datheen. Moogt ge dat ook meezingen? Dan kent ge de vastenstijd in uw leven en de bruiloftstijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen