Grote Verzoendag

Maar Christus... Dit woordje 'maar' staat in tegenstelling tot het voorafgaande: de offercultus in de tabernakel. Hiermede raken we tevens de kern van de brief aan de Hebreën: het gaat er de schrijver immers om om de meerdere heerlijkheid van het nieuwe verbond te stellen tegenover het oude verbond.

Onze tekst plaatst ons midden in het verzoeningswerk van Jezus Christus, de Hogepriester van het nieuwe verbond: nadrukkelijk staat Zijn ambtsnaam dan ook voorop! Hij is de Gezalfde des Vaders tot het ambt van Middelaar tussen God en mensen. Hij is Priester in eeuwigheid naar de ordening van Melchizedek, d.w.z. niet door afstamming, niet door mensenhand gezalfd tot Zijn ambt, maar door God Zelf geroepen en gezalfd met de Heilige Geest. Daarom kon Jezus van Zichzelf getuigen: De Geest des Heeren Heeren is op Mij, omdat de Heere Mij gezalfd heeft. Zo getuigt Zijn Naam van de opdracht van Zijn Vader op te treden als Middelaar en Verlosser van Zijn volk. Hij, Jezus, heeft macht verkregen voor dat volk alle dingen te doen, die bij God te doen zijn: Hij is gekomen om verzoening der zonden teweeg te brengen en zo een eeuwige verlossing! Zo is Hij de ware Hogepriester! God Zelf is het onderwerp van het priesterlijk handelen in Jezus Christus: een derde kan mijn schuld voor God niet dragen. Hier vindt een ruil plaats, twee partijen, waarbij de Eisende de Gevende wordt! Het gaat in het priesterlijk handelen van Jezus Christus om Gods Liefde-in-actie tot redding van wat verloren is!

De aardse hogepriester ging éénmaal per jaar in in het Heilige der Heilige. Op de grote verzoendag ging hij eerst met het bloed van de var in tot voor het verzoendeksel ter verzoening van zijn persoonlijke zonden. Pas daarna kon hij verzoening brengen voor de zonden des volks. Een dier stierf in de plaats van de hogepriester, in plaats van het volk! Zo kreeg het volk door de dienst van de hogepriester deel aan de verzoening.

Maar Christus... gekomen zijnde is de mensen in alles gelijk geworden, uitgenomen de zonden: Hij behoefde voor Zichzelf geen verzoening teweeg te brengen; Hij had geen verlossing nodig. Hij is de Heilige, de Onschuldige, Die nochtans door God gegeven is als zoenmiddel.

Hij ging niet met vreemd bloed het Heiligdom binnen, maar met Zijn eigen bloed! Zo is Hij de Liefde-Gods-in-actie! Hij is God zoals Hij Zich ons verloren bestaan aantrekt!

De mensheid is het samengestroomde volk voor Gods eeuwig heiligdom. Uit de schare, die moet vergaan, treedt Hij naar voren, mens zoals zij, vlees van hun vlees, hun leven is Zijn leven, hun verlorenheid Zijn verlorenheid!

En dit alles op Gods initiatief: God in het verborgene van Zijn mens-zijn. Eenzaam gaat Hij Zijn Weg tot in het binnenste Heiligdom. Hij gaat doen wat wij moesten doen en niet konden noch wilden. Hij aanvaardde wat niemand van ons aanvaarden wilde of kon: dat God terécht neen zegt tegen ons zoals we zijn. Hij legt onze verloren-situatie-voor-God open, én overwint haar door haar te aanvaarden. God heeft in Jezus Christus de verloren zaak van Zijn mensen tot de Zijne gemaakt, en dat 'eens en voor altijd'.

Ziet u Hem staan voor Zijn aardse rechters? Wat heeft Hij dan voor kwaad gedaan? Hij heeft Zichzelf Gods Zoon gemaakt! Dat is de beschuldiging!

Hij, Gods eigen Zoon, de Gezalfde des Heeren, wordt veroordeeld als een godslasteraar! Zo wordt Hij door God in uw en mijn plaats gesteld. Zo draagt Hij ons lasteren van God en van Zijn Heilige Naam van dag tot dag! Onschuldig draagt Hij aller schuld!

Uitgeworpen door de zijnen, hangt Hij tussen hemel en aarde aan het vloekhout van het kruis! Door de wereld uitgevloekt, draagt Hij Gods vloek over onze zonden. In het duister van Zijn Godverlatenheid brengt God ons verloren-zijn aan het licht! Oók dit eens en voor altijd! Buiten deze Christus bent u, ben ik zó vloekwaardig! Zo absoluut is Gods neen tegen u en mij, buiten het zoenbloed van deze Middelaar Gods en der mensen!

En toch is dit dé grote Verzoendag tussen God en mensen: in Zijn éénmalige bloedstorting heeft Hij voor eeuwig aan Gods recht voldaan! Hij heeft de zonden der wereld bedekt! Ze worden daarin uitgewist; ze zijn uitgedelgden op deze wijze onwerkzaam gemaakt voor eeuwig! Ze hebben hun toorn-van-God-opwekkende-functie verloren! Ze wekken Gods toorn niet meer op, want, bedekt door het bloed van Christus, ziet God geen zonden meer in Zijn Jakob en geen overtreding in Zijn Israël.

Uit het 'eens voor altijd' volgt een 'eeuwige verlossing!' Het woord voor verlossing in het Grieks herinnert aan 'losprijs'. Het losgeld voor hen, die geboeid waren in banden van de dood en angsten der hel, is door Hem voldaan! Door Zijn plaatsbekledend intreden is deze verlossing onherroepelijk! Zij is onvergankelijk geldig voor God over ons!

Ziet u maar, als Jezus weet dat alles volbracht is, buigt Hij het hoofd en geeft de geest in handen van Zijn Vader. En in het aardse heiligdom scheurt het voorhangsel van boven naar beneden! De weg naar het verzoendeksel is opengebroken door Hem. Het is een verse en levendige weg: een spoor van verzoenend bloed tot voor Gods Aangezicht! Zij is het eeuwige Ja-Gods tot al Zijn schepselen! Dit Ja-Gods komt aan het licht op de Paasmorgen! Derwijl wij dan hebben een groten Priester over het huis Gods, zo laat ons toegaan...

Grote Verzoendag, Goede Vrijdag, Gods-Ja, dat bleef toen het neen tegen ons als onbestaanbare zondaren was opgeheven.

In het geloof wordt het u toegerekend om niet!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen