Eén moet sterven!

De raad is radeloos. De hoge heren van het Sanhedrin zitten met de handen in het haar. Aan de ene kant willen ze afrekenen met die zogenaamde Messias en aan de andere kant moeten ze rekening houden met het volk, dat Hem naloopt. Niemand kan er uit komen. De bezwaren worden in gewichtige bewoordingen naar voren gebracht, waarin de angst voor verlies van macht en positie duidelijk hoorbaar is. 'Indien wij Hem alzo laten geworden zij zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen en wegnemen beide onze plaats en volk.' De grootste zorg is 'onze plaats'. Opeens valt er een doodse stilte. De voorzitter is opgestaan. Met een enkel woord legt hij de vergadering het zwijgen op. 'Gij verstaat niets.' Het ontbreekt u aan inzicht. Daar hoeft u toch niet zo lang over te praten! Wat is nu verkieslijker: dat één mens sterft of dat het hele volk verloren gaat?

Daar staat hij, de hogepriester van dat jaar, Kajafas. Zijn gezag was door de Romeinse overheid beperkt, hoewel hij als voorziter van de Hoge Raad nog behoorlijke zeggenschap had binnen eigen kring. Dat zal uit het vervolg ook blijken. De spanning is te snijden. Veel woorden heeft hij niet nodig. Het is een eenvoudige rekensom. Als er dan wat gebeuren moet is dit de beste oplossing: één in plaats van het volk.

'Het is ons nut.' Wie bedoelt hij? Uit het slot van de zin zou de conclusie getrokken kunnen worden, dat hij het opneemt voor het volk. Maar eigenbelang is bij deze man niet minder aanwezig dan bij het geheel van de vergadering. Het hemd is altijd nader dan de rok. De 'eigen plaats' voorop! Het eigenbelang onder het mom van het algemeen belang. Wat recht is en wat Gód wil, wordt niet gevraagd. 'Het is ons nut.' Dat schijnt een schoon beginsel: het nut van het algemeen. We horen nog steeds dezelfde klanken. Onder het mom van het algemeen welzijn, wordt de enkeling die wil leven en handelen naar Gods geboden, uitgeschakeld. Over verdraagzaamheid gesproken! We leven in het ik-tijdperk, waarin de mensheid leeft vanuit het 'nuttigheidsbeginsel'. Intussen krijgt het ongeboren en het 'nutteloze' leven van gehandicapten en 'uitgeleefden' steeds minder kans. Beter één wég, dan velen tot last.

Bij Kajafas gaat het uiteindelijk om de keus: Jezus of ik! Er staat heel wat op het spel: het ambt van hogepriesters en de eer daar aan verbonden! De handhaving van zichzelf of het verliezen van zichzelf. Kajafas is vast besloten. Dan Jezus maar weg. Het verschil tussen Kajafas en ons is minder groot dan we soms denken. Het wordt natuurlijk onder ons niet zo openlijk uitgesproken. Het 'of-of' is ons ook wat te scherp. We houden het liever op 'en-en' .' Én jezelf blijven én godsdienstig blijven. God wat en wij wat. Natuurlijk voor de waarheid! Echter zonder te vallen voor de waarheid. De kerk en de godsdienst niet opgeven, maar ook geen overgave van ons hart. Over zelfhandhaving gesproken! Het gebroken hart en de verslagen geest van de tollenaar ontbreekt. O, ze zijn er gelukkig wel. Ze worden van de Heere gekend. De Heere zal ze bijeen vergaderen uit het ganse menselijk geslacht. Laat de hoop niet varen als u in duisternis wandelt en geen licht ziet. Eén is gestorven 'opdat Hij ook de kinderen Gods die verstrooid waren, tot één zou vergaderen' (v. 52). Zonder dat Kajafas het wist was hij een profeet. Eén voor allen. 'Gij verstaat niets', Kajafas! U weet niet, dat u de waarheid Gods naar voren brengt; dat u een recht slag slaat, ondanks het feit dat u geen recht spreekt. Hier wijst de hogepriester van het jaar dé Hogepriester aan. Die zelf het Lam zal zijn. Eén moet sterven. Kajafas raakt de kern van het Evangelie, zonder dat hij het verstaat. Verstaan wij het?

We zijn zo aan dit Evangelie gewend geraakt. Toch ligt hierin de openbaring van al de liefde Gods. Want van tweeën één: of wij moeten sterven of Hij. In ieder geval moet aan Gods eis en recht worden voldaan. Hoe is Zijn eer geschonden en hoe is Zijn liefde gekrenkt. Hoe is Zijn Naam ontheiligd en Zijn schepping door de zonden vernield. Hoe diep is de mens gevallen, die eens de kroon van die schepping was. 'Wij hebben Hem op 't hoogst misdaan en zijn van 't heilspoor afgegaan.' Wie zegt daar 'amen' uit de grond van het hart? 'O, Heere, ik eer u niet zoals U geëerd wil zijn. Ik heb U niet lief, zoals U geliefd wilt zijn, ik loof U niet, zoals U geloofd wilt zijn. Het is van mijn kant een verloren zaak.' Zo verdwijnt de grond onder onze voeten. We hebben geen been meer om op te staan. Eén moet sterven. 'Uw doen is rein Uw vonnis gans rechtvaardig.' Dat wordt makkelijker gezongen dan beleefd. Wie kan het leven niet meer in eigen hand houden? Wie houdt het in de zelfhandhaving niet meer uit? Wie stamelt daar: ik heb de dood verdiend? Hoor en lees wat hier staat. Al komt de waarheid dan uit de mond van een vijand van de waarheid, met dit Evangelie moet u het toch doen. Eén moet sterven voor het volk, opdat niet het gehele volk verloren ga. Dat betekent u hoeft niet te sterven. Kijk eens omhoog. Nee als u op uzelf blijft staren ziet u niets. Alleen uw schuld, uw onmacht en onwil. Alles donker en uitzichtsloos. Maar zie nu eens op die Ene! Daar hangt Hij, verhoogd aan het kruis. Stervend roept hij uit: Het is volbracht. Daar kunt u niet meer bij doen en daar hoeft u niets meer bij te doen. God deed alle ongerechtigheid op Hem aanlopen. De Hogepriester is het offer in eigen persoon. Hij heeft niet gevraagd om eigen nut, maar gezegd: Het is nut dat Ik heenga! Het behoud van Zijn volk was Zijn enig belang en blijft Zijn eeuwig belang. Het behoud van Israël! Maar niet alleen van dat volk. Kerkvergaderend is Hij bezig, ook door dit Woord, om de verstrooide lammeren in Zijn armen te vergaderen. De profetie van Kajafas is tot Evangelie geworden, dat uitgaat over de gehele wereld. Kent u die Ene? De lijdensweken zijn weer aangebroken. We zullen Hem weer volgen op de weg der smarten. Hij heeft de pers alleen getreden. Wie Zijn offer verwerpt houdt geen slachtoffer meer over voor zijn zonden. De woorden van Kajafas, gesproken uit eigen belang, zijn een profetie van levensbelang.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen