De vernieuwing van de gemeente

1983 is uitgeroepen (door de Evangelische Alliantie) tot 'Jaar van Gemeentevernieuwing', afgekort 'G'83'. Aldus de eerste zin van het Idea-themanummer van de E.A., dat als handreiking voor de gehele gemeente is toegezonden aan alle kerkeraden, gemeenten en evangelisatiescommissies, aan alle E. A.-deelnemers en abonnees op Idea, en aan alle redakties van dag-, week-en periodiek bladen.

Ontmoetingsdag in De Doelen

op 5 februari a.s. zal er de nationale ontmoetingsdag over ditzelfde thema zijn in 'De Doelen' te Rotterdam met medewerking van Henk Binnendijk, ds. George Brucks, Karen Lafferty, Jennifers Ridderkerkse kinderkoren, Evert van de Poll en prof. dr. J. P. Versteeg, 's Middags keuzeprogramma's uit: de plaatselijke gemeente, onbereikte groepen en onze sociale verantwoordelijkheid.

In 1983 zal, naar verwachting, de plaatselijke gemeente zelf overal in den lande met de vragen van de vernieuwing der gemeente bezig zijn. 'In het verleden', aldus Idea, 'heeft er allerlei vernieuwing plaatsgevonden bij kleine groepen, bij para-kerkelijke bewegingen, bij individuele christenen. Zo zijn er zendings- en evangelisatiebewegingen geboren en er is veel heilzaam werk verricht. We hebben echter gemerkt dat toch eigenlijk vernieuwing geen zaak is van een enkeling. Dat ebt weg. En ook niet van een nationale of internationale organisatie. Die bereiken een kleine groep, of vervullen een tijdelijke funktie. De Kerk, gestalte krijgend in plaatselijke gemeenten, is blijvend. Zij raakt alle leden, van werkeloos ongeschoold tot academisch overwerkt. We hebben gezien dat werkelijke vernieuwing moet plaatsvinden in de plaatselijke gemeenten'.

Wordt vernieuwd...

Dat zijn goede woorden.

En het thema dat de E.A. ons aanreikt is zonder twijfel ook een goede zaak. Luther heeft eens gezegd: 'Ein Christ ist nicht im Sein, sondern im Werden'. Dat betekent, vrij vertaald: een christen moet men altijd weer worden. Stilstand is achteruitgang. Opgewekt in en met de Paaskoning Jezus Christus en staande in de stroomversnelling van de Geest van Pinksteren zal ieder christenmens telkens de noodzaak gevoelen om vernieuwd te worden. Bekering is een doorgaande zaak.

'.. .dat gij zoudt vernieuwd worden in de geest uws gemoed' (Ef. 4 : 23).

Maar als dat gezegd moet worden van elk christenmens apart, dan zal dat ook gelden van de gemeente in haar geheel. Staande op de bodem van Schrift en belijdenis, waarin al haar vastigheid gelegen is in onze verwarde en verwarrende tijd, draagt die gemeente ten onzent de naam van gereformeerd. Maar zij heet gereformeerd om steeds weer gereformeerd te worden. Reformatie is een doorgaande zaak. Daarom mogen ons de vragen met betrekking tot G'83, waarlijk wel bezighouden. Laat vernieuwing een modewoord zijn. Laten we er onze ogen ook maar voor open hebben, dat vernieuwing bepaald niet altijd verbetering is. De nieuwste snufjes op wetenschappelijk, cultureel, theologisch enzedelijk terrein, ons door de geest van onze tijd aangeboden, weerspreken niet zelden het diepe geheim, waaruit de levende gemeente van Christus de eeuwen door heeft geleefd.

Doorgaande Reformatie

Maar we pleiten niet voor doorgaande Reformatie uit hoofde van een hoogst moderne vernieuwingszucht. We doen het omdat Gods Woord ons zegt, dat het 'altaar des Heeren telkens weer moet worden vernieuwd'. We doen het, omdat wij dagelijks verlost moeten worden van o zo veel, dat herinnert aan een oud zondebestaan. Van dode orthodoxie, maar ook van liberale nieuwlichterij. Van verkramping, maar ook van vrijbuiterij.Van partijzucht, maar ook van een oecumenisch op drift raken. Van blindheid voor de verschrikkelijke nood in de wereld rondom ons, maar ook van overspannen activisme, dat de wereld wel eens even veranderen zal. Van 'consumptief christendom', maar ook van opgepept, 'daad-christendom'.

Is de gemeente, onze gemeene werkelijk gebleven bij de leer der apostelen (Hand. 2 : 42)? Is de prediking 's zondags een werkelijk gebeuren, waarin de levende drieënige God Zelf meekomt? Waar is onder ons het doorgebroken geestelijke leven, gewekt en onderhouden door de Pinkstergeest? Zijn wij als gemeente waarlijk een 'koinonia', een liefdesgemeenschap, waarin geoefend wordt in de dagelijkse verborgen omgang met God en in de heiliging temidden van een God-vergeten wereld? Waar is onze weerbaarheid gebleven? En onze werfkracht? Kan het voor God bestaan, dat een gemeente trouw is in het kerk-gaan, maar ontrouw in de vervulling van haar evangelisatieopdracht in de wereld? Is de gemeente paraat? Is zij ook krachtig genoeg om het lijden, dat in dit laatst der dagen vlak voor de deur staat, gelovig te kunnen dragen? En ten laatste, maar niet in het minst: mogen wij een geestelijke opwekking verwachten, zonder dat we zicht op Israël hebben? McCheyne, een Schotse opwekkingsprediker van de eerste helft van de vorige eeuw verwachtte een reveil voor Schotland, wanneer de Schotse kerk Israël weer zou gaan beminnen. 'Wel moeten zij varen, die u beminnen' (Ps. 122 : 6b).

Vragen in overvloed. Zorgen o zo veel. G'83: enjaar van bezinning op al die vragen. En boven al die vragen uit en tussen al die vragen door een handvol woorden, troostwoorden van de levende God: Zie Ik maak alle dingen nieuw' (Openb. 21 : 5).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen