Boekbespreking

Dr. A. G. Luiks, Is de Bijbel Gods Woord? Kok, Kampen 1982, 124 biz. ƒ 12, 50

Een betrouwbaar boekje, dat wij gaarne aanbevelen. Dr. Luiks (geb. 1912), emeritus-predikant in de Gereformeerde Kerken, geeft een zeer positief antwoord op de vraag: Is de bijbel Gods woord? Hij stelt onomwonden: In de Bijbel spreekt God; hier vindt u de waarheid; de eigenlijke Auteur is de Heilige Geest. Niet kritisch, zegt hij, maar eerbiedig en dankbaar moeten wij met de Heilige Schrift omgaan. Hij heeft het over 'professoren die Gods Woord bespotten en vernederen' (19), en dan denkt hij blijkens allerlei verbanden waarin deze en dergelijke woorden voorkomen, ook aan professoren in eigen kerk. Hij laakt het om met een 'rood potlood in het werk van de Heilige Geest' te knoeien (92). Namen worden door dr. Luiks niet genoemd, maar als hij, sprekend over de verzoening, het heeft over een schok-ervaring (24), dan is het duidelijk dat hij Wiersinga op het oog heeft, én afwijst!

Het Gereformeerd synodale Rapport God met ons, waarin de Schriftkritiek wordt gewettigd, wordt door Luiks ook niet genoemd, maar de kwesties die erin aan de orde gesteld worden, behandelt hij wel, en hij laat er een 'schriftgetrouw' licht op vallen. Ik noem slechts de volgende punten: het wereldbeeld, de ezel van Bileam, Jona in de vis, het feit dat wij 4 Evangeliën hebben, en natuurlijk ook de historiciteit van hetgeen verhaald wordt in Gen 1 en 2. Als Luiks het heeft over de nieuwere theologen, dan spreekt hij over doe-het-zelvers! Terecht voelt hij aan: zij verduisteren het Evangelie van Gods genade. Hun zogenaamde 'alternatieve verzoeningsleer' is verderfelijk voor de kerk. Dr. Luiks is een kenner van de christelijke oudheid, schreef al eerder archeologische studies, en biedt als hij exegetiseert soms heel treffende inzichten. Zijn boek is bepaald niet negatief, al wordt de Schriftcridek onverbloemd afgewezen, men vindt er ook heel mooie uiteenzettingen in, die allerlei Schriftgegevens zetten in een breed bijbels-theologisch kader. Het boek is, zoals dat heet, populair geschreven, dat wil zeggen: uitstekend leesbaar voor elke geïnteresseerde, maar allerminst vlak. Ik ben blij dat er in de Geref. kerken ook nog een theoloog is van dit soort; wij hopen van harte, dat in zijn eigen kerk allereerst, vooral ook onder de eenvoudige gemeenteleden, die een steuntje in de rug hard nodig hebben, maar ook in andere kerken, dit boek de nodige aandacht zal krijgen.

George Weinberg, De mens is vrij, Amboboek, Baarn 1981, 223 blz ƒ 29, 50

Een door en door psychologisch boek. De schrijver gaat uit van 's mensen 'vrije wil'. Hij behoeft niet een slaaf van de omstandigheden te zijn. Hij is vrij! Dieren zijn niet tot een andere leefwijze te brengen, maar in de mens is 'veerkracht' en aanpassingsvermogen. Het zal duidelijk zijn dat hier van theologische zijde nogal wat op af te dingen is. Ook al wordt met een 'vrije wil' hier een keuzevrijheid bedoeld, en is een theologische waardering van de vrije wil afwezig, juist die afwezigheid is tegelijk een manco. Er stonden passages in dit boek die mij wel aanspraken. Maar het geheel beoordelen kan ik niet. Daarvoor moet men psycholoog zijn en bovendien goed thuis in de grondbeginselen van de psychologie. Wellicht dat psychologisch geschoolden er wat aan hebben kunnen.

K. Exalto

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen