Pastoreitjes (2)

Er zijn dag-, week-en maandbladen, die nieuwe lezers verwelkomen met allerlei geschenken, zoals roestvrij plastic lepeltjes en dergelijke. Helaas kan ik de lezers en lezeressen van m'n pastoreitjes niets anders aanbieden dan een soort geestelijke blik-opener. Immers, dat bedoelen deze uit de kantlijn bekeken ervaringen en gebeurtenissen te zijn. Toch maak ik me geen illusies, want ik kan geen geestelijke blikken openen. Dat is, wat we noemen, 'ontdekkend werk', dat geen mensenwerk is.

Dat geldt trouwens van de toepassing óók! Want als wij toepassingen gaan maken, gaat het onherroepelijk mis. Dan gebeurt bij het lezen van de pastoreitjes hetzelfde als wat in de kerk nogal eens gebeurt: we maken de toepassing voor een ander! We stoppen de via prediking of andere kanalen tot ons komende schuldbrief 'vrijgevig' bij een ander in de bus!

Dat is me gebleken uit de reakties, die uiteenlopen van waarderend en mildkritisch (hartelijk dank daarvoor!) tot bitter, hetgeen meer duidt op galklachten dan op gevoel voor humor én werkelijkheidszin. Want wat is de werkelijkheid? Soms zo lachwekkend, dat je erom kunt huilen, of zo droevig dat je erom kunt lachen.

Niemand heeft blijkbaar persoonlijk en gemeentelijk zelfonderzoek gedaan. Trouwens, zouden we dat wel willen? Al jaren heb ik grote moeite gehad met het feit, dat wij van het huis Gods een soort snoephuis hebben gemaakt. Wat ik als kerkganger al constateerde toen ik nog candidaat-met-emeritaat was, wordt vanaf de vele kansels nog sterker merkbaar.

Als je spreekt over onze verlorenheid, zoals Jesaja zegt dat wij allen dwalen als schapen en dat wij ons een ieder naar zijn eigen weg keren...

Als je in de lijdenstijd bijzonder spreekt over de bitterheid der zonde, die Christus Jezus aan het kruis bracht...

Als je Hem aanwijst als het Lam Gods, dat geslacht werd en Hem zo ook aanprijst als Degene, die de zonde wegdraagt... dan, ja dan snoepen we rustig door! Wij horen aandachtig en ernstig naar de prediking over het welverdiende oordeel en wij zuigen op onze pepermuntjes en andere zoethoudertjes...

Wat je ook zegt en schrijft in de loop der jaren, ook van mild tot kritisch, het verandert niet. Vraag eens aan de koster(s) in uw gemeente wat hij onder de banken vandaan haalt en niet uitsluitend waar de jeugd zit! Onze Engelse vrienden, die eens over waren, waren terecht geshockeerd:

'The preaching is refreshing, isn't it? ' (De prediking is toch zeker verfrissend!? ) 't Zal wel oliedom van me zijn, maar wanneer de gepredikte Waarheid ook waarheid in ons binnenste wordt, mindert mijns inziens het snoepen in God's huis ook. Daarom verzucht ik: 'Uw Koninkrijk kome!'

En met onze Engelse vrienden doe ik mee: 'Thy Kingdom come!'

'Dominee, u maakt het belachehjk' zegt iemand.

Neen hoor, ik maak niks belachelijk; het is het. Helaas...

O O.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen